کتاب کافه پاریس

آنتون چخوف از نویسندگان کلاسیک روس و از سرآمدان داستان کوتاه در جهان است که نمایشنامه‌هایش نیز شهرت بالایی دارند. او در آثار خود امیدها و نومیدی‌های زندگی در روسیه‌ی قرن نوزدهم را با طنزی گزنده به تصویر می‌کشد. نمایشنامه‌ی «باغ آلبالو» و داستان «اتاق شماره‌ی 6» از معروف‌ترین آثار آنتون چخوف هستند.

آلیس مونرو، نویسنده‌ی مطرح کانادایی، را به دلیل سبک خاص نویسندگی‌اش با آنتون چخوف مقایسه می‌کنند. نویسنده‌ی کتاب‌های «عشق زن خوب» و «زندگی عزیز» که از او با لقب «ملکه‌ی سرزمین داستان‌های کوتاه» نیز یاد می‌شود، در سال ۲۰۱۳ برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد.

جومپا لاهیری نویسنده‌ی آمریکایی-هندی‌تباری است که در آثار خود بیشتر به تجربه‌ی مهاجران، به‌ویژه مهاجران هندی‌تبار، می‌پردازد. از شناخته‌شده‌ترین آثار او می‌توان به «مترجم دردها» و «همنام» اشاره کرد.

نیکلای گوگول یکی از برجسته‌ترین نویسندگان ادبیات روسیه و جهان بود. او با خلق کتاب‌های ماندگاری چون «شنل» و «نفوس مرده» بانی جریانی نوین در ادبیات روسیه شد، جریانی که چند سال پس از او در آثار بزرگانی چون داستایوفسکی و تولستوی به کمال خود رسید.

دوریس لسینگ نویسنده‌ی بریتانیایی است که در سال 2007 توانست به جایزه‌ی نوبل ادبی دست یابد. او در رمان‌های خود از مضامین و فضای صوفی‌گرایانه استفاده می‌کرد. از بهترین کتاب‌های دوریس لسینگ می‌توان به عناوینی چون «زیر پوست من» و «زمستان در ماه جولای» اشاره کرد.

امیل زولا نویسنده، منتقد ادبی و فعال سیاسی فرانسوی بود. او پایه‌گذار ادبیات ناتورالیستی و یکی از تأثیرگذارترین و جنجال‌برانگیزترین چهره‌های تاریخ ادبیات فرانسه محسوب می‌شود. مجموعه کتاب ۲۰ جلدی «روگن ماکار» از بهترین آثار امیل زولا به‌ شمار می‌آید و رمان «ژرمینال» یکی از مشهورترین مجلدهای این مجموعه است.

لئو تولستوی یکی از نوابغ مسلم ادبیات روسیه در قرن نوزدهم بود. دو رمانِ «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» از شاهکارهای فناناپذیر این داستان‌نویس شهیر به شمار می‌روند. تولستوی اغلب به عنوان یکی از بهترین نویسندگان تاریخ در سبک رئالیسم شناخته می‌شود.

گی دو موپاسان نویسنده‌ی پرآوازه‌ی فرانسوی است. او را یکی از پدران داستان کوتاه مدرن می‌دانند. مجموعه‌ی آثار پربار و تحسین‌برانگیز دو موپاسان بر بسیاری از نویسندگان پس از وی از جمله ویلیام سامرست موام، او. هنری، آنتون چخوف و هنری جیمز و... تأثیر غیرقابل انکاری گذاشته است. «بل آمی» و «یک زندگی» از جمله کتاب‌های برجسته‌ی گی دو موپاسان هستند.

عزیز نسین طنز‌پرداز و‌ نویسنده‌ی شناخته‌شده‌ی ترک است که بیش از 100 کتاب از او بر جای‌ مانده و آثارش به بیش از 30 زبان ترجمه شده‌اند. از داستان‌های تحسین‌شده‌ی او در ایران می‌توان به «پخمه» و «خاطرات یک مرده» اشاره کرد.

ویلیام فاکنر نویسنده‌ی برجسته‌ی آمریکایی و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات است. فاکنر در قالب‌های گوناگون از رمان، نمایشنامه، شعر، داستان و مقاله می‌نوشت اما به رمان‌ها و داستان‌های کوتاهش شهره است. مخالفت با نژادپرستی و برده‌داری، مسائل اجتماعی و فرهنگی، کارگران و طبقات اعیان جامعه تنها برخی از مضامین پرتکرار آثار او هستند. «خشم و هیاهو» و «گور به گور» را می‌توان برجسته‌ترین کتاب‌های ویلیام فاکنر دانست.

فئودور داستایوفسکی، خالق آثار جاودانه‌ای چون «ابله» و «جنایت و مکافات»، از جمله مهم‌ترین نویسندگان قرن نوزدهم بود که با کتاب‌هایش تأثیری ژرف بر ادبیات روسیه و جهان گذاشت. او در رمان‌های بزرگ خود راوی دشواری‌های زندگی در جهانی‌ است که بنیان‌های اخلاقی‌ آن سست و لرزان شده است.

ادگار آلن پو نویسنده، شاعر و ویراستار اهل ایالات متحده‌ی آمریکاست. از او به‌عنوان یکی از پایه‌گذاران جنبش رمانتیک در آمریکا یاد می‌شود. همچنین او را به عنوان مبدع داستان‌های کارآگاهی می‌شناسند و اغلب داستان‌هایش مانند «نامه‌ی سرقت‌شده» فضایی رازآلود و ترسناک دارند.

آلبر کامو فیلسوف و رمان‌نویس برجسته‌ی فرانسوی - الجزایری بود که با نوشته‌های پرشمار خود تأثیری بسزا بر جریان‌های فکری اروپا در قرن بیستم گذاشت. کامو در سال 1957 برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد. دو کتاب «بیگانه» و «طاعون» از مشهورترین آثار وی به شمار می‌روند.