کتاب واقعیت درمانی

کتاب واقعیت درمانی اثر رابرت ای ووبلدینگ یک روش روان درمانی را به شما معرفی می‌کند که با کمک آن، مسئولیت‌پذیرتر خواهید شد و از نقش قربانی بیرون می‌آیید. رویکرد واقعیت درمانی یا همان نظریه‌ی انتخاب، از شما می‌خواهد تا خواسته‌ی خود و هدفتان از درمان را دریابید. در این روش درمانی باید انتخاب‌های خود را بررسی کنید، تصمیماتتان را مورد قضاوت خود قرار دهید و با واقعیت روبه‌رو شوید.

درباره‌ی کتاب واقعیت درمانی

در دنیای روان‌درمانی، به تعداد هر مراجع، شیوه و روش درمانی منحصربه‌فرد وجود دارد. بسیاری از افراد با شیوه‌ی فرویدی، یونگی، طرحواره‌ای و... درمان می‌شوند، اما این شیوه‌های درمان نمی‌توانند برای همه‌ی افراد مفید باشند. تأثیر رویکردهای روانشناسی وابسته به جنسیت، سن، محل زندگی و اجتماعی است که مراجع در آن زندگی می‌کند و بسیاری از ما برای بهبود وضعیت روانی خود، به روشی صریح‌تر و واضح‌تر از شیوه‌ای همچون شیوه‌ی فرویدی نیاز داریم. کتاب واقعیت درمانی (Reality Therapy) اثر رابرت ای ووبلدینگ (Robert Wubbolding) ما را با یک روش درمانی بسیار کاربردی آشنا می‌کند که نمی‌خواهد تمام لایه‌های درونی را بشکافد.

در رویکرد واقعیت درمانی، برای روانکاو هیچ اهمیتی ندارد که شما در سن پنج‌سالگی با پدر خود روابط دوستانه‌ای نداشته‌اید و در مدرسه نادیده گرفته شده‌اید. درمان‌گر از شما می‌خواهد به یک پرسش پاسخ دهید: «به‌دنبال چه چیزی هستم و خواسته‌ام چیست؟» کتاب واقعیت درمانی ترجمه‌ی لیلا عبدالله‌پوری و علی نیلوفری به شما کمک می‌کند تا به این خواسته دست یابید. موانع را بسنجید، خود را قضاوت کنید، با برنامه‌ریزی و مسئولیت‌پذیری ذهن خود را برای تحقق نیاز خود آماده کنید.

رابرت ای ووبلدینگ و راهکارهایی برای مسئولیت‌پذیری

پیش از هر چیز باید هرچه سریع‌تر از نقش قربانی خارج شوید. شما مسئول رفتارهای خود هستید و رفتارها و تصمیمات شما، نتیجه‌ی انتخاب شما در زندگی بوده‌اند و هستند. هیچ‌کس نباید به بهانه‌ی اینکه در خردسالی با یک مشکل روبه‌رو شده، رفتارهای نادرست خود را در بزرگسالی توجیه کند.

کتاب واقعیت درمانی اثر رابرت ای ووبلدینگ ابتدا تاریخچه‌ی نظریه‌ی انتخاب یا به‌عبارتی واقعیت درمانی را بازگو می‌کند. در دهه‌ی 50 و 60 میلادی، ویلیام گلاسر تصمیم گرفت شیوه‌ای را ابداع کند که مانند بسیاری از روش‌های درمانی، مراجع را به سوی بی‌مسئولیتی سوق ندهد؛ این روش به‌نام واقعیت درمانی گلاسر شناخته می‌شود. ابتدا بسیاری از روان‌درمانگران با شیوه‌ی او مخالف بودند، اما واقعیت درمانی، در فضاهایی همچون زندان‌ها و مدرسه‌ها که افراد به مواجه شدن با واقعیت و اشتباهات خود نیاز مبرمی داشتند، بسیار نتیجه‌بخش بود.

بخشیدن خود کافی است، واقعیت درمانی کنید!

نمی‌توان به اشتباه کردن سال‌ها ادامه داد و همه‌چیز را بر گردن ناخودآگاه و وضعیت انداخت. کتاب واقعیت درمانی ما را با نمونه‌هایی از مراجعان روبه‌رو می‌کند که سال‌ها به زندان رفته‌اند و با خطاهای بی‌پایان، زندگی خود و دیگران را نابود کرده‌اند. روان‌درمان‌گر با شیوه‌ی واقعیت درمانی به فرد مراجع کمک می‌کند تا انتخاب‌های حال حاضر خود را بررسی و درباره‌ی مسیری که می‌خواهد باقی عمرش را در آن صرف کند، به‌درستی قضاوت کند.

بسیاری از مراجعان هنگامی که با کمک مراجع، خواسته‌های خود را مورد واکاوی و تحلیل قرار دادند، متوجه شدند باید در انتخاب‌های خود تجدیدنظر کنند. رابرت ای ووبلدینگ در کتاب واقعیت درمانی انتشارات کتاب ارجمند به ما ثابت می‌کند درمانگرانی که مدام می‌کوشند تا مراجع خود را قضاوت نکنند و همه‌ی رفتارهای غلط خود را با درک و مهربانی، ببخشند، به نتیجه‌ای نمی‌رسند جز ادامه‌ی مصیبت فرد مراجع‌کننده و بهبود نیافتن زندگی او.

با خرید کتاب واقعیت درمانی خواهید دریافت که عمر شما آن‌قدر طولانی نیست که نیمی از آن را صرف واکاوی تمام وقایع کودکی خود بکنید و بهتر است هر چه سریع‌تر حقیقت را بپذیرید و با مسئولیت‌پذیری، زندگی خود را بهتر کنید.

کتاب واقعیت درمانی برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های روان درمانی که به شما کمک می‌کنند تا حال روحی و روانی خود را بهبود ببخشید، علاقه‌مندید.
• شیوه‌های درمانی فرویدی که همه‌چیز را بر گردن کودکی، ناخودآگاه و... می‌اندازد، برای شما مفید نیست و به یک روش درمانی منطقی‌تر نیاز دارید که کمک کند تا کنترل اوضاع را در دست بگیرید.
• به دنبال یکی از کتاب‌های روانشناسی هستید که روش کمتر شناخته‌ی واقعیت درمانی و نظریه‌ی انتخاب را برای شما شرح دهد و کمکتان کند تا برای بهبود زندگی خود از این شیوه‌ی درمانی کمک بگیرید.

در بخشی از کتاب واقعیت درمانی می‌خوانیم

انسان‌ها با هدف شکل دادن به محیط خود و هدایت آن جهت دستیابی به ادراک برآورده شدن نیازها، اقدامات خود را انتخاب کرده و آشکارا سایرمؤلفه‌های رفتار کلی را تغییر می‌دهند. اگر بخواهیم از همان قیاس چمدان استفاده کنیم، باید بگوییم که ما آن را از دسته برداشته و در مسیری به سمت یک مقصد حمل می‌کنیم. در صورت استفاده از قیاس اتومبیل هم این به معنای راندن قصدمند و هدفمند اتومبیل است.

تعریف خواسته‌ها و تمایلات و روشن‌سازی آن‌ها برای ارتقای سلامت روان اهمیت حیاتی پیدا می‌کند. چنان‌چه مراجعان خواسته‌های خود را پالایش و روشن‌نکرده باشند، رفتار حاصله تصادفی، سردرگم و حساب نشده خواهد بود. اتومبیل رفتاری سازمان نیافته، آشفته طی مسیر خواهد کرد.

به عنوان مثال، یک شخص برخوردار از سلامت روانی درصدد ایجاد رابطه برمی‌آید، رفتارهای محبت‌آمیز و حمایتی را در رابطه با یک شخص دیگر انتخاب می‌کند، و به تصمیم طرف مقابل برای حفظ درگیری دوجانبه (رابطه) یا خاتمه دادن به آن احترام می‌گذارد. شخصی که رفتارهای نامؤثر را انتخاب می‌کند، مستعد رفتارهای خودمحورانه، خودشیفتگی، وابستگی مفرط یا حتّی خصومت است.

دومین هدف رفتار، ارسال پیام یا سیگنال به دنیای اطراف ماست. رفتار انسان، گاهی پیام‌های هدفدار و گاهی نیز پیام‌های بی‌هدف می‌فرستد. کسانی که رفتار دیگران را مشاهده می‌کنند، اطلاعاتی را از آن دریافت می‌نماید؛ یک اعلامیه نه تنها در مورد رفتار آن‌ها، بلکه همچنین در مورد خواسته‌ها، ادراکات و نیازهای آنان (خواه برآورده شده یا برآورده نشده).