درمان گذشتهای که هنوز در ذهن و بدن ادامه دارد... کتاب درمان تروما با رویکرد اکت نوشتهی راس هریس اصول درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را با رویکردی متمرکز بر درمان تروما ترکیب میکند و مجموعهای از مهارتها و مداخلات کاربردی برای کمک به مراجعان در مسیر بهبود ارائه میدهد. راهنمایی تخصصی برای روانشناسان، رواندرمانگران و متخصصان سلامت روان که با زبانی روان، شیوهی کار با هیجانها، افکار، خاطرات تروماتیک و ارزشهای فرد را بررسی میکند.
دربارهی کتاب درمان تروما با رویکرد اکت
گاهی گذشته تمام نمیشود و بیآنکه بدانیم و بخواهیم تأثیرات آن در گوشهای از جسم و روان ما جا خوش میکند. برای همین است که درمان تروما تنها به شناخت آنچه اتفاق افتاده محدود نمیشود، بلکه پای سؤالاتی نیز به میان میآید؛ اینکه چگونه میتوان دوباره احساس امنیت را تجربه کرد، با هیجانهای دشوار کنار آمد و با رهایی از افکار آزاردهنده، مسیر زندگی را از نو یافت؟ پرسشهای مهم و تحولسازی که راس هریس در کتاب درمان تروما با رویکرد اکت به آنها و بیش از آنها پاسخ داده است.
زبان قابل فهم و ساده این اثر آن را نهتنها برای درمانگران بلکه برای عموم مخاطبان علاقهمند هم مناسب کرده است. در این کتاب نویسنده با بهرهگیری از اصول درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر درمان تروما تمرکز دارد. راس هریس بهعنوان یکی از مدرسان شناختهشدهی اکت، به جای آنکه خواننده را با توضیحات علمی و نظری سردرگم کند، مفاهیم را تا حد امکان به مهارتها و مداخلات قابل استفاده در فرایند درمان بدل میسازد.
اکت یا درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد چیست؟
کتاب درمان تروما با رویکرد اکت از آشنایی با مبانی ACT متمرکز بر تروما و شروع درمان آغاز میشود و سپس به زندگی در زمان حال، التیام گذشته و ساختن آینده میرسد. از این روست که میتوان کتاب را راهنمایی نزدیک به فضای واقعی درمان دانست که از نخستین مراحل ایجاد امنیت و ارتباط درمانی تا مواجهه انعطافپذیر با خاطرات تروماتیک را در بر میگیرد.

رویکرد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، از ویژگی مهمی برخوردار است و آن هم توجه همزمان به ذهن، بدن و هیجانات است. زیرا تروما میتواند فرد را در حالت برانگیختگی شدید نگه دارد یا نوعی خاموشی و گسست را در فرد ایجاد کند. راس هریس با توجه به این موضوع راهکارهایی ارائه میدهد که به جای سرکوب یا حذف هیجان، فرد را به ماندن در لحظه و بازگشت تدریجی به زندگی دعوت میکند.
بازشناسی ارزشها؛ قطبنمای راس هریس
کتاب درمان تروما با رویکرد اکت نشر میلکان که صدرا صمدی دزفولی آن را به فارسی ترجمه کرده، به مواجههی تدریجی با تجربههای دردناک نیز اشاره میکند تا فرد به جای اجتناب از آن، در فضایی امن بتواند به تدریج با ریشههای تروما روبهرو شود. درواقع رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد، تجربه را دشمنی برای حذف شدن نمیبیند، بلکه آن را تجربهای قلمداد میکند که به مشاهده، پذیرش و پاسخ انعطافپذیر نیاز دارد.
راس هریس فراتر از پرداختن به گذشته، درمان را به سه حرکت مهم پیوند میدهد که عبارتاند از التیام گذشته، حضور در زمان حال و ساختن آینده. چراکه پس از تروما ممکن است فرد با سرگردانی مواجه شود و نداند که ارزشهای زندگیاش چه هستند. اینجاست که بازشناسی ارزشها و تبدیل آنها به انتخابها و رفتارهای روزمره اهمیت پیدا میکند تا بدین وسیله فرد بتواند با کمک این قطبنما مسیر زندگیاش را بازیابد.
پس اگر میخواهید در مواجهه با تروما، از توضیح نظری به مهارتهای قابلاستفاده در اتاق درمان برسید با خرید کتاب درمان تروما با رویکرد اکت میتوانید گامبهگام با راهنماییهای راس هریس پیش بروید و رویکردی کاربردی برای این مسیر بیاموزید.
نکوداشتهای کتاب درمان تروما با رویکرد اکت
- این کتاب در آینده یکی از آثار مهم و تأثیرگذار در حوزه مراقبت آگاهانه از تروما شناخته خواهد شد. (کرک استروسال، دکترای روانشناسی و از بنیانگذاران رویکرد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد)
- هیچکس بهاندازهی راس هریس با چنین وضوح و روشنی نمینویسد و پیشنهادها و راهکارهایی تا این اندازه ملموس، کاربردی و نوآورانه ارائه نمیدهد. این کتاب، اثری جامع و مرجع برای درمان مشکلات مرتبط با تروماست که با بهرهگیری از شفقت، شجاعت و جدیدترین ابزارهای علمی، راهی برای مواجهه با این مشکلات پیش روی درمانگران میگذارد. (تاد بی کاشدان، استاد روانشناسی)
کتاب درمان تروما با رویکرد اکت برای شما مناسب است اگر
- رواندرمانگر، روانشناس، روانپزشک، یا مشاور هستید و با مراجعان دارای تجربههای تروماتیک کار میکنید.
- بهعنوان متخصص حوزهی سلامت روان در تلاشید تا اصول ACT را با ملاحظات تخصصی درمان تروما ترکیب کنید.
- به رواندرمانی علاقه دارید و میخواهید با یک کتاب علمی به سمت درمان تروما و بازیابی مسیر زندگی حرکت کنید.
- به کتابهای راس هریس علاقه دارید و میخواهید بدانید این درمانگر چه دیدگاهی در مورد رویکرد اکت دارد.
در بخشی از کتاب درمان تروما با رویکرد اکت: راهنمای درمانگران برای پرداختن به ذهن، جسم و احساسات با استفاده از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میخوانیم
در اکت متمرکز بر آسیب روانی، رابطهی درمانی اهمیت بسزایی دارد. هدف ما این است که هر مُراجع را مثل رنگینکمان ببینیم: اثری منحصربهفرد از طبیعت که در مقابل ما آشکار میشود؛ مواجههای متمایز که از آن لذت میبریم و قدردانی میکنیم. ما هیچوقت با نگاه به رنگینکمان نمیگوییم: «وای، چه حیف! کاش رنگ نیلی کمی پررنگتر بود!» صرفاً رنگینکمان را تحسین میکنیم و هرقدر هم که کمرنگ باشد، از دیدنش شگفتزده میشویم. ما باید همین نگرش را به جلسهی درمان بیاوریم: زندگیکردن براساس ارزشها؛ رهاشدن از دام قضاوتها؛ بذل توجه همراه با گشودگی، کنجکاوی و شفقت. (این تمثیل را وامدار کارل راجرز هستم که میگوید: «اگر به آدمها فرصت و فضا بدهیم، بهاندازهی غروب خورشید شگفتانگیزند. وقتی به غروب خورشید نگاه میکنم، نمیگویم ’کاش نارنجیاش کمی بیشتر بود.‘ سعی نمیکنم غروب خورشید را به میل خودم تغییر دهم؛ بلکه صرفاً با تحسین و شعف به تماشایش مینشینم.»)
وقتی اتحاد درمانی (بین مُراجع و درمانگر) قوی است و مُراجع انگیزه دارد و جلسه روان پیش میرود، بهراحتی مُراجع را مثل رنگینکمان میبینیم؛ اما وقتی مُراجع عمیقاً گیر کرده؛ یعنی آمیخته شده، اجتناب میکند و به مداخلات ما پاسخ منفی میدهد، این کار چندان آسان نیست. معمولاً وقتی اوضاع خوب پیش نمیرود، «کارخانهی قضاوتِ» ذهن ما فعال میشود.
من از هزاران درمانگر خواستهام که افکار قضاوتگرانهی خود را دربارهی مراجعان در جلسات دشوار به اشتراک بگذارند. چند نمونهی رایج از این افکار عبارتاند از: اون واقعاً نمیخواد بهتر بشه، ازش خوشم نمیآد، امیدی بهش نیست، این یارو عوضیه، اون هیچ تلاشی نمیکنه، باید باهاش چیکار کنم؟ مشخصاً اختلال شخصیت مرزی داره، قطعاً خودشیفتهست، کاش خفه میشد، وای نه! بازم شروع شد، خیلی رو مخه، این جلسهی کوفتی کِی تموم میشه؟ چطوری میشه بیرونش کنم؟ باید بهسرعت به همکار دیگهای ارجاعش بدم، فقط وقتتلفکردنه، چرا وقتی به جایی نمیرسی بازم میآی؟، میشه خفه شی و بذاری حرف بزنم؟، نمیفهمی تقصیر خودته؟، چرا این رفتار رو ادامه میدی؟
بله




























