معرفی و دانلود کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند

معرفی کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند

اگر می‌خواهید بهترین و کارآمدترین روش‌های ممکن را در تربیت فرزندان خود به‌کار بگیرید، حتماً کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند اثر فلیپا پری را مطالعه کنید. این اثر پرفروش ساندی‌تایمز می‌گوید که چگونه باید با فرزند خود به شیوه‌های منطقی ارتباط برقرار کنید. با خواندن این کتاب روان‌شناسی کودک، با رویکردی دقیق به جزئیات رفتارهای خود و فرزندتان فکر خواهید کرد.

درباره‌ی کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند

آنچه در کودکی و زمان رشد، درون نظام خانواده تجربه می‌کنیم، بخش مهمی از هویت ما و شخصیتی که در ادامه به آن تبدیل می‌شویم را در بر می‌گیرد؛ حال چه این دوران اسباب پرورش درست ما را فراهم آورده باشد و چه با انواع تروماها همراه شده باشد. رابطه‌ی فرزند با مادر و همچنین چالش‌هایی که در ارتباط با پدر وجود دارد، در ابعاد جسمانی و روانی هر شخص، تأثیرات مهمی را به جا می‌گذارند. البته این‌گونه نیست که بگوییم خانواده و والدین تنها معیارهای سازنده‌ی شخصیت ما هستند که بر اندیشه‌ها و هویتمان تأثیر قطعی و کامل دارند، اما بی‌شک یکی از مهم‌ترین عوامل موجود محسوب می‌شوند. عاملی که یا به رویاهای فرزند تحقق می‌بخشد و یا آن‌ها را به کابوس تبدیل می‌کند.

در حالت طبیعی همه‌ی والدین دوست دارند فرزند خود را به بهترین شکل ممکن بزرگ کنند. آن‌ها تمایل دارند تا بهترین محیط را برای رشد و زیست فرزند خود فراهم کنند و پرسش اصلی چگونگی دست‌یابی به آن است. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند (The Book You Wish Your Parents Had Read) کوشش دارد به این سؤال پاسخ دهد. این اثر که توسط فلیپا پری (Philippa Perry) نوشته شده، کتابی خواندنی و عمیق در باب شیوه‌های دقیق ارتباطی میان والدین و فرزندان است. این ارتباط انسانی که در نگاه اول ساده می‌نماید، از پیچیدگی‌های به‌خصوصی برخوردار است و عوامل گوناگونی در این رابطه‌ی دو طرفه نقش دارند. در واقع کوچک‌ترین تا برجسته‌ترین رفتارهایی که والدین در برابر فرزند خود نشان می‌دهند، نیازمند بررسی دقیق هستند. فلیپا پری در کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، به تمامی این موارد می‌پردازد.

از نظر فلیپا پری تمام مواردی که حتی ممکن است تصورشان هم نکنیم، در رشد فرزند تأثیر دارند. به‌عنوان مثال، براساس آزمایشات و برآوردهای آماری به‌دست آمده، اگر والدین به‌طور مکرر در برابر کودک خود فریاد بزنند و با بهره‌ بردن از این شیوه‌ی تربیتی به القای مفاهیم یا بایدها و نبایدها بپردازند، کودکان در ادامه دچار تروما می‌شوند. در واقع باور بر این است که تحت هر شرایطی، حتی موقعیت‌هایی که به‌نظر می‌رسد مکالمه‌ی آرام و مسالمت‌آمیز جواب‌گو نیست، باز هم والدین باید کنترل خود را حفظ کنند. البته از سوی دیگر، اگر هیچ‌وقت سخت‌گیری یا تنبیه و موارد این‌چنینی به‌کار گرفته نشوند نیز کودک تصور می‌کند که جهان بر محوریت خواست وی پیش می‌رود و آن وقت در بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی با شکست روبه‌رو می‌شود و به این ترتیب باز هم تروماهای مختلف از راه می‌رسند.

در واقع به همین دلیل است که بزرگ کردن کودک و اتخاذ هر تصمیمی در این زمینه، پیچیدگی‌های مختص به خودش را دارد. همه‌ی موارد تربیتی، از تنبیه گرفته تا محبت، صمیمیت، جدیت و تلاش برای آنکه قوانین خانواده را به فرزندان یاد دهیم، نیازمند صرف دقت، ظرافت، عشق و حوصله‌ی کافی هستند. البته این‌گونه نیست که تصور کنیم اگر والدین وظایف خود را درست اجرا کنند، آن وقت به‌صورت قطعی بهترین زندگی ممکن برای فرزند شکل خواهد گرفت. همان‌طور که می‌دانیم، زندگی و تقدیر پیچیده‌تر از آن است که بتوانیم برای تمام مراحل آن برنامه‌ریزی کنیم. اما وقتی می‌توان وظایف و سهم خود را با تکیه بر علم و دستاوردهای پژوهشی انجام داد، نباید از آن شانه خالی کرد. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، با عنوان هوشمندانه‌اش، به آن مواردی اشاره می‌کند که به‌طور مستقیم به خانواده مربوط می‌شوند.

کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند اثر فلیپا پری، بر آن است تا به شما پیوند را یاد بدهد. این کتاب از آن دسته آثاری نیست که به شما بگوید چگونه فرزند خود را مرعوب کنید تا در ادامه بر وی تسلط یابید. کتاب حاضر نمی‌خواهد به شما این سیاست‌های رفتاری را آموزش دهد که صدها اثر دیگر به آن‌ها پرداخته‌اند. فلیپا پری یک استراتژیست نیست که با خواندن اثرش، مجموعه‌ای از مجازات‌ها یا فرایندهای کنترل‌کننده را بیاموزید. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، به شما می‌گوید چگونه و به چه روشی فرزند خود را درک کنید. چالش اصلی این نیست که والدین ایده‌های خود نسبت به زندگی را به فرزندشان القا کنند، بلکه مسئله‌ی اساسی در این واقعیت مهم نهفته است که والدین باید کوشش کنند ماهیت و صفات نسل جدید و دوره‌ی تازه‌ای که در آن قرار دارند را درک کنند.

فلیپا پری طبق گفته‌های خود این کتاب را برای کسانی نوشته است که به‌تازگی صاحب فرزند شده‌اند. او در زمانی که خود مادری جوان بوده، آرزوی خواندن چنین مطالبی را در سر می‌پرورانده است. در واقع، منطقی‌ست اگر یک زوج جوان که خودشان همچنان در دهه‌ی بیست یا سی‌‌سالگی هستند و همچنان در حال کسب تجربه‌اند، آموزه‌های دقیق بزرگ کردن فرزند را ندانند. بسیاری از کسانی که صاحب فرزند می‌شوند، سعی می‌کنند از والدین خودشان تقلید کنند و مسیرهای آموزشی و تربیتی آنان را دنبال کنند. اما این مسئله حائز اهمیت است که نسل‌های قبل و بعد، تفاوت‌های آشکاری با یکدیگر دارند. به‌عنوان مثال در دهه‌های چهل و پنجاه میلادی، والدین باور داشتند که به‌اجبار، باید کودکان و نوجوانان خود را به کلیسا ببرند؛ درحالی‌که با گذشت زمان این مسئله به یک پیشنهاد اختیاری تبدیل شد.

از سوی دیگر بسیاری از کسانی که صاحب فرزند می‌شوند، ابداً از هرگونه تقلید یا شباهت به رفتارهای والدین خود پرهیز می‌کنند. چراکه بسیاری از افراد کودکی خوبی را پشت سر نمی‌گذارند و اولین برنامه‌شان در بزرگ کردن فرزند، اجتناب از تمامی آن تجربیاتی است که والدینشان به آن‌ها تحمیل کردند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند با وسواس، همه چیز را درست انجام دهند. ولی باید دانست که افراط در این مسئله نیز می‌تواند صدماتی را وارد کند و باید راهنمای مناسبی در این زمینه وجود داشته باشد؛ یک راهنما و مرجع علمی که بتواند مسیر را برای والدین روشن کند. بی‌شک، کسی دوست ندارد فرزند خود را با شیوه‌های ناسالم بزرگ کند. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند به قلم فلیپا پری، برای تمامی کسانی است که تصمیم دارند تعصبات و روش‌های خاص خود را کنار بگذارند و به آنچه درست است، عمل کنند.

فلیپا پری در کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، به شما از مسئله‌ای مهم می‌گوید: صدای فرزندان خود را بشنوید؛ چه در دوران نوزادی‌، کودکی و نوجوانی به‌سر می‌برند و چه زنان و مردانی بالغ هستند. این کتاب به شما می‌گوید که در هر لحظه از زندگی‌تان، اگر برای نزدیک شدن به فرزند خود تلاش کنید، با آغوشی گرم مواجه می‌شوید. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند اثر فلیپا پری، تنها در مورد یک دوره‌ی به‌خصوص نیست و مطالعه‌اش شبیه به این است که برای حل مشکلات خود با فرزندتان، تصمیم گرفته‌اید به یک مشاور مراجعه کنید و تمام مشکلات‌ را در طول جلسات حل کنید. این اثر به دفعات توسط ناشران گوناگون منتشر شده است. نسخه‌ای که در این‌جا می‌‌خوانید، توسط سوما فتحی ترجمه شده و نشر میلکان آن را به انتشار رسانده است.

افتخارات کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند

• از پرفروش‌ترین کتاب‌ها و عناوین در سایت آمازون
• از کتاب‌های منتخب توسط نویسندگان سایت آمازون
• از پرفروش‌ترین عناوین در فهرست نشریه‌ی ساندی تایمز

نکوداشت‌های کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند

• اثری دل‌نشین که از ارائه‌ی حکم و قضاوت قطعی اجتناب می‌کند. خواندن این کتاب از فلیپا پری برای تمام والدین، چه آنانی که تازه بچه‌دار شده‌اند و چه کسانی که فرزندانشان خانه را ترک کرده‌اند، الزامی است. همان‌طور که عنوان کتاب اشاره می‌کند، هیچ‌وقت برای ایجاد پیوندی عمیق میان خود و فرزندانتان دیر یا زود نیست و به‌هرحال آن‌ها از این تلاش‌های شما خشنود خواهند شد. (بوک‌لیست)
• مطالعه‌ی کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، باید با ریتمی آرام صورت پذیرد. چون این کتاب نه‌تنها تمرینات مختلفی را پیشنهاد می‌کند، بلکه همچنین واقعیات و مواردی را گوشزد می‌کند که مخاطبان در طول مطالعه‌اش به درک تازه‌ای از مسائل دست می‌یابند. (گاردین)
• اگر مانند من از کسانی هستید که از خواندن کتاب‌های خودسازی اجتناب می‌کنید، در مورد این کتاب از فلیپا پری یک استثنا قائل شوید و آن را حتماً مطالعه کنید. حتی اگر هنوز صاحب فرزند نشده‌اید، کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند را از دست ندهید. (ووگ)

کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند برای چه کسانی مناسب است؟

همان‌طور که طرفداران جدی این کتاب اظهار کرده‌اند، این اثر فراتر از یک کتاب خودسازی است. فلیپا پری به شما یک کلیت و ساختار از روابط انسانی را آموزش می‌دهد که تنها تراپیست‌ها و مشاوران حرفه‌ای می‌توانند به شما بیاموزند. کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند، برای مخاطب خاصی نوشته نشده، چراکه نوشته‌های فلیپا پری گستره‌ی وسیعی از مخاطبان را در بر می‌گیرد. این کتاب به والدین جوان، باتجربه، مسن، فرزندان و کسانی که می‌خواهند در این زمینه‌ها پژوهش علمی داشته باشند پیشنهاد می‌شود. این کتاب را می‌توانید به والدین خود هدیه دهید.

در بخشی از کتابی که آرزو می‌کنید والدینتان خوانده بودند می‌خوانیم

چند سال پیش، تصمیم گرفتم کاری رو که برای من یه ریسک بود با مامان انجام بدم. فکر کردم اگه باهاش واقعی‌تر باشم، شاید اونم با من واقعی‌تر باشه. پس بهش گفتم که واقعاً چه احساسی دارم، از وقتی من و همسرم جدا شده‌یم و من درگیر افسردگی بودم. مامان فقط گفت «من زندگی واقعاً شادی دارم» و این پایان گفت‌وگو بود.

یهو فهمیدم که احساسات «ناخوشایند» من براش مقبول نبودن. به نظرم حتی احساسات «ناخوشایند» خودش رو هم انکار می‌کنه. به خاطر همین وقتی من ناراحتم، شاید برای اون مثل یه جور تهدید باشه. من سعی کردم که در این خصوص بحث کنم؛ اما اون دروازه‌ی احساسات محکم بسته شده.

می‌خوام با مادرم مهربون باشم. بعد از 38 سال، رابطه‌ی ما همچنان توی حالت غیرصمیمی و گفت‌وگوی مؤدبانه گیر کرده. به نظر می‌رسه نمی‌تونیم طور دیگه‌ای باشیم.

وقتی بریجیت رو باردار بودم، می‌دونستم که نمی‌خوام مامانم موقع زایمانم فقط برای رفع تکلیف بیاد. می‌خواستم اون با میل خودش انتخاب کنه بیاد یا نیاد، می‌خوام اون احساس کنه می‌تونه خودش باشه و هر چیزی که می‌خواد با من در میون بذاره. وقتی باردار بودم، خیلی به اینکه چطور این کار رو بکنم فکر کردم. فکر کردم اگه من احساس می‌کنم که پیش مامانم خودم نیستم، احتمالاً مامان هم با من احساس می‌کنه خودش نیست.

فهرست مطالب کتاب

پیشگفتار
مقدمه
فصل اول: میراث فرزندپروری شما
فصل دوم: محیط زندگی فرزند شما
فصل سوم: احساسات
فصل چهارم: پایه‌گذاری‌ کردن
فصل پنجم: شرایطِ سلامتِ روانیِ خوب
فصل ششم: رفتار؛ تمام رفتارها به‌نوعی برقراریِ ارتباط‌اند
سخن آخر
منابع