کتاب دیوار

کتاب دیوار، شامل مجموعه داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته و معروف دنیا نظیر ژان پل سارتر، فرانتس کافکا، آنتون چخوف، الکساندر لانژکیلاند، گاستون شرو و آرتور شنیتسلر است که توسط صادق هدایت ترجمه و گردآوری شده.

داستان دیوار (The Wall) نخستین داستان این مجموعه است که به روایت زندگی سه زندانی سیاسی می‌پردازد. این سه نفر روز بعد اعدام خواهند شد و انتظار برای پایان زندگی جهان‌بینی آنان را تغییر می‌دهد. ژان پل سارتر (Jean Paul Sartre) در این داستان مفاهیم اگزیستانسیالیستی را مطرح می‌کند و با جزئیاتی دقیق، زیبا و دلهره‌آور داستانش را روایت می‌کند.

فرانتس کافکا (Franz Kafka) - یکی از مهم ‌ترین نویسندگان ادبیات آلمانی - در داستان جلو قانون (Before the Law) فضایی فراواقع‌گرایانه را آفریده و قصه یک مرد روستایی را بیان می‌کند که در برابر قانون می‌ایستد. در این داستان کافکا قوانین موجود در جامعه را مورد تمسخر قرار داده و آن‌ها را زیر سوال می‌برد.

داستان کلاغ پیر نوشته الکساندر لانژکیلاند (Alexander Kielland) – نویسنده نروژی - خشم و تنفر افرادی را نشان می‌دهد که سال‌های انتهایی عمرشان را به دلیل نداشتن شور زندگی، به تلخی سپری می‌کنند. در این داستان رکود ناشی از پیری در زندگی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

آنتوان چخوف (Anton Chekhov) در داستان تمشک تیغ‌دار جامعه مرفه اربابان روسیه را به شدت نقد می‌کند و تصویری واقعی از آن به نمایش می‌گذارد.

داستان پنجم با نام مرداب حبشه اثر گاستون شرو (Gaston Cherau) – نویسنده فرانسوی – به طبیعت بی‌رحم و قانون تنازع بقا می‌پردازد. این قصه روایتگر آهویی باردار است که چیزی نمانده تا وضع حمل کند.

داستان پایانی که کور و برادرش (Blind Geronimo and his Brother) نام دارد و توسط آرتور شنیتسلر (Arthur Schnitzler)، نویسنده‌ای که به تحلیل روانشناسی شخصیت‌ها در آثارش می‌پردازد، به نگارش درآمده است. این داستان به روایت قصه سرنوشت دو برادر می‌پردازد که یکی از آنان خود را وقف دیگری می‌کند.

در بخشی از کتاب دیوار می‌خوانیم:

سال‌ها گذشت برادرم را در ادارۀ دیگر نامزد کردند، او چهل سالش شده بود و همیشه اعلان روزنامه‌ها را می‌خواند و پیوسته پس‌انداز می‌کرد. بعدها شنیدم زناشویی کرده با همین فکر که یک ده با تمشک تیغ‌دار بخرد، زن بیوۀ پیر زشتی را گرفت بدون اینکه کمتر تمایلی نسبت به او داشته باشد، فقط برای اینکه او قدری پول داشت. با زنش به همان سختی زندگی می‌کرد، به دشواری شکمش را سیر می‌کرد و پول او را در بانک به اسم خودش گذاشته بود. آن زن سابقاً زن رییس پست بود. آمیخته به خوراک و مشروب خوب بود؛ ولی با شوهر دومی با نان سیاه هم سیر نمی‌شد. با این طرز زندگی بنیه‌اش از دست رفت و سال سوم روحش را به خدا داد. طبیعتاً برادرم یک دقیقه از فکرش نگذشت که سبب مرگ او شده باشد؛ پول و الکل، آدم را چیز غریبی می‌کند، در شهر ما، یک تاجر هنگام مرگش گفت برای او یک بشقاب عسل آوردند و هر چه اسکناس و برات داشت با عسل خورد تا اینکه کس دیگری از آن بهره‌مند نشود. یک روز در ایستگاه راه آهن، یک پایش بریده شد. ما او را روی دست می‌بردیم، خون فوران می‌زد، دیدن آن ترسناک بود و خود او پی در پی پای بریده‌اش را می‌خواست برایش پیدا بکنند؛ می‌ترسید مبادا صد روبل که در چکمۀ او بود گم بشود.»

بورگین گفت: «اینجا شما از موضوع خارج شدید.»

ایوان ایوانیچ گفت: «بعد از مرگ زنش، برادرم فکرش را جمع کرد و یک ملک را انتخاب نمود، طبیعتاً بی‌خود بود که پنج سال استخاره بکند چون سر خرید، کلاه سر آدم می‌رود و چیز دیگری را می‌خرند تا آنچه را آرزو می‌کرده‌اند.» برادرم با میانجیگری یک کمپانی سیصد و سی و شش گز زمین با ساختمان و اتاق رعیتی و باغ خرید؛ اما بدون سبزی‌کاری و بدون تمشک خاردار و بدون مرداب و اردک بود.