کتاب آثار نایاب صادق هدایت: به کوشش و مقدمه جهانگیر هدایت

کتاب آثار نایاب صادق هدایت مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه، تعدادی ترجمه و شماری از پژوهش‌های صادق هدایت را در بر دارد که به کوشش جهانگیر هدایت گردآوری و تدوین شده‌اند. این نوشته‌ها طی چند دهه‌ی گذشته و به‌صورت پراکنده در روزنامه‌ها و مجلات مختلف به چاپ رسیده و امروز در قالب اثری منسجم منتشر شده‌اند.

درباره‌ی کتاب آثار نایاب صادق هدایت

چندان بی‌راه نیست اگر بگوییم صادق هدایت (Sadegh Hedayat) یکی از درخشان‌ترین و در عین حال جنجال‌برانگیزترین نویسندگان ایرانی است که نام و داستان‌هایش همیشه با ابهام، تحلیل و پرسش‌های بی‌جواب گره خورده است. با اینکه تاکنون داستان‌ها و جستارهای متنوع و متعددی از این نویسنده‌ی سرشناس به انتشار رسیده، جهانگیر هدایت طی اقدامی جذاب، به جمع‌آوری آثار نایاب صادق هدایت مشغول شده تا بتواند نوشته‌های متفاوت و دیده‌نشده‌ی او را به دست طرفدارانش برساند.

با مطالعه‌ی کتاب حاضر، نه‌تنها خواننده‌ی داستان‌های طنز این نویسنده خواهید بود، بلکه به دو ترجمه، پژوهش‌های او در زمینه‌ی فرهنگ عامیانه، یک داستان علمی تخیلی و تعدادی جستار دیگر نیز دسترسی می‌یابید.

جهان پنهان آثار نایاب صادق هدایت

بسیاری از ما صادق هدایت را با داستان‌هایش می‌شناسیم و هیچ‌گاه به نوشته‌هایی که در نشریات دوران خود به چاپ رسانده دسترسی نداشته‌ایم اما جهانگیر هدایت با کتاب آثار نایاب صادق هدایت، نوشته‌هایی را که طی سال‌های 1310 تا 1325 از این نویسنده به انتشار رسیده‌اند، گرد آورده. این آثار شامل مجموعه داستان‌های کوتاه صادق هدایت، ترجمه یا پژوهش‌هایی‌اند که او با نام مستعار در روزنامه‌های مختلف به چاپ رسانده است.

جهانگیر هدایت در کتاب آثار نایاب صادق هدایت نشر چشمه، پیش از هر اثر، مقدمه‌ای کوتاه ارائه کرده تا ذهن خواننده را برای ورود به دنیای داستان یا مقاله آماده سازد. آثاری که هر یک گوشه‌ی تازه‌ای از نگاه نبوغ‌آمیز این نویسنده‌ی ایرانی را به منصه‌ی ظهور می‌گذارند.

برای مثال در داستان «سایه‌ی مغول»، هدایت به شیوه‌ی خودش و در لفافه‌ی ظریف داستان‌گویی، توجهش به فرهنگ ایرانی را نشان می‌دهد و از خشونتی می‌گوید که از جانب کشورهای همسایه به ایران تحمیل شده است یا در جستار «معلم اخلاق» فخرفروشی عالمان دهه‌ی 1320 را به نقد می‌کشد.

جالب اینجاست که با وجود حجم اندک این اثر ارزنده، هر داستان، جستار و مقاله‌ی او در این کتاب می‌تواند نگاه تازه‌ای نسبت به ایده‌های ذهنی این نویسنده را در ما شکل دهد. پس اگر می‌خواهید از آثاری که بارها نامشان به گوشتان خورده قدمی فراتر بگذارید با خرید کتاب آثار نایاب صادق هدایت می‌توانید به نوشته‌هایی دست یابید که در پستوی تاریخ ادبیات در حال پوسیدن بوده‌اند اما حالا به شکلی منسجم پیش روی شما قرار گرفته‌اند.

کتاب آثار نایاب صادق هدایت برای شما مناسب است اگر

• شیفته‌ی صادق هدایت و آثارش هستید.
• می‌خواهید به آثاری از صادق هدایت دسترسی یابید که تاکنون نایاب و دور از دسترس بوده‌اند.
• به‌عنوان پژوهشگر ادبی قصد دارید آثار بیشتر و متفاوتی را از صادق هدایت مورد مطالعه و بررسی قرار دهید.

در بخشی از کتاب آثار نایاب صادق هدایت: به کوشش و مقدمه جهانگیر هدایت می‌خوانیم

در سرنوشت مردمان پیش آمدِ حوادث بیش از اراده خودشان دخالت دارد. آقای وهابی هیچ وقت به خواب نمی‌دید که یک روز «رقعه‌ی منشآتش را چون کاغذ زر ببرند» و عبارات شیرینش را «همچو نیشکر بخورند» چه می‌دانست که یک روز روزنامه‌ها خواهند نوشت که: «در نثر سعدی و وهابی جای سخن نیست.» در مدرسه به همین شیوه که امروز عالی‌ترین نمونه نثر محسوب می‌شود برای معلمین فارسی انشاء می‌نوشت. همین طور استعاره‌های کج و کوله بازاری و روده درازی‌های خارج از موضوع را به هم می‌بافت و هردفعه از معلم نمره‌های بد می‌گرفت.

اما درعوض از همان روزها، روزنامه‌های عکس دار فرنگی را با یک دنیا حسرت نگاه می‌کرد و عاشق دل خسته کارت پستال و باسمه بود. شوق به عکس و کارت پستال نگذاشت که آقای وهابی درسش را تمام کند. مدرسه را رها کرد و به مقتضای همان شوق فطری در اداره دولتی استخدام شد. اداره پست معدن کارت پستال و تمبر بود. روز اول که به انبار تمبر رفت دیوانه‌وار فریاد کرد: یک میلیون عکس! و چنان ذوق زده شد که زبانش تا چند دقیقه بند آمد. اما روزگار ذوق کش است! آقای وهابی به زودی فهمید که تماشای عکس به درد زندگی نمی‌خورد و باید در اداره ترقی کرد.

اتفاقاً ریخت او برای ترقیات اداری خیلی مناسب بود. صورت زردنبوی بی حالت، اندام متوسط، دماغ متوسط، پیشانی متوسط، چشم متوسط و همه چیز متوسط داشت. از همه بهتر این که روی صدایش سوردین گذاشته بود و آرام و متوسط حرف می‌زد. این لحن ملایم از همان روز اول در رئیس اداره‌اش تأثیر خوبی کرد و چون وهابی بعد از تعظیم بزرگی از اطاق بیرون رفت، آقای رئیس به رفیقش گفت: «جوان مطیعی است!»