معرفی و دانلود کتاب آب‌های شمالی

معرفی کتاب آب‌های شمالی

کتاب آب‌های شمالی از آن آثاری‌‌ست که بعد از تمام شدنش، تا مدت‌ها بوی خون، نمک، دود تریاک و سرمای خفه‌کننده‌ی شمال در ذهن آدم باقی می‌ماند. ایان مگوایر داستانی ماجراجویانه و پرتب‌وتاب درباره‌ی شکار نهنگ نوشته و در سایه‌ی آن سفری به تاریک‌ترین بخش روح بشر نیز ترتیب داده است؛ داستانی خشن، بی‌رحم و در عین حال عمیقاً انسانی که انگار مخاطب را روی عرشه‌ی پوسیده‌ی کشتی «ولانتییر» می‌نشاند تا از نزدیک زوال آدم‌ها را تماشا کند.

درباره‌ی کتاب آب‌های شمالی

داستان کتاب آب‌های شمالی (The North Water) اثر ایان مگوایر (Ian McGuire) در سال 1859 آغاز می‌شود؛ دورانی که صنعت شکار نهنگ رو به نابودی‌ست و نفت و پارافین آرام‌آرام جای روغن نهنگ را می‌گیرند. در بندر هال، کشتی شکار نهنگی به نام ولانتییر آماده‌ی سفر به آب‌های یخ‌زده‌ی شمالگان می‌شود. با بالا رفتن بادبان‌ها و دور شدن ولانتییر از بندر هال، سرنوشت خدمه در دل مه، یخ و آب‌های تیره‌ی شمالگان گره می‌خورد. در میان آنان، مردانی حضور دارند که هرکدام گذشته‌ای مبهم و انگیزه‌هایی پنهان را با خود به این سفر مرگبار آورده‌اند.

معرفی شخصیت‌های کلیدی در کتاب آب‌های شمالی

در کتاب آب‌های شمالی میان خدمه‌ی کشتی، مردی به نام هنری درکس حضور دارد؛ موجودی حیوان‌صفت و بی‌رحم که با ذات خرابش بویی از انسانیت نبرده. در مقابل او، پاتریک سامنر قرار دارد؛ جراح ایرلندی و سابقا پزشک ارتش بریتانیا که گذشته‌ای آلوده و زخمی از خاطراتش در جنگ‌های هندوستان را با خود حمل می‌کند. سامنر برای فرار از رسوایی، فقر و پوچی زندگی‌اش سوار این کشتی شده، اما خیلی زود می‌فهمد که این سفر قرار نیست راه نجاتش باشد.

قتل وحشیانه‌ی یک پسر نوجوان در کشتی، رفته‌رفته فضای داستان کتاب آب‌های شمالی را از یک روایت دریایی به کابوسی روان‌شناختی تبدیل می‌کند. نقطۀ قوت کتاب در کنار این معمای قتل، چیزی‌ست که زیر پوست همه‌ی اتفاقات جریان دارد؛ این پرسش تلخ که وقتی تمدن، اخلاق و قانون از انسان گرفته شود، چه چیزی از او باقی می‌ماند؟

ایان مگوایر در توصیف طبیعت شمالگان حیرت‌انگیز عمل می‌کند. سرما در کتاب آب‌های شمالی موجودی زنده است که آرام‌آرام عقل، امید و انسانیت را در خود خواهد بلعید. صفحات کتاب پر از تصاویر خشن و به‌شدت زنده‌اند؛ گوشت متعفن نهنگ، دست‌های یخ‌زده، بوی الکل و عرق و استخوان‌هایی که زیر فشار یخ خرد می‌شوند. اما در دل همین خشونت، لحظاتی عمیق از تأمل و سکوت خفته است که رمان را فراتر از یک تریلر معمولی می‌برد.

فضاسازی و جلوه‌ی بی‌رحم طبیعت در کتاب آب‌های شمالی

شخصیت سامنر می‌تواند یکی از مهم‌ترین دلایل ماندگاری کتاب آب‌های شمالی ایان مگوایر باشد؛ او قهرمان پاک و نجات‌بخشی نیست. مردی‌ست خسته، معتاد و سرشار از شرم و شکست. با این حال، هنوز جرقه‌ای از انسانیت در وجودش باقی مانده و همین جرقه است که او را در برابر درکس قرار می‌دهد. تقابل این دو شخصیت، در واقع تقابل دو نگرش متفاوت به جهان را شکل می‌دهد؛ یکی انسانی که هنوز دنبال معنا می‌گردد، در برابر شخصیتی که فقط به بقا و لذت‌های غریزی فکر می‌کند.

کتاب آب‌های شمالی ترجمه محمدجواد تاجیک درباره‌ی تاریکی درون انسان است. درباره‌ی اینکه مرز میان انسان و حیوان، چقدر شکننده‌تر از چیزی‌ست که تصور می‌کنیم. این رمان غرق در خون، بعد از تمام شدن مثل سرمای قطب، در عمق جان نفوذ کرده و در ذهن باقی می‌ماند.

اگر به دنبال رمانی متفاوت و تأثیرگذار هستید که در کنار یک ماجرای نفس‌گیر، تصویری بی‌پرده از لایه‌های تاریک روان انسان ارائه دهد، خرید کتاب آب‌های شمالی انتشارات 360 می‌تواند انتخابی به‌یادماندنی باشد. این رمان تجربه‌ای سرد، تلخ و ماندگار از دل آب‌های یخ‌زده‌ی شمالگان است.

جوایز و افتخارات کتاب آب‌های شمالی

• نامزد فهرست بلند جایزه‌ی من بوکر 2016
• یکی از 10 کتاب برتر سال 2016 به انتخاب نیویورک تایمز
• نامزد نهایی جایزه‌ی کتاب لس‌آنجلس تایمز در بخش معمایی تریلر 2016
• جزو بهترین کتاب‌های سالِ شیکاگو تریبون 2016
• برنده‌ی جایزه‌ی انکور انجمن سلطنتی ادبیات در سال 2017
• منتخب ویراستاران آمازون برای بهترین کتاب‌های سال 2016
• پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال

اقتباس‌های سینمایی از کتاب آب‌های شمالی

کتاب آب‌های شمالی در سال 2021 به یک مینی‌سریال تلویزیونی پنج‌قسمتی اقتباس شد که نویسندگی و کارگردانی آن را اندرو هیگ برعهده داشت. این مجموعه با بازی کالین فارل در نقش هنری درکس، و جک اوکانل توانست فضای خشن، سرد و نفس‌گیر رمان ایان مگوایر را با وفاداری زیادی به تصویر بکشد. فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی قطبی، بازی‌های قدرتمند و فضاسازی سنگین و واقع‌گرایانه باعث شد این اقتباس با استقبال گسترده‌ی منتقدان روبه‌رو شود و بسیاری آن را یکی از بهترین مینی‌سریال‌های اقتباسی سال بدانند.

کتاب آب‌های شمالی برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های تاریخی و ماجراجویانه‌ی دریایی علاقه دارید.
• از خواندن داستان‌ها در فضایی تیره، خشن و واقع‌گرایانه لذت می‌برید.
• به رمان‌های روان‌شناختی درباره‌ی تاریکی درون انسان علاقه‌مندید.
• از تریلرهای معمایی با فضای پرتعلیق خوشتان می‌آید.
• دوست دارید داستان‌هایی درباره‌ی بقا در طبیعت خشن و سرمای قطب شمال بخوانید.

در بخشی از کتاب آب‌های شمالی می‌خوانیم

براونلی خواب می‌بیند که از داخل یک کفش کهنه خون می‌نوشد. این خون اُنیل است، اما اُنیل حالا از شدت سرما و نوشیدن آب دریا مُرده. کفش را دست‌به‌دست می‌کنند و هر مرد، لرزان، به نوبت از آن خون می‌نوشد. خون گرم است و لب‌ها و دندان‌هایشان را مثل نوشیدنی سرخ لکه‌دار می‌کند. براونلی با خودش فکر می‌کند: «به درک، چه کار دیگه‌ای تو این وضعیت می‌شه کرد؟ آدم باید زندگی کنه، حتی برای یه ساعت دیگه، یا یه دقیقه بیشتر. چه انتخاب دیگه‌ای هست؟»

می‌داند که در انبار کشتی بشکه‌های نان شناور است، همین‌طور بشکه‌هایی پر از نوشیدنی، اما هیچ‌کس توان یا هوشیاری لازم برای رسیدن به آن‌ها را ندارد. اگر فقط زمان بیشتری داشتند... اما در تاریکی، همه‌جا را هرج‌ومرج گرفته بود. در عرض یک ربع ساعت، در حدود سه متر و نیم آب به درون انبار سرازیر شده بود و جز یک قسمت از کمان راست کشتی چیزی از آن بیرون از موج‌های خروشان باقی نمانده بود. اُنیل مرده، اما خونش هنوز گرم بود. آخرین نفر کفی کفش را لیس می‌زند، انگشت‌هایش را در قسمت داخلی پاشنه می‌چرخاند.

رنگ خون به طرز عجیبی چشمگیر است. هر چیز دیگر در دنیا خاکستری، سیاه یا قهوه‌ای است، به غیر از خون. براونلی با خودش فکر می‌کند: «این یه لطف الهیه». این را با صدای بلند می‌گوید: «یه لطف الهیه.» مردها به او نگاه می‌کنند. او به جراح نگاه می‌کند و دستوراتش را می‌دهد. خون اُنیل را در گلویش، در معده‌اش احساس می‌کند که در بدنش می‌چرخد و جان تازه‌ای به او می‌دهد.

جراح همه را خون‌گیری می‌کند، و بعد خودش را هم خون‌گیری می‌کند. بعضی از مردها خون خودشان را با آرد مخلوط می‌کنند تا خمیر درست کنند، بقیه مثل آدم‌های بدحال، مستقیم از کفش خون می‌نوشند. براونلی با خودش می‌گوید: این گناه نیست. دیگر هیچ گناهی باقی نمانده، حالا فقط خون هست و آب و یخ، فقط زندگی است و مرگ و فضای خاکستری و سبزرنگی که میان آن‌هاست.

به خودش می‌گوید: «من نمی‌میرم. نه حالا، نه هیچ‌وقت. وقتی تشنه شدم، خون خودم ‌رو می‌نوشم، وقتی گرسنه شدم، گوشت خودم ‌رو می‌خورم. از این ضیافت چنان بزرگ می‌شم، که آسمون خالی رو پُر کنم.»