کتاب کشتی نوعروسان

معرفی کتاب کشتی نوعروسان

عاشقانه‌ای تاریخی بر اساس یک داستان واقعی! جوجو مویز در کتاب کشتی نوعروسان، داستان یک سفر دریایی طولانی از استرالیا به انگلستان را روایت می‌کند. جنگ جهانی دوم تمام شده و حالا ششصد عروس در آستانه آغاز زندگی مشترک خود هستند. بعضی از آن‌ها باردارند، بعضی دیگر هم رازی در دلشان دارد که هیچکس نباید از آن آگاه شود! این اثر توانسته است نامزد جایزه‌ی رمان سال 2005 انجمن رمان‌نویسان رمانتیک (RNA) شود.

درباره‌ی کتاب کشتی نوعروسان

حتی اگر شصت سال هم از آن اتفاق گذشته باشد، زندگی هنوز می‌تواند تو را غافلگیر کند! سال 2002 است. جنیفر و مادربزرگش در سفری به گجرات به‌طور اتفاقی به یک کارگاه اوراق‌سازی کشتی در آلانگ می‌رسند. در میان‌ لاشه‌های فلزی، پیرزن یک کشتی جنگی قدیمی بریتانیایی را می‌بیند که او را به گریه می‌اندازد. اما هیچ کدام از حاضران نمی‌دانند چرا یک کشتی قدیمی باید یک پیرزن را به گریه بیندازد.

کتاب کشتی نوعروسان (The Ship of Brides) به قلم جوجو مویز (Jojo Moyes) داستانی است عاشقانه که بر اساس روایتی واقعی در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم نگاشته شده است. پس از اتمام جنگ، قرار است ششصد و پنجاه عروس از استرالیا به سمت پلیموث انگلستان حرکت کنند. در این میان چهار زن با هم در یک کابین قرار می‌گیرند که در ظاهر سنخیتی با یکدیگر ندارند.

جوجو مویز؛ راوی زنان در جنگ جهانی دوم

چهار زن از چهار دنیای کاملاً متفاوت قرار است شش هفته در فضایی تنگ، دور از خشکی و خانواده‌شان باهم زندگی کنند و در عین حال هیچ وجه اشتراکی باهم ندارند؛ مارگارت دختری روستایی و بی‌تعارف،‌ آویس زنی از طبقه‌ی مرفه و سرشار از غرور، ژان، نوجوانی که تقریباً چیزی از دنیای اطرافش نمی‌داند و فرانسیس: زن پرستار جدی‌ای که به‌طرز مرموزی تودار است.

آن‌ها به تدریج به تکیه‌گاه برای یکدیگر تبدیل می‌شوند، هر کدام چیزی برای پنهان کردن یا ترسی از آینده دارند. جوجو مویز در این داستان زنانه به خواننده نشان می‌دهد که چطور آدم‌هایی که در شرایط عادی باهم سنخیتی ندارند، در یک سفر مشترک و پرمخاطره تا چه اندازه می‌توانند به هم اعتماد کنند! از سویی دیگر عشق و روابط عاشقانه برای این زن‌ها ساده نیست. کمتر کسی در این کشتی پیدا می‌شود که عشقی بدون فراز و فرود داشته باشد!

کشتی نوعروسان؛ پیچش داستان در میان امواج

جوجو مویز کتاب کشتی نوعروسان را پیش از آثار مشهورش مانند «من پیش از تو» یا «ما همه اینجا زندگی می‌کنیم» نوشته و تمام آن فراز و فرودهای عاشقانه، شخصیت‌های واقعی و سرشار از نقص و پیچش‌های داستانی غیرمنتظره را می‌توانید در این رمان او نیز پیدا کنید. او در این داستان، خواننده را با ماهیت گذرای عشق‌های قدیمی و تنش‌هایی که به خاطراتی دور تبدیل می‌شوند مواجه کرده و نشان می‌دهد که مسیر می‌تواند حتی از مقصد هم مهم‌تر باشد.

با خرید کتاب کشتی نوعروسان انتشارات سیصد و شصت درجه، شما هم می‌توانید همراه زنانی باشید که در دورانی ملتهب، زندگی را با تمام ناسازگاری‌هایش پذیرا شدند. این رمان تاریخی عاشقانه با ترجمه‌ی مریم حسن زاده به دست شما می‌رسد.

نکوداشت‌های کتاب کشتی نوعروسان

• سرشار از دوستی، غم، طنز و عشق. همراه با چند پیچش داستانی غیرمنتظره؛ رمانی فوق‌العاده رضایت‌بخش که به‌نظرم حتی از «من پیش از تو» هم بهتر است. (دیلی میل)
• کتاب کشتی نوعروسان جوجو مویز فوق‌العاده است: داستانی درباره‌ی سرنوشت و تقدیر که هرگز به دام سانتی‌مانتالیسم نمی‌افتد. (ساندی اکسپرس لندن)
• رمانی درخشان درباره‌ی دوستی، خانواده و عشق (Woman & Home)
• داستانی دلگرم‌کننده بر اساس حقایق واقعی. واقعاً از آن لذت بردم. (نظر کاربر آمازون)

کتاب کشتی نوعروسان برای شما مناسب است اگر

• از طرفداران کتاب‌های جوجو مویز هستید و دوست دارید آثار قدیمی‌تر او را هم بخوانید.
• به دنبال یک رمان تاریخی عاشقانه می‌گردید که بیشتر بر فراز و فرود زندگی زنان تمرکز داشته باشد.

در بخشی از کتاب کشتی نوعروسان می‌خوانیم

فرانسیس فکر کرده بود شاید از نگهبانی که بیرون در است متنفر باشد. شب اول که او آن جا پشت در اتاقشان ایستاده بود، فرانسیس از وجود آن مرد غریبه آگاه بود، به خاطر لباس نیمه برهنه‌ای که پوشیده بود و به دلیل آسیب پذیری‌اش نتوانسته بود چشم بر هم بگذارد. به خاطر این واقعیت که حداقل در حالت تئوری، آن مرد نسبت به او قدرت داشت نتوانسته بود بخوابد. فرانسیس نسبت به کوچکترین حرکت او، از تکان دادن پاهایش گرفته تا فین‌فین کردن یا سرفه‌ی او، زنگ صدایش هنگامی که به آرامی سلام و احوال‌پرسی می‌کرد یا قوانین را به یک رهگذر گوش‌زد می‌کرد، به شدت هوشیار بود. گهگاه که در تاریکی دراز کشیده بود به اهمیت حضور او فکر می‌کرد: حضور او این واقعیت را نشان می‌داد که آن‌ها مثل یک محموله بودند، محموله‌ای که باید به سلامت از یک طرف دنیا به آنسوی دنیا انتقال پیدا می‌کرد، در بسیاری از موارد آن‌ها باید از جانب پدران به سوی شوهران خود می‌رفتند، یعنی از طرف یک گروه از مردان به مردان دیگر سپرده می‌شدند.

آن گام‌های سنگین، این طرز ایستادن سفت و محکم، و اسلحه به او می‌گفت که قرار بود آن‌ها محدود و زندانی شوند و در عین حال، در برابر نیروهای ناشناخته‌ای که در آن پایین بودند از آن‌ها مراقبت صورت گیرد. بعضی اوقات، وقتی که نزدیکی به آن همه آدم، آن همه مرد غریبه، با تنهایی و انزوایی که داشتند، همراه می‌شد احساس اضطراب به او دست می‌داد، خوشحال بود که آن نگهبان در بیرون از در مستقر شده است. اما بیشتر اوقات از او تنفر پیدا می‌کرد چون او باعث می‌شد حس کند همانند مال و دارایی یک آدم دیگر است که باید از او محافظت شود.

به نظر می‌رسید که دیگران کمتر در این چنین اندیشه‌های فلسفی غرق شده باشند. در واقع، آن‌ها به این مرد توجهی نمی‌کردند؛ از نظر آن‌ها مثل بسیاری از افراد حاضر در کشتی، او هم بخشی از اثاثیه‌ی شبانه‌ی انجا بود، کسی که به او شب بخیر می‌گفتند، تا سگ و یا حتی خودشان را قاچاقی رد کنند، وقتی که با نوک پنجه برای شرکت در یک مهمانی دیگر به طبقه‌ی پایین می‌رفتند. درست مثل امشب. مارگارت و ژان داشتند می‌رفتند بیرون تا برای شرکت در یک جلسه‌ی دیگر بازی پوکر با دنیس ملاقات کنند، و مشغول شانه زدن به موهای خود بودند و داشتند جوراب‌های ساق بلند و کفش‌هایشان را می‌پوشیدند؛ البته، ژان، لوازم آرایش دیگران را قرض گرفته و مشغول آرایش کردن بود.. ساعت تقریبا نُه شب بود، آنقدر دیر نبود که مجبور باشند بر طبق مقررات به کابین خود بروند، اما پس از هر دو نوبت شام بود: آنقدر دیر وقت بود که به صورت قانونی از آن‌ها سوال شود که کجا می‌روند، و حرکت و جا به جایی آن‌ها زیر نظر قرار گیرد.