کتاب مادرشوهر

کتاب مادرشوهر اثر سالی هپ ورث یک تریلر روانشناختی از جنس روابط پرپیچ‌وخم خانوادگی است. وقتی که «لوسی» به خانه‌ی بخت پا می‌گذاشت هرگز خیال نمی‌کرد که رابطه‌ی او و مادر همسرش «دایانا» قرار است به چه اتفاقات شومی پیوند بخورد. دایانا حالا دیگر زنده نیست و پشت مرگ یک‌باره‌ی او هزاران علامت سؤال وجود دارد که سرنخ هر یک از آن‌ها به لوسی برمی‌گردد! کتابی که می‌خوانید، نامزد بهترین رمان معمایی و تریلر گودریدز است.

درباره‌ی کتاب مادرشوهر

ماجراهای عروس‌ها و مادرشوهرها سر دراز دارد! اما داستانی که در کتاب مادرشوهر (The Mother-in-Law) دنبال خواهید کرد، اندکی متفاوت است. دایانا رابطه‌ی چندان صمیمی و گرمی با عروس خود یعنی لوسی ندارد. اما علت فاصله گرفتن او از عروس تازه‌وارد خود آن طور که در ابتدا به نظر می‌رسد، ساده نیست. سالی هپ ورث (Sally Hepworth)، نویسنده‌ی محبوب داستان‌های معمایی، در اثر پرطرفدار خود یک درام خانوادگی را به روابط پیچیده و سرنخ‌های ناپیدا گره می‌زند... مرگ مادرشوهر لوسی، تازه ابتدای تیره‌بختی‌های اوست.

رابطه‌ی لوسی و دایانا از همان لحظه‌ی دیدار اول، مطابق آداب خاصی بود. گرچه به نظر نمی‌رسید لوسی همان عروسی باشد که دایانا همیشه برای پسر خود در نظر داشت، با این حال همه‌چیز بین آن دو طبق رعایت ادب و احترام پیش می‌رفت. اکنون بیش از ده سال از روزهای خوش و خرم نامزدی لوسی و همسرش می‌گذرد و وقت حادثه‌ی بزرگ از راه رسیده است. کتاب مادرشوهر سالی هپ ورث سرآغازی ساده اما میانه‌ای غافلگیرکننده و پیش‌بینی‌ناپذیر دارد!

رمان سالی هپ ورث؛ مرگ پایان ماجرا نیست!

چطور ممکن است زنی مثل دایانا به مرگ خودخواسته بزند؟ کسی که همه او را با روحیه‌ی اجتماعی و کمک‌های بی‌وقفه‌اش به دیگران می‌شناختند. مرگ دایانا، ابتدای وقایعی بود که به هیچ‌وجه نمی‌شد از آن سر در آورد. یادداشت پیش از مرگ زن، اعتراف او به بیماری سرطان و فرسودگی ناشی از درمان ماجرا را موهوم و به مراتب ترسناک‌تر می‌کرد. سالی هپ ورث خالق رمان مادرشوهر مخاطب خود را آهسته درگیر ماجرایی می‌کند که دل کندن از آن آسان نیست.

به تشخیص پزشکی قانونی هیچ اثری از بیماری سرطان در بدن دایانا وجود ندارد. یعنی زن بیچاره درست زمانی که بیماری را شکست داده بود خود را به دست مرگ سپرد؟ شاید هم ادعای او درباره‌ی بیماری به کلی دروغ بوده باشد؛ اما چرا باید کسی مثل او در لحظات پایانی زندگی به چنین دروغ بزرگی تن بدهد؟ یا شاید هم اصلاً دروغی در کار نبوده و دست‌های پنهان دیگری پشت ماجرا وجود دارد. پاسخِ هر کدام از این سؤالات زمان می‌برد. نویسنده‌ی داستان معمایی مادرشوهر با پرش‌های زمانی پیاپی و تغییر زاویه‌ی دید راوی، گره این ماجرای در هم تنیده را بیش از پیش کور می‌کند.

کتاب مادرشوهر؛ داستانی که مخاطب را رها نمی‌کند!

سالی هپ ورث خالق ماجرایی میخ‌کوب کننده و پر از نوسان است. داستانی که پایه‌های اصلی آن در سال‌های قبل و از بین روابط خانوادگی پرالتهاب و تنش‌های میان شخصیت‌ها شکل می‌گیرد و «زمان» در روایت داستانی میان حال و آینده می‌گردد.

مرگ مشکوک دایانا را باید حادثه‌ی محرک داستان دانست اما آنچه که مخاطب را تا فصل انتهایی به دنبال خود می‌کشاند فضای سراسر تعلیقی است که نویسنده با هنرمندی تمام در پی‌رنگ داستانی خود گشوده. خرید کتاب مادرشوهر را باید به کسانی پیشنهاد کرد که دوست دارند عاقبت ماجرا را پیش از وقوع آن پیش‌بینی کنند؛ البته اگر چنین کاری ممکن باشد!

این کتاب با تلاش انتشارات 360 درجه و ترجمه‌ی محمدجواد تاجیک به دست شما می‌رسد.

جوایز و افتخارات کتاب مادرشوهر

• نامزد بهترین رمان معمایی و تریلر گودریدز سال 2019
• فهرست برترین کتاب‌های سال مجلهٔ پیپل، اینترتینمنت ویکلی، او مگزین و کازموپالیتن و...

نکوداشت‌های کتاب مادرشوهر

• سالی هپ ‌ورث با مهارت خواننده را وادار می‌کند مدام صفحه‌ها را ورق بزند و به دنبال سرنخ‌ها بگردد؛ در حالی که شخصیت‌هایی چندلایه می‌سازد و انگیزه‌های آن‌ها را با دقت و به‌تدریج آشکار می‌کند. (بوک لیست)
• پیشنهادی تمام و کمال برای طرفداران رمان دروغ‌های کوچک بزرگ. (لایبرری ژورنال)

کتاب مادرشوهر برای شما مناسب است اگر

• از علاقه‌مندان درام‌های خانوادگی با چاشنی وقایع معمایی و رخدادهای جنایی هستید.
• از دوستداران روایت‌های مدرن و غیرخطی و داستان‌های تریلر با پرش‌های زمانی هستید.

در بخشی از کتاب مادرشوهر می‌خوانیم

زمان حال...

توی این سه روزی که از مرگ دایانا گذشته، نه غذایی پختم، نه لباس شستم، نه خرید رفتم. نه بچه‌هارو تنبیه کردم، نه به کسی توی انجام تکالیف کمک کردم، و نه حتی سبزیجات‌رو توی سس اسپاگتی قایم کردم. هیچ کار عادی‌ای نکردم. انگار ما توی یه خلأ بی‌حرکت و بی‌زمان گیر افتادیم، در حالی که بقیه دنیا بدون توجه به حال ما، به حرکت خودش ادامه می‌ده.

بچه‌های بزرگ‌تر امروز برگشتن مدرسه، اما اُلی هنوز سر کار نرفته. حتی با در نظر گرفتن مرگ مادرش هم این موضوع عجیبه. توی دو سال گذشته، شوهر قبلاً بی‌انگیزه‌ام تبدیل شده بود به یه کارگر معتاد به کار، آخر هفته‌ها، عصرها، حتی تعطیلات هم سر کار می‌رفت. حالا نشسته روی مبل کنار اِدی، زل زده به یه نقطه نامعلوم، انگار که توی یه جور خلسه فرو رفته. هر چند وقت یه بار می‌رم کنارش، بهش می‌گم که چقدر متأسفم و ای کاش کاری از دستم برمی‌اومد. هر بار با خودم فکر می‌کنم: واقعاً این‌رو می‌خوام؟

می‌رم سمت آشپزخونه. وقتشه یه کم نظم و روال عادی‌رو برگردونم، این کمترین کاریه که می‌تونم انجام بدم. یه دسته نامه بازنشده گوشه پیشخون جمع شده. از همون‌ها شروع می‌کنم، با ناخن‌هام پاکت‌هارو باز می‌کنم و کاغذها رو یکی‌یکی صاف و مرتب می‌ذارم کنار.

اولین نامه یه صورتحساب بانکیه. معمولاً به صورتحساب‌ها نگاه نمی‌کنم، از اونجایی که بار تربیت و نگهداری از بچه‌ها روی دوش منه، منطقیه که اُلی مسئولیت امور مالی‌رو به عهده بگیره (این کار نه از روی تبعیض جنسیتیه، بلکه تقسیم عادلانه مسئولیت‌هاست). اما چشمم که می‌افته به اون عدد هفت‌رقمی آخر صفحه، بدهی، نه بستانکاری، نفسم بند می‌آد. نگاهم برمی‌گرده به بالای صفحه، جایی که اسم «کوکرام گودوین» چاپ شده. کوکرام اسم ایمون، شریک کاری اُلیه. چطور ممکنه تا این حد توی قرض فرو رفته باشن؟ مهم‌تر از همه اینکه چرا اُلی تا حالا چیزی به من نگفته؟