کتاب دشمنان

در کتاب دشمنان سیزده داستان آنتون چخوف با ترجمه روان سیمین دانشور آمده که همه از مهم‌ترین داستان‌های کوتاه این نویسنده بزرگ روس هستند.

آنتوان چخوف (Anton Pavlovich Chokhov) متولد 1860، داستان نویس، نمایشنامه پرداز روس یکی از پیشروان داستان کوتاه نویسی در ادبیات جهان، او زادۀ تاگانروک که در جنوب روسیه است. در ۱۸۸۴ تحصیلات خود را در رشتۀ پزشکی به پایان رساند ولی به جای طبابت بیشتر به نوشتن داستان پرداخت. او در این راه صاحب سبکی خاصی و تکامل یافته شد. وی در ۱۸۹۰ سفری به جزیرۀ ساخالین کرد که تبعیدگاهی برای محکومان امپراتوری تزار بود، در بازگشت از این جزیره، مجموعه داستان‌های ساخالین را منتشر کرد که از آثار به یاد ماندنی در زمینه کیفر شناسی است. چخوف مبتلا به بیماری سل بود و به همین علت در ۱۹۰۴ در حالی که سن چندانی نداشت درگذشت.

در بخشی از کتاب دشمنان می‌خوانیم:
در حدود ساعت ده یک شب تیره در ماه سپتامبر، تنها پسر دکتر کریلوف پزشک دولتی، که نامش آندری و شش ساله بود، از دیفتری مرد. درست همان موقع که زن دکتر در برابر تخت بچۀ مرده‌اش به زانو درآمد و اولین حملۀ نومیدی بر او تاختن گرفت، صدای زنگ در سرسرای ساختمان به شدت طنین انداخت.

وقتی بیماری دیفتری به این خانه پا گذاشت، تمام نوکرها را صبح همان روز از خانه بیرون فرستادند. کریلوف خودش دم در رفت. همان‌طور که بود، یکتاپیرهن، بی‌این‌که حتی دکمه‌های جلیقه‌اش را ببندد، یا صورت خیس و دست‌هایش را خشک بکند؛ دست‌هایی را که با اسیدفنیک دیگر سوخته شده بود. سرسرا تاریک بود و شخصی که داخل شد از او فقط هیکل میانه‌بالا و شال‌گردن سفید و صورت رنگ‌پریده‌اش را می‌شد تشخیص داد. صورتش که به‌طور غیر عادی چنان زنگ‌پریده بود که انگار حضورش سرسرای تاریک را کمی روشن می‌کرد.