کتاب بلیز

کتاب بلیز، یادگاری ارزشمند از دوران جوانی استیون کینگ است که با نام مستعار ریچارد بکمن به رشته‌ی تحریر درآمد. این داستان جنایی، با نفوذ به لایه‌های عمیق روان انسانی، سرنوشت مردی آسیب‌دیده را در مسیرِ یک گروگان‌گیری تراژیک به تصویر می‌کشد. این رمان تریلر با ترکیبی از تعلیق و احساس، پرده از حقیقت تلخ تنهایی و بی‌عدالتی اجتماعی برمی‌دارد. با مطالعه‌ی این اثر، با چهره‌ی انسانی و دردمند یک تبهکار در میان هیاهوی سرد جامعه روبه‌رو می‌شوید.

درباره‌ی کتاب بلیز

بهترین داستان‌ها در کنج‌های فراموش‌شده‌ی ذهن پنهان‌اند. کتاب بلیز (Blaze) روایتی از سال‌های آغازین نویسندگی استیون کینگ (Stephen King) است که او آن را با نام مستعار ریچارد بکمن (Richard Bachman) نوشت و سال‌ها بعد از دل تاریکی بیرون کشید و به چاپ رساند. این اثر، تجلی قدرت واقع‌گرایانه‌ی اوست. کینگ، حقیقت عریان جامعه‌ی آمریکا را با گوشت و خون شخصیت‌های شکست‌خورده‌ی خود ترسیم می‌کند.

داستان کتاب بلیز استیون کینگ پیرامون شخصیت «کلیتون بلیزدلِ پسر» می‌چرخد. او از پله‌های نفسگیر زندگی پرت شده و ضرباتِ روزگار، ذهنش را دگرگون کرده است. بلیز در دنیایی بیگانه، به صدای شریکِ درگذشته‌اش «جورج» گوش می‌سپارد. او برای تحقق رویای بزرگ شریکش و تامین یک آینده‌ی خیالی، ربودن نوزاد یک خانواده‌ی ثروتمند را تنها راه ممکن می‌بیند و این گروگان‌گیری جنون‌آمیز، نتیجه‌ی اعتماد مطلق او به فرمان‌های ذهنی شریکش است.

چرا بلیز فراتر از یک رمان جنایی است؟

رمان بلیز ترجمه‌ی سید جواد یوسف‌بیک بر رنج‌های عمیق انسانی متمرکز است. این کتاب، شناسنامه‌ای از فرهنگ جامعه‌ای است که در آن، بی‌هویتی به یک قاعده‌ی پنهان تبدیل شده است. بلیز، قربانی یک ساختارِ اجتماعی بی‌رحم است که تلاش دارد با ربودن یک نوزاد، رویایِ شکست‌خورده‌ی شریکش را محقق سازد. مطالعه‌ی این اثر، تجربه‌ی تماشای فروپاشی یک بنای متزلزل است. خواننده، سرنوشت محتومِ این گروگان‌گیریِ تراژیک را حس می‌کند. کینگ با مهارتی عجیب، همدردی و خشم را در قلب مخاطب می‌نشاند تا در انتهای داستان، حسی غریب از اندوه و تامل، وجود خواننده را فرا گیرد.

برایِ کسانی که خواهانِ سفر به اعماق روان انسانی، کشف تاریکی‌های درونی و ملاقات با یک تبهکار بی‌نقابِ بی‌پناه هستند، خرید کتاب بلیز انتشارات افراز انتخابی بی‌نظیر است. این رمان، مرثیه‌ای برایِ تمامی کسانی است که دنیا، صدای خسته‌شان را به فراموشی سپرده است.

نکوداشت‌های کتاب بلیز

• کتاب بلیز همچون قطعه‌ای ضروری و گم‌شده در کارنامه‌ی ادبی استیون کینگ جلوه می‌کند… اثری بی‌نهایت جذاب و گیرا. (ایندیپندنت آن ساندی)
• نبوغ استیون کینگ در این است که خوانندگان را به طرفداری از گروگان‌گیر ترغیب می‌کند و قلب مخاطب را با او همراه می‌سازد. (دیلی تلگراف)

کتاب بلیز برای شما مناسب است اگر

• علاقه‌مند به دنیای داستان‌های استیون کینگ هستید.
• مخاطب رمان‌های ژانر تریلر جنایی و روان‌شناختی هستید.
• مشتاق مطالعه‌ی ادبیات داستانی معاصر آمریکا هستید.

در بخشی از کتاب بلیز می‌خوانیم

صبح روز بعد که بلیز از خواب برخاست، برف به شکل توده‌ای از زمین تا سقف انبار انباشته شده، و آتش نیز خاموش شده بود. بار دیگر مثانه‌ی بلیز چنان منقبض شد که پای وی را بر زمین کوفت. او، درحالی‌که مدام بخار سفید از دهانش خارج می‌شد، به‌سرعت به‌سمت توالت دوید. وقتی کارش تمام شد آهی از سر راحتی کشیده و اجازه داد تا باد درون بدنش به راحتی خارج گردد.

بادی بس شدیدتر، در بیرون کلبه در حال جیغ و داد کردن بود. کاج‌های بیرون آشپزخانه عقب و جلو رفته و به چپ و راست کشیده می‌شدند. در چشم بلیز آنان به زن‌های کمرباریکی می‌ماندند که در یک مراسم به خاک سپاری شرکت کرده‌اند.

وی لباس‌هایش را به تن کرد، در پشتی را باز نمود و به‌سختی به سوی توده‌ی هیزم‌هایی که در قسمت جنوبی انبار بود حرکت نمود. جاده به کلی محو شده بود. میدان دید به چیزی حدود پنج پا تقلیل یافته بود، حتی شاید هم کمتر. این، او را به وجد می‌آورد. ضربات سیلی‌سان خرده‌های برف، او را به وجد می‌آورد.

هیزم‌ها، چوب‌های محکم درخت بلوط بودند. او دسته‌ای بزرگ از آن‌ها را برداشته و در کل طول مسیر تنها برای پاک کردن کف کفشش در کنار در ورودی، لحظه‌ای ایستاد و سپس داخل شد. آتش را درحالی‌که هنوز کتش را به تن داشت درست کرد. آنگاه ظرف قهوه را پر کرده و با دو فنجان به‌سمت میز حرکت نمود.

لحظه‌ای توقف کرده و اخم نمود. چیزی را فراموش کرده بود.

پول ها! او اصلاً پول‌ها را نشمرده بود.

وی به‌سمت اتاق دیگر به راه افتاد. صدای جورج او را بر سر جایش خشکاند. جورج در حمام بود.

عوضی.

جورج، من...

جورج، من یک عوضی‌ام. این را می‌توانی بگویی؟

من...

نه. بگو جورج من آن عوضی‌ای هستم که یادش رفت جوراب به سر کند.

من آن...

چیزی را که گفتم بگو.

جورج، من همان عوضی‌ای هستم که تو می‌گویی. یادم رفت.