بله
کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی، گزیده‌ای از مطالب کتاب ابن ادریس حلی با عنوان «السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی» را شامل می‌شود که به کوشش حمید نیک‌فکر و مهدی رحیمی تدوین و ترجمه شده است. این کتاب با هدف تسهیل آموزش برای دانشجویان حقوق یا پژوهشگران فقهی تهیه شده و علاوه بر ترجمه‌ی فارسی، متن اصلی عربی را نیز در بر می‌گیرد. مؤلفان همچنین توضیحاتی تکمیلی و مثال‌هایی کاربردی را نیز با هدف بهبود خوانایی متن، به کتاب اضافه کرده‌اند.
درباره‌ی کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی
ابن ادریس حلی فقیه نامدار قرن ششم هجری بود که به طور خاص به توضیح مباحث قضاوت و دادرسی در فقه جعفری می‌پرداخت. او نه‌تنها با شجاعتی مثال‌زدنی سلطه‌ی فکری چندین‌ساله‌ی شیخ طوسی را به چالش کشید، بلکه با فتواهایی منحصربه‌فرد و انتقادات تند و صریح خود، دغدغه‌هایی متفاوت را نیز در عدالت‌خواهی مطرح کرد.
کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی از انتشارات چتر دانش، برگزیده‌ای از یکی از مهم‌ترین آثار این اندیشمند بزرگ، یعنی کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، در باب قضاوت و دادرسی است. در این کتاب ابتدا ماهیت قضاوت به بحث گذاشته می‌شود. سپس مراحل عملی دادگاه و نحوه طرح دعوا توسط مدعی توضیح داده شده و در نهایت نیز احکام یمین (قسم)، دادرسی در مورد اهل کتاب و... مورد بررسی قرار می‌گیرند. بنابراین خرید کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی را به کسانی که به منبعی به‌روز برای شناخت فقه شیعه نیاز دارند، پیشنهاد می‌کنیم.
کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی رشته‌ی حقوق یا رشته‌های مرتبط با آن هستید و به دنبال منبعی برای رفع نیازهای علمی خود در باب فقه و حقوق اسلامی می‌گردید.
- به مطالعه‌ی کتاب‌های فقهی شیعه و مباحث مرتبط با فقه امامیه علاقه دارید.
در بخشی از کتاب تراث ابن ادریس الحلی فی فقه القضاء با ترجمه فارسی می‌خوانیم
85. و هرگاه یکی از طرفین دعوا بدون اجازه یا با اجازه، شروع به طرح دعوا کرد و شروع کرد علیه دیگری ادعا مطرح کردن، قاضی طرف دعوایش را از مداخله [در سخن او] وا می‌دارد؛ زیرا این کار [مداخله در سخنان طرف مقابل]، نظم دادگاه را از بین می‌برد.
کمترین وظیفه قاضی این است که هر یک از طرفین دعوا را از اینکه متعرض طرف مقابلش شود باز دارد؛ زیرا قاضی [در این منصب] نشسته است برای فصل خصومت و رعایت انصاف بین طرفین دعوا. و کمترین وظیفه قاضی این است که هیچ یک از طرفین دعوا نتوانند ظلم و ستم کنند.
86. وَ لَا یَجُوزُ لَهُ أَنْ یُضِیفَ أَحَدَ الْخَصْمَیْنِ دُونَ صَاحِبِهِ، إِمَّا أَنْ یُضیفَهُما مَعاً، أَوْ یَدَعَهُما مَعاً، لِمَا رُوِیَ أَنَّ رَجُلاً نَزَلَ بِعَلِیٍّ (علیه‌السلام)، فَأَدْلَى بِخُصُومَۀٍ، فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه‌السلام)، أَ لَکَ خَصْمٌ، قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: تَحَوَّلْ عَنَّا، فَإِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلى‌الله‌علیه‌وآله) یَقُولُ: لا تُضیفُوا أَحَد الْخَصْمَیْنِ، إِلَّا وَ مَعَهُ خَصْمُهُ
87. وَ الْقَاضِی بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ، وَ الْحَاکِمُ وَ الْعَامِلُ عَلَیْهِمْ، یَحْرُمُ عَلَى کُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الرِّشْوَۀُ، لِمَا رُوِیَ، أَنَّ النَّبِیَّ (صلى‌الله‌علیه‌وآله) قَالَ: لَعَنَ اللَّهُ الرَّاشِیَ وَ الْمُرْتَشِیَ فِی الْحُکْمِ.
88. وَ هُوَ حَرَامٌ عَلَى الْمُرْتَشِیَ بِکُلِّ حَالٍ، وَ أَمَّا الرَّاشِیُّ، فَإِنْ کَانَ قَدْ رَشاهُ عَلَى تَغَیُّرِ حُکْمٍ، أَوْ إِیقَافِهِ، فَهُوَ حَرَامٌ وَ إِنْ کَانَ عَلَى إجرائِهِ عَلَى واجِبهِ، لَمْ یَحْرُمْ عَلَیْهِ أَنْ یَرْشُوهُ لِذَلِکَ، لِأَنَّهُ یَسْتَنْقِذُ مَالَهُ، فَیَحِلَّ ذَلِکَ لَهُ، وَ یَحْرُمُ عَلَى الْحَاکِمِ أَخْذُهُ.
