بله
کتاب تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی که حاصل گردآوری و ترجمه‌ی حمید نیک فکر و مهدی رحیمی است یکی از مهم‌ترین منابع فقه اسلامی در باب «احکام قضاوت» شمرده می‌شود. این منبع میراثی از ابن ابی عقیل عمانی و ابن جنید اسکافی دو تن از فقها و علمای بزرگ تاریخ فقه شیعه است و موضوعات مهمی از جمله احکام شهادت دادن، آداب قضاوت، تعارض بیانات شاهدان و همچنین شهادت مملوکین را شامل می‌شود.
درباره‌ی کتاب تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی
قاضی واجدالشرایط کیست؟ شاهدانی که قرار است در محکمه‌ی اسلامی حاضر شوند باید چه خصایصی داشته باشند؟ فقه امامیه در باب شهادت زنان چه نظری دارد؟ کتاب تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی به عنوان یکی از معتبرترین منابع فقهی شیعیان جعفری پاسخ تمامی این سوالات را در بر دارد.
حمید نیک فکر و مهدی رحیمی به عنوان گردآورندگان این سند تاریخی، میراث به دست رسیده از ابن ابی عقیل عمانی و ابن جنید اسکافی در باب فقه قضا را همراه با ترجمه‌ی روان فارسی و توضیحات تکمیلی در اختیار محققین و دانشجویان حوزه‌ی فقه و حقوق قرار داده‌اند.
میراث فقه شیعه؛ نگاهی به منابع کهن فقه القضاء
تاریخچه و عقبه‌ی فقه اسلامی را به قرون ابتدایی اسلام ربط می‌دهند. از همان زمان و پس از عصر اصحاب پیامبر و ائمه (ع) فقها و مجتهدین بسیاری به تحقیق و تفحص در ادله اربعه پرداختند. حاصل این کوشش مجموعه کتاب‌هایی است که امروزه در زیرشاخه‌ی علوم اسلامی و تحت عنوان علم فقه به دست ما رسیده است.
امروزه یکی از معتبرترین میراث فقهی به‌جامانده از علما به کوشش حمید نیک‌فکر و مهدی رحیمی به دست ما رسیده است؛ بنابراین، برای پژوهشگران حقوقی که به دنبال مرور منابع و اسناد فقهی شیعه هستند، خرید کتاب تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی، می‌تواند ارزش علمی و پژوهشی بسیاری داشته باشد. این کتاب با تلاش انتشارات چتر دانش به دست شما رسیده است.
تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی برای شما مناسب است اگر
- از دانشجویان رشته‌های فقه اسلامی و یا حقوق هستید.
- به دنبال مرور آراء و نظرات فقهای دینی بلدمرتبه در آیین دادرسی در اسلام و قواعد فقهی محکمه هستید.
در بخشی از کتاب تراث ابن ابی عقیل و ابن جنید فی فقه القضاء با ترجمه فارسی می‌خوانیم
30. و عبدالرحمان بن حجاج در حدیث حسن از معصوم (ع) نقل کرده که امیرالمومنین (ع) فرمود، «شهادت مملوک [بنده یا کنیز] اگر عادل باشد، مشکل ندارد [و مقبول است]» و همه این روایات دلالت بر قبول شهادت به نحو مطلق می‌کنند و تخصیص آن‌ها بر خلاف اصل است [و باید اثبات شود].
31. الثَّانِی عَدَمُ قَبُولِهَا مُطْلَقاً، ذَهَبَ إِلَى ذَلِکَ الْحَسَنُ بْنُ أَبِی عَقِیلٍ مِنْ أَصْحَابِنَا، وَ هُوَ قَوْلُ أَکْثَرِ الْعَامَّۀِ، وَ مُسْتَنَدُهُ مِنَ الْأَخْبَارِ صَحِیحَۀُ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا (ع) فِی حَدِیثٍ وَ فِی آخِرِهِ «العَبدُ الْمَمْلُوک لَا تَجُوزُ شَهَادَتُهُ» و الْمُرَادُ بِنَفْیِ الْجَوَازِ نَفْیُ الْقَبُولِ إِذْ هُوَ الظَّاهِرُ".
32. (و صفحۀ 331) "وَ قَالَ الْمُفِیدُ: یُقْبَلُ فِی عُیُوبِ النِّسَاءِ، وَ الِاسْتِهْلَالِ، وَ النِّفَاسِ، وَ الْحَیْضِ، وَ الْوِلَادَۀِ، وَ الرَّضَاعِ، شَهَادَۀُ امْرَأَتَیْنِ مُسلِمَتَین، وَ إِذَا لَمْ یُوجَدْ إِلَّا شَهَادَۀُ امْرَأَۀٍ وَاحِدَۀٍ مُؤْمِنَۀٍ مَأْمُونَۀٍ قُبِلَتْ شَهَادَتُهَا فِیهِ.
