معرفی و دانلود کتاب روان‌های آزرده

معرفی کتاب روان‌های آزرده

قتلی مرموز که در دل روزهای سرد و تاریک جنگ جهانی اول، سرنوشت دخترکی 10 ساله را به چنگال خود می‌گیرد، موضوعی است که فیلیپ کلودل در کتاب روان‌های آزرده روایت می‌کند. راوی که پلیسی بازنشسته است، با بازگو کردن ماجرای پرونده‌ای که 20 سال از عمر آن می‌گذرد، تصویری دردناک از زندگی مردم در جنگ ارائه داده و آن را به آسیب‌های روانی جبران‌ناپذیری که در پی داشته، پیوند می‌زند.

درباره‌ی کتاب روان‌های آزرده

در میان آماج زندانیان سیاسی و محکومین به اعدام، قتل دخترک 10 ساله‌ای در سردترین و تاریک‌ترین روزهای جنگ جهانی اول، بازرسان و سیستم قضایی دهکده‌ی کوچکی در فرانسه را وادار می‌کند به دنبال حل معمایی جدید، پرونده‌ای جدا از رویدادهای جنگ را در دست بگیرند. کتاب روان‌های آزرده (Les ames grises) اثر نویسنده‌ی فرانسوی فیلیپ کلودل (Philippe Claudel) که در سال 2003 موفق به دریافت جایزه‌ی رنودو شد، روایتگر داستان مردمانی رنج‌دیده است که در دوران جنگ جهانی اول در فرانسه، در جهنمی از مرگ، خشونت، فساد و بی‌عدالتی گرفتار شده‌اند و تنها به یک چیز فکر می‌کنند: زنده ماندن. رمان از زبان پلیسی بازنشسته روایت می‌شود که با توصیفات دقیق و شاعرانه، داستان پرونده‌ی مرموزی که در هیاهوی جنگ به فراموشی سپرده شد را مرور می‌کند و از نفرت و نکبتی می‌گوید که بر سر تمام شهر و مردمانش، سایه‌ای سیاه انداخته است.

رمان از زبان راوی‌ای که گویی نامی از آن خود ندارد و تا پایان رمان نقش «پلیس بازنشسته» را ایفا می‌کند، روایت شده و با نگاهی بی‌طرفانه و در عین حال وارد کردن عواطف انسانی، توصیفی دقیق و شاعرانه از رویدادها ارائه می‌دهد. بل دو ژور کوچک‌ترین دختر رستوران‌داری به نام بورراش است که در یک روز سرد ماه دسامبر سال 1917، نزدیک کاخی مرموز به قتل می‌رسد و مقامات قضایی، شهردار، دادستان و دیگران از جمله آموزگاری تازه‌وارد به نام لیزیا ورهارن را به‌گونه‌ای درگیر پرونده‌ای جدید می‌کند. اما در وضعیت نابسامان جنگ و فساد، ردپای عدالت، انسانیت و شرافت هرروز کم‌رنگ‌تر شده و همین مسئله‌ پرونده‌ی قتل را به سمت‌و‌سویی پیچیده می‌کشاند. گره کوری که افراد بسیاری را در خود گرفتار می‌کند، مسئله‌ای است که نویسنده در کتاب روان‌های آزرده به سراغ آن رفته است.

فیلیپ کلودل در این رمان ضدجنگ با زبانی شاعرانه و توصیفات دقیق و زیبا، روایتی دردناک و در عین حال خواندنی از افرادی جنگ‌زده ارائه کرده است که به قیمت گذشتن از انسانیت، صداقت و شرافتشان، در پی حفظ منافع خود هستند و با اصول اخلاقی‌ای که احتمالا در شرایط عادی به آن‌ها پایبند‌اند، به کل بیگانه می‌شوند. تأثیر شدید جنگ بر زندگی، روان و نوع واکنش انسان‌ها به شرایط گوناگون، از مهم‌ترین موضوعاتی است که در کتاب روان‌های آزرده مطرح شده است. جنگ چهره‌ی همه چیز را به طرزی وحشتناک تغییر می‌دهد و این مسئله، سؤالی را در دل روایت طرح می‌کند: حقیقت خیر و شر ماهیتی ثابت دارد یا حقیقت درواقع همان چیزی است که در شرایط بد نمایان می‌شود؟ از جمله نکاتی که این رمان را در زمره‌ی آثار ارزشمند قرار می‌دهد، بازنگری در قوانین مرسوم و تأمل در ارزش‌هایی است که انسان‌ها را به چیزی به نام تمدن متعهد می‌کند. روایت خوش‌پرداخت، مفاهیم روان‌شناختی و تصویرسازی‌های دقیق، از دیگر ویژگی‌های این رمان برجسته است که مطالعه‌ی آن را به تجربه‌ای فراموش‌نشدنی تبدیل می‌کند.

اثر پیش رو توسط پرویز شهدی ترجمه شده و به همت انتشارات به‌سخن در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب روان‌های آزرده

• برنده‌ی جایزه‌ی رنودو فرانسه در سال 2003
• برنده‌ی جایزه‌ی مارتین بک
• برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه

اقتباس سینمایی کتاب روان‌های آزرده

در سال 2005 ایو آنژلو کارگردان فرانسوی با اقتباس از این کتاب فیلمی به همین نام ساخت.

کتاب روان‌های آزرده برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های جنایی، معمایی و ضدجنگ بسیار جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب روان‌های آزرده می‌خوانیم

معروف است که مى‌گویند آدم از چیزى که نمى‌داند یا نمى‌شناسد مى‌ترسد. به‌نظر من ترس موقعى به ذهن آدم راه مى‌یابد که به آنچه روز پیش نمى‌دانسته، پى مى‌برد. راز دستینا در همین نکته نهفته بود. آشکار ساختن چهره‌ى پنهان چیزهاى به‌ظاهر خشنودکننده‌اى که آدم‌ها وقتى به ماهیت‌شان پى مى‌برند، از آنها مى‌گریزند، بقیه‌ى چیزها همه حل شده بودند، و پیروزى دادستان قطعى. حالا مى‌توانست سر متهم را درخواست کند و اعضاى هیئت منصفه هم آن‌را توى سینى نقره تقدیمش مى‌کردند.

پس از آن مى‌توانست براى خوردن ناهار به رستوران رِبیون برود. بورراش ضمن اینکه پیشاپیشِ او به‌طرف میز مخصوصش مى‌رفت و صندلى را، انگار با فرمانرواى بزرگى سروکار داشته باشد، با تشریفاتى خاص برایش عقب مى‌کشید، مى‌گفت: «آقاى دادستان، بازهم یکى دیگر به چوبه‌ى دار سپرده شد!» دستینا چیزى نمى‌گفت، دستمال سفره‌اش را باز مى‌کرد و با کارد ضربه‌اى کوچک به لیوان خالى روى میزش مى‌زد. قاضى مى‌یرک ساکت با فرودآوردن سر به او سلام مى‌کرد و او هم ساکت با همان حرکت پاسخش را مى‌داد. میزشان ده مترى با هم فاصله داشت. هرکسى سر میز خودش. هرگز کلمه‌اى با هم ردوبدل نمى‌کردند. مى‌یرک غذایش را ملچ‌ملوچ‌کنان مى‌خورد، با دستمال سفره‌اى که دور گردنش مى‌بست، با انگشت چرب و چیلى، و چشم‌هاى خمارشده از شراب، قیافه‌ى پادوهاى اسطبل را پیدا مى‌کرد.

ولى دادستان آدم تربیت شده و باسوادى بود. ماهى‌اش را طورى مى‌برید که انگار نوازشش مى‌کند. باران هم‌چنان به باریدن ادامه مى‌داد. قاضى مى‌یرک دسرش را مى‌بلعید. «بل دو ژور» خسته از کار روزانه بر اثر گرماى دلپذیر شعله‌ها، کنار بخارى دیوارى چرت مى‌زد. دادستان غرق در خواب و خیال‌هایش، هم‌چنان پشت میزش باقى مى‌ماند.

همان موقع در نقطه‌اى از شهر، جایگاه اعدام را برپا و تیغه‌ى گیوتین را تیز مى‌کردند.