معرفی و دانلود کتاب ابله - جلد دوم

معرفی کتاب ابله - جلد دوم

کتاب ابله - جلد دوم به قلم فئودور داستایوفسکی دنباله‌ی داستان شخصیت پرنس میشکین است که به روسیه بازگشته و سادگی و مهربانی او در مواجهه با دنیایی سراسر نیرنگ و تزویر ابلهانه جلوه می‌کند. در این جلد سرانجامِ پرنس و دیگر شخصیت‌های داستان مشخص می‌شود؛ سرانجامی که می‌تواند بهت خواننده را به دنبال داشته باشد.

درباره‌ی کتاب ابله - جلد دوم

پرنس میشکین در هنگام ورود به روسیه و در قطار با اشخاصی آشنا می‌شود که نمی‌داند سرنوشتش تا چه اندازه به آن‌ها گره خورده است. کتاب ابله (The Idiot) فئودور داستایوفسکی (Fyodor Dostoyevsky) به بیان سرگذشت پرنس بعد از حضور در کشور خودش می‌پردازد؛ جایی که دل‌رحمی او و نگاه انسانی‌اش به مسائل به مذاق اطرافیان خوش نمی‌آید و از او کاریکاتوری ابلهانه می‌سازد.

موضوع کتاب ابله شاید همین باشد و به این سوال مهم پاسخ دهد که فضیلت و راستی در دنیایی پر از فساد و دروغ چه جایگاهی دارد؟ و آیا خوبی و نیکی در این شرایط به جایی خواهد رسید؟ آن‌هایی که با قلم فئودور داستایوفسکی و نگاه بدبینانه‌ی او به جهان آشنا هستند، احتمالا پاسخ این سوال را حدس خواهند زد.

کتاب ابله نشر به سخن، دارای گفت‌وگوهای ساده، رویدادهای معمولی و صحنه‌هایی عادی است، اما در پشت این سادگی وقایع و شخصیت‌ها، عمقی نهفته است که باید با نگاهی ژرف به آن‌ها نگریست. مسائل جدی و اندیشه‌های پنهان شده پشت هر سطر، خواننده‌ی جدی را به تعمق هرچه بیشتر در این اثر فئودور داستایوفسکی دعوت می‌کند. او به‌عنوان نویسنده‌ای چیره‌دست، با مهارت وصف ناشدنی نقاب از چهره‌ی شخصیت‌ها برمی‌دارد و تعارضات درونی آن‌ها را هرچه بیشتر برای خواننده آشکار می‌کند.

از شاعرانگی تا طنازی؛ درون‌مایه‌های کتاب ابله

بسیاری از منتقدان بر این باورند که ابله شاعرانه‌ترین اثر داستایوفسکی است؛ اثری که شاید به ژرفای فلسفی رمان‌هایی چون برادران کارامازوف یا جنایت و مکافات نرسد، اما همچنان درخششی منحصر‌به‌فرد در ادبیات جهان دارد. در این رمان، زبان نویسنده نرمی و لطافتی پیدا می‌کند که با روحیات شاهزاده میشکین هماهنگ است و نوعی موسیقی درونی در متن شکل می‌دهد.

با این حال، ویژگی مهمی که رمان ابله را از دیگر آثار او متمایز می‌کند، لحن کنایی و طنزآمیز نهفته در برخی موقعیت‌هاست؛ طنزی ظریف و گزنده که نه برای خنداندن، بلکه برای آشکار کردن تناقض‌های اخلاقی و اجتماعی به کار گرفته می‌شود. نیمه‌ی نخست رمان انسجام روایی بیشتری دارد و پیشروی داستان ملموس‌تر و گیراتر است، اما هرچه روایت به بخش‌های میانی و پایانی نزدیک می‌شود، مفاهیم حالت انتزاعی‌تری به خود می‌گیرند و شخصیت‌ها در مرزهای مبهم میان عشق، جنون، رنج، ایمان و مرگ حرکت می‌کنند.

حجم بالای کتاب ابله داستایوفسکی و خطوط فرعی پرشمار آن ممکن است در ابتدا خواننده را سردرگم کند، اما این خطوط فرعی چفت و بست محکمی با خط اصلی می‌یابند و به تکامل و گسترش داستان کمک می‌کنند. در نهایت، پایان غافلگیرکننده‌ی داستان همچون ضربه‌ای تکان‌دهنده، همه‌ی آنچه را پیش از این کاشته شده بود به اوج می‌رساند و خواننده را با پرسش‌هایی عمیق تنها می‌گذارد.

یکی از بهترین ترجمه‌های کتاب ابله متعلق به پرویز شهدی است که نشر به سخن آن را منتشر کرده است. اگر می‌خواهید یکی از برترین داستان‌های ادبیات جهان را با زبانی روان و گویا بخوانید، خرید کتاب ابله توصیه می‌شود.

اقتباس سینمایی از کتاب ابله

رمان ابله تاکنون منبع اقتباس آثار سینمایی زیادی بوده است. یکی از جدیدترین اقتباس‌ها سریال تلویزیونی ابله محصول سال 2003 کشور روسیه بوده است. ولادیمیر بورتکا کارگردانی آن را بر عهده داشته و بازیگرانی نظیر یوگنی میرونف، لیدیا ویلژوا و الگ باسیلاشویلی در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.

کتاب ابله - جلد دوم برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌هایی که لایه‌های عمیق روانشناختی و فلسفی دارند علاقه‌مندید.
• از دوستداران ادبیات کلاسیک روسیه هستید و فضای ویژه، تعدد شخصیت‌ها و حال‌وهوای اجتماعی و سیاسی قرن نوزدهم برایتان جذاب است.
• طرفدار ‌آثار فئودور داستایفسکی هستید.

در بخشی از کتاب ابله - جلد دوم می‌خوانیم

به‌راستى هیچ‌چیز ناراحت کننده‌تر از این نیست که فردى به‌طور مثال ثروتمند باشد، داراى خانواده‌اى آبرومند، خودش هم خوش‌قیافه، به‌اندازه‌ى کافى با فرهنگ و دانش‌آموخته، هوشمند و بااین‌همه فاقد هرگونه استعدادى، هرگونه ویژگى خاصى و عارى از هرگونه تفاوتى با دیگران، بدون هیچ نظر شخصى و به‌طور خلاصه فردى «مانند همه‌ى آدم‌هاى دیگر» باشد. این آدم اگرچه ثروتمند است، اما نه به‌اندازه‌ى روشیلد، داراى نامى مشهور و شرافت‌مندانه، هیچ‌وقت هم کار یا عمل درخشانى‌از او سرنزده، آدمى خوش‌سیما بدون هیچ گونه جذابیتى، تحصیلاتى عالى که معلوم نیست در چه راهى مى‌توان از آن سود جست، آدمى هوشمند ولى بدون هیچ نظریه‌ى شخصى، فردى مهربان و باعاطفه بى‌آن‌که دست و دل‌باز و خیررسان باشد و از این‌گونه چیزها از هر نقطه‌نظر.

از این‌گونه آدم‌ها در دنیا فراوانند و حتا به تعداد بیش‌ترى از آن‌چه به‌نظر مى‌آید. این‌ها هم مانند همه‌ى آدم‌ها به دو گروه تقسیم مى‌شوند: عده‌اى کودن و کوته‌فکر و گروهى «خیلى زیرک‌تر و باهوش‌تر». افراد گروه نخست از همه خوشبخت‌ترند. هیچ‌چیز به‌طور مثال براى آدمِ «عادىِ» کودن و کوته‌فکر آسان‌تر از این نیست که خود را فردى خارق‌العاده و استثنایى بپندارد و بدون هیچ تردیدى از این ویژگى لذت ببرد. به این‌ترتیب کافى بوده چندتایى از دوشیزگان ما موهاشان را کوتاه کنند، عینک آبى به چشمان‌شان بزنند و خود را از پیروان مکتب نهیلیست معرفى کنند تا بى‌درنگ متقاعد شوند که چون عینک آبى به‌چشم زده‌اند، بى‌درنگ «اعتقادهایى» خاص خودشان را پیدا کرده‌اند. براى بعضى‌ها همین کافى بوده در دل‌شان، هر اندازه هم کم، عشق به بشریت ریشه دوانده تا درجا یقین کنند که هیچ‌کس احساس آن‌ها را ندارد و پیشرو و پرچم‌دار تحول جهانى هستند.