معرفی و دانلود کتاب سقوط

معرفی کتاب سقوط

کتاب سقوط نوشته‌ی آلبر کامو اثری فلسفی و پوچ‌گرایانه است که ما را با یک وکیل ریاکار آشنا می‌کند. او که به هیچ‌کس و هیچ‌چیز واقعا اهمیت نمی‌دهد و کارهای خیر و دفاع از مظلومان را نیز به‌قصد خودنمایی انجام می‌دهد، ناگهان به تحول روحی دچار می‌شود و می‌کوشد تا خود را قضاوت کند و در برابر فردی غریبه به گناهانش اعتراف نماید.

درباره‌ی کتاب سقوط

آلبر کامو (Albert Camus) در کتاب سقوط (The Fall) ما را با واقعه‌ای عجیب روبه‌رو می‌کند؛ واقعه‌ای شبیه به معجزاتی که ناگهان بر پیامبران نازل می‌شود. ژان بابتیست کلمانس تازه متوجه شده آدمی دروغگو و ریاکار است. از سالیان پیش تاکنون خود نیز این دروغ را باور کرده بود که فردی خیرخواه، عادل و یک وکیل ظلم‌ستیز است. او همیشه خود را برتر از تمام متهمان و قاضیان می‌دانست و آن‌ها را افرادی شرور که بین خیر و شر تفاوتی نمی‌گذارند تلقی می‌کرد.

البته شاید هم قضاوت ژان بابتیست کلمانس درست باشد؛ زیرا دادگاهی که مردی چون او را به شغل وکالت بگمارد، صلاحیت صدور هیچ رأی و حکمی را ندارد. اما قرار نیست وضعیت به همین شکل بماند!

داستان سقوط (La Chute) ماجرای آگاه شدن از نابودی است؛ نابودی روح انسان و غرق شدن او در منجلاب. تصور نکنید که ژان بابتیست کلمانس قاتل زنجیره‌ای یا انسانی بسیار شرورتر از دیگران است. جرایم و کارهایی که او انجام داده برای بسیاری از ما چندان بیگانه نیست و آلبر کامو نیز قصد دارد با این داستان، ما را نسبت به جایگاه اخلاقی خود و تصورمان درباره‌ی خویشتن که به احتمال زیاد چندان درست نیست، آگاه کند.

سقوط کرده‌ایم و نجات‌دهنده مُرده است!

از منظر حقوقی و از زاویه نگاه یک وکیل، کمک کردن به فردی که در حال خودکشی است، هیچ ضرورتی ندارد و وظیفه نجات او بر عهده هیچ‌کس نیست. شاید به همین دلیل است که ژان بابتیست کلمانس از کنار زنی که از روی پل به سمت رودخانه خم شده بود و چند ثانیه بعد به اعماق آب پرید، بی‌تفاوت عبور کرد. او هیچ دلیلی نمی‌دید که به آن زن کمک کند و از همین لحظه بود که سقوط او آغاز شد. در متن کتاب سقوط آلبر کامو با ابعاد بیشتری از زندگی ژان بابتیست کلمانس آشنا می‌شویم.

ژان بابتیست کلمانس حالا در کافه‌ای واقع در آمستردام ایستاده و در برابر یک فرد کاملاً بیگانه مشغول اعتراف به سرگذشت و گناهان خود است. او حالا خود را قاضی توبه‌کار می‌نامد و مشغول قضاوت درباره خود است. کتاب سقوط به شیوه تک‌گویی نگاشته شده و تمام ماجرا از زبان ژان بابتیست کلمانس بازگو می‌شود.

رمان اگزیستانسیالیستی آلبر کامو درباره داوری خویشتن

کلمانس حالا در حال اعتراف است و اقرار می‌کند که تمام نیکوکاری‌ها و کمک‌های بی‌حدوحصرش به نیازمندان دلیلی نداشته جز ریاکاری. او همیشه به خودپسندی دچار بوده و هیچ‌گاه چیزی جز نفع خود را نخواسته است.آلبر کامو در کتاب سقوط نشر به سخن، ما را به گذشته ژان بابتیست کلمانس می‌برد؛ زمانی که نخواسته بجنگد و برای فرار از فرانسه‌‌ی اشغال‌شده، به سوی لندن گریخته است؛ اما در مسیر فرار از آفریقا سر در می‌آورد. نازی‌ها هم او را دستگیر و به اردوگاه کار اجباری منتقل می‌کنند.

در اردوگاه، یکی از اسیران که از او بدحال‌تر و رو به مرگ بوده، از کلمانس کمی آب می‌خواهد، اما او که می‌دانست آن مرد به زودی می‌میرد، خود آب را نوشید و مرد از تشنگی کشته شد. این اقدام او نیز از منظر حقوقی جرم نیست، اما از لحاظ اخلاقی نهایت قساوت است.

رمان سقوط؛ تک‌گویی فلسفی درباره‌ی گناه و وجدان

یکی از شب‌های عادی مانند سایر شب‌ها، در حالی که ژان بابتیست کلمانس از روی همان پلی که زن از آن‌جا به درون رود پرید، می‌گذرد. در همان لحظه صدای خنده‌‌ی مرموزی را در پشت سر خود می‌شنود و زندگی‌اش برای همیشه تغییر می‌کند.

آن صدا، صدای وجدان و اخلاقیات اوست که به او ریشخند می‌زند و مسخره‌اش می‌کند. گویا وقت آن رسیده است که ژان بابتیست کلمانس با حقیقت مواجه شود و واقعیت سقوط اخلاقی خود را بپذیرد و شاید بتواند برای نجات خود کاری کند؛ البته بعید می‌دانیم! با دانلود کتاب سقوط آلبر کامو متوجه می‌شوید زندگی چیزی جز یک تلاش بیهوده برای هیچ‌چیز نیست و هرقدر هم در برابر این واقعیت مقاومت کنید، واقعیت عوض نمی‌شود.

نگاه پوچ‌انگارانه آلبر کامو نتیجه زندگی و تجربیات او از زندگی در اروپای قرن بیستم است. او که خردسالی خود را در جنگ جهانی اول و جوانی‌اش را در جنگ دوم گذراند و خود نیز متولد یک سرزمین تحت استثمار بود، دو راه بیشتر نداشت؛ مقاومت در برابر جهان آشفته یا پوچ‌انگاری و ناامیدی و انفعال. آلبر کامو گزینه دوم را انتخاب کرد و این رمان اگزیستانسیالی نیز یکی آینه تمام‌نمای افکار و گرایش فلسفی اوست.

بهترین ترجمه سقوط آلبرکامو؟ قلم به دستان پرویز شهدی

پرویز شهدی که می‌توان ترجمه‌ی او را بهترین ترجمه کتاب سقوط آلبر کامو معرفی کرد، کوشیده است تا لحن سرگردان و جریان سیال ذهن جاری در رمان را به‌خوبی منتقل کند و همان معنایی که باید از اثر به ما برسد را در ترجمه‌ی خود انعکاس دهد.

خرید کتاب سقوط به شما فرصت مواجه شدن با نثری فوق‌العاده را می‌دهد؛ نثری که یک مونولوگ یک‌سره است اما در کمال تعجب کسالت‌بار نیست و دیدگاه تازه‌ای درباره‌ی زندگی و اخلاقیات به شما می‌بخشد.

کتاب سقوط برای شما مناسب است اگر

• دچار عذاب وجدان و درگیری‌های اخلاقی هستید.
• از خواندن آثار فلسفی پوچ‌گرایانه و اگزیستانسیالیستی لذت می‌برید.
• به داستان‌ها و نگارش آلبر کامو علاقه دارید.

در بخشی از کتاب سقوط می‌خوانیم

همه‌ى کسانى که از برابر این تابلوى «بره‌ى پروردگار» گذشته‌اند، قادر نیستند بدل را از اصل تشخیص دهند، درنتیجه سر هیچ‌کس به‌وسیله‌ى من کلاه نرفته. سوم، چون به این ترتیب بر همه‌ى مردم جهان تسلط دارم، داوران بدلى در معرض دید و ستایش همه‌ى مردم قرار گرفته‌اند، حال آنکه من تنها کسى هستم که با واقعى‌ها سروکار دارم.

چهارم، به این ترتیب من بخت آن را دارم که به‌خاطر داشتنش به زندان بیفتم؛ فکرى که از نظرى دل‌فریب است. پنجم، این داوران دارند به‌دیدن بره‌ى پروردگار مى‌روند؛ حال آنکه اکنون دیگر نه بره‌اى وجود دارد و نه فردى بى‌گناه؛ درنتیجه، دزد ماهرى که آن را ربوده، وسیله‌ى اجراى عدالت ناشناسى است که مخالفت با آن، کار شایسته‌اى نیست.

دلیل آخر هم این است که ما به این ترتیب بنا به نظام واقعى امور رفتار کرده‌ایم. عدالت هم براى همیشه از بى‌گناهى جدا شده؛ اولى اینجا توى گنجه‌ى من است و دومى به‌صلیب کشیده شده؛ بنابراین با فراغ بال مى‌توانم به پیروى از اعتقادهایم رفتار کنم. مى‌توانم با وجدانى پاک و آسوده به پیشه‌ام؛ یعنى قاضى توبه‌دهنده بپردازم؛ پیشه‌اى که پس‌از آن‌همه تضادها و تلخ‌کامى‌ها به‌دستش آورده‌ام و حالا که قصد رفتن دارید، وقتش رسیده سرانجام به شما بگویم این پیشه چه مفهومى دارد.

پیش‌از آن اجازه بدهید صاف بنشینم تا بتوانم بهتر نفس بکشم. آه که چقدر خسته‌ام. داوران مرا برگردانید سرجاى‌شان و در گنجه را هم قفل کنید، متشکرم. دفتر کار این پیشه‌ى قاضى توبه‌دهنده که اکنون به آن مشغولم، به‌طور معمول در کافه‌ى مکزیکوسیتى است؛ ولى استعدادها و قریحه‌هاى سرشار، از محل کار فراتر مى‌روند.

من حتى توى بستر و حتى گرفتار تب به کارم ادامه مى‌دهم. وانگهى این پیشه را کسى انجام نمى‌دهد؛ بلکه مانند هوا هرلحظه آن را تنفس مى‌کند. به‌راستى گمان نکنید که من طى این پنج‌روز فقط به‌خاطر لذت‌بردن این‌همه براى‌تان پرحرفى کردم.