معرفی و دانلود کتاب ابله - جلد اول

معرفی کتاب ابله - جلد اول

کتاب ابله - جلد اول یکی از برجسته‌ترین شاهکارهای ادبیات روسیه است که به قلم فئودور داستایوفسکی نوشته شده. او در این رمان فراموش‌نشدنی، شخصیت شاهزاده میشکین را به خواننده معرفی می‌کند؛ جوانی ساده‌دل که پس از سال‌ها درمان در سوئیس به روسیه بازمی‌گردد. مهربانی بی‌حد و نگاه انسانی او در برخورد با جامعه‌ای آشفته و پر از نیرنگ، از او در چشم بسیاری ابله می‌سازد و درست همین تضاد، هسته‌ی اصلی درامی است که داستایوفسکی با مهارتی کم‌نظیر روایت می‌کند.

درباره‌ی کتاب ابله - جلد اول

شاهزاده میشکین یا همان پرنس کتاب ابله (The Idiot) بعد از اقامتی طولانی در سوئیس به روسیه برمی‌گردد و با اعضای خاندان اشرافی خود دیدار می‌کند. فئودور داستایوفسکی (Fydor Dostoyevsky) رمان خود را بر پایه‌ی شخصیت پرنس پی‌ریزی کرده.

سادگی، مهربانی، صداقت و نگاه انسانی او در جامعه‌ای پر از نیرنگ و تزویر موتور محرکه‌ی داستان است. پرنس که مدت زیادی را در آسایشگاهی در سوئیس گذرانده هنگام بازگشت به کشورش و در برخورد با افراد جامعه همان معصومیت و سادگی خود را حفظ می‌کند و این ویژگی اخلاقی در نظر دیگران از او شخصیتی ابله می‌سازد.

با پیش‌روی داستان و آشنایی با دیگر شخصیت‌های کتاب ابله داستایوفسکی به تدریج این نکته بر خواننده روشن می‌شود که ابله واقعی شخصیت‌های دیگر قصه هستند، نه پرنس. شخصیتی مثل ژنرال ایولگین با دروغ‌های بزرگش یا شخصیت هیپولیت با گزافه‌گویی‌هایش، اما شخصیت پرنس صرفا به دلیل همرنگ نبودن با دیگران این‌گونه رسوای جماعت می‌شود.

فئودور داستایوفسکی استاد بلامنازع شخصیت‌پردازی با ریشه‌های روان‌شناختی است. در کتاب ابله - جلد اول نیز این موضوع به وضوح قابل لمس است. شخصیت‌های خلق شده در ابله داستایوفسکی نه‌تنها بازتابی از کشمکش‌های درونی انسان‌اند، بلکه هر کدام آینه‌ای از لایه‌های پنهان جامعه‌ی قرن نوزدهم روسیه به شمار می‌آیند؛ از پاکی و سادگی شاهزاده میشکین گرفته تا آشفتگی و رنج نهفته در وجود روگوژین و پیچیدگی‌های احساسی و اخلاقی در رفتار ناستازیا.

داستایوفسکی با مهارت منحصر‌به‌فرد خود، این شخصیت‌ها را چنان زنده و ملموس می‌سازد که خواننده نه‌تنها آن‌ها را می‌بیند، بلکه احساس می‌کند در کنارشان زندگی می‌کند و با آن‌ها همراه می‌شود.

ابله و ستون‌های اصلی آن

در جلد اول کتاب ابله، بعد از آشنایی با شخصیت پرنس و برخی دیگر از شخصیت‌های اصلی و فرعی، داستان را پی می‌گیریم. پرنس در دو راهی بین انتخاب یک بانوی ثروتمند و دختری زیبا و معصوم می‌ماند. هردوی آن‌ها منتظرند شاهزاده آن‌ها را انتخاب کند و در این میان رقابتی شکل می‌گیرد. ستون‌های اصلی ساختمان کتاب ابله فئودور داستایوفسکی بر پایه‌ی چهار شخصیت اصلی شکل می‌گیرد؛ ابتدا پرنس و سپس دو شخصیت زن به نام‌های ناستازیا و آگلائه و شخصیت مرد دیگری به نام روگوژین.

با حضور این شخصیت‌ها، داستان به سمت و سوی مثلث عشقی کشیده می‌شود و تعارضات درونی هر شخصیت بیش از پیش آشکار می‌شود. داستایوفسکی با قرار دادن پرنس میشکین در میان این سه شخصیت، بستری می‌سازد تا تضاد میان پاکی، عشق، غرور و جنون به شکلی عمیق و تأمل‌برانگیز آشکار شود.

علاوه بر چهار کاراکتر اصلی، شخصیت‌های فرعی زیادی نیز وارد رمان ابله می‌شوند. آن‌ها در ظاهر کم اهمیت و حاشیه‌ای به نظر می‌رسند، اما به مرور اهمیت حضورشان در بطن داستان آشکار می‌شود تا جایی که پیوندی ناگسستنی با حوادث و رویدادهای قصه پیدا می‌کنند. و اینجا اوج هنر فئودور داستایفسکی است در خلق شخصیت‌هایی قوی، با ریشه‌های روانشناختی و کشمکش‌های درونی.

برای خواندن یکی از مهم‌ترین رمان‌های کلاسیک جهان، خرید کتاب ابله از فئودور داستایوفسکی می‌تواند یکی از بهترین انتخاب‌ها باشد. کتاب ابله - جلد اول در 2 بخش و 28 فصل روایت می‌شود که در آن علاوه بر پرداخت قصه توصیفات بسیار دقیقی از وضعیت سیاسی و فرهنگی روسیه در زمانه‌ی نویسنده ارائه می‌گردد. نشر به سخن این رمان فلسفی کلاسیک را با ترجمه‌ی پرویز شهدی منتشر کرده است.

اقتباس سینمایی از کتاب ابله

از رمان ابله تاکنون اقتباس‌های زیادی بر پرده‌ی نقره‌ای ظاهر شده که از جمله‌ی آنان می‌توان به فیلم ابله (1951) از کارگردان مشهور ژاپنی، آکیرا کوروساوا، اشاره کرد. نسخه‌ی سه ساعته‌ی فیلم هم‌اکنون در دسترس بینندگان قرار دارد که ستسوکو هارا و ماسایوکی موری در آن ایفای نقش می‌کنند.

کتاب ابله - جلد اول برای شما مناسب است اگر

• به قلم داستایوفسکی، شیوه‌ی پرداخت قصه با عمق روانشناختی و شخصیت‌پردازی‌های دقیق او علاقه دارید.
• به دنبال خواندن آثار کلاسیک ادبیات جهان هستید.
• ادبیات روسیه را دنبال می‌کنید.
• شیفته‌ی رمان‌های فلسفی هستید.

در بخشی از کتاب ابله - جلد اول می‌خوانیم

میان ما آدم‌هاى سخت‌گیر و لجوج بسیار کم‌اند، اگرچه خوب که دقت کنید همگى انگار آدم‌هاى نزول‌خورى هستند. من مى‌خواهم تا پایان کار ایستادگى کنم. مهم به‌راستى تا آخر کار رفتن است، اشکال کار هم در همین‌جاست. پتى‌تسین در هفده‌سالگى توى کوچه مى‌خوابید و چاقو مى‌فروخت و کارش را با چند کوپک سرمایه شروع کرد، درحال‌حاضر شصت‌هزار روبل سرمایه دارد، اما چه پشتک و واروها که نزد تا به این‌جا رسید. من هم مى‌توانم همان پشتک و واروها را بزنم و با سرمایه‌اى که دارم کارم را شروع کنم. تا چند سال دیگر خواهند گفت: «او ایولگین است، سلطان یهودیان». به من مى‌گویید آدم بى‌بته‌اى هستم. یادتان باشد پرنس عزیز، بدترین توهینى که در این دوره به مردى جوان و هم‌نژاد ما مى‌شود کرد این است که به او بگویند بى‌بته است، شخصیت و استعداد چندانى ندارد، یا به‌طور خلاصه آدمى معمولى است.

شما حتا مرا آدم فرومایه‌اى به‌حساب مى‌آورید که هیچ شخصیتى ندارد. اعتراف مى‌کنم که همین چندلحظه پیش که این حرف را زدید دلم مى‌خواست تکه‌پاره‌تان بکنم. شما مرا حتا از این یپانچین پست‌فطرت که گمان مى‌کند حاضرم زنم را به او بفروشم بیش‌تر آزرده‌خاطر کردید (او این حرف را بى‌پرده و بى‌آن‌که کم‌ترین ارزشى برایم قایل شود مى‌زند!). این چیزها همه از مدت‌ها پیش آزارم مى‌دهند دوست من، به همین دلیل است که به پول نیاز دارم. پول‌دار که شدم مطمئن باشید آدم اصل و نسب‌دارى خواهم بود. به همین دلیل هم پول چیز کثیف و نفرت‌انگیزى است، که حتا استعداد هم به شما مى‌بخشد. تا دنیا دنیاست، وضع به همین حال بوده و تا ابد هم خواهد بود. شاید به من بگویید این حرف‌ها کودکانه و یا حتا شاعرانه‌اند؛ چه اهمیتى دارد، بامزه‌تر هم مى‌شوند، اما شخصیتى را که به آن اشاره کردم به شما مى‌بخشد.