بله
تد موزل، نمایشنامه‌نویس آمریکایی، در کتاب تمام راه تا خانه داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که پس از یک فقدان ناگهانی، ناچار است با جای خالی یکی از عزیزترین اعضایش روبه‌رو شود. این نمایشنامه‌ی برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر، به جای تمرکز صرف بر خود مرگ، پیامدهای عاطفی و روانی آن را در زندگی بازماندگان دنبال می‌کند و نشان می‌دهد چگونه یک اتفاق ناگهانی می‌تواند روابط، باورها و نگاه انسان‌ها به گذشته و آینده را برای همیشه دستخوش تغییر کند.
درباره‌ی کتاب تمام راه تا خانه
ماجرای این نمایشنامه در شهر ناکسویل ایالت تنسی و در سال 1915 اتفاق می‌افتد و زندگی خانواده‌ی فولت را روایت می‌کند؛ خانواده‌ای عادی که درگیر دغدغه‌ها و چالش‌های معمول زندگی روزمره‌اند، ولی رخدادی ناگهانی این نظم را دستخوش تغییر و خانواده را وارد دوران تازه‌ای می‌کند. این نمایشنامه‌ی درام خود اقتباسی از رمانی به نام روایت یک مرگ در خانواده است که توسط جیمز ایجی نوشته شده است.
نقطه‌ی محوری نمایشنامه‌ی تمام راه تا خانه، تجربه‌ی سوگ است؛ تد موزل سوگ و فقدان را تنها به احساس اندوه پس از مرگ محدود نمی‌کند. او به این موضوع می‌پردازد که فقدان چگونه در ذهن و زندگی زندگان نفوذ می‌کند و چگونه هر انسان، متناسب با سن، تجربه و جهان‌بینی خود، تلاش می‌کند معنایی برای آن بیابد.
جست‌وجوی معنا پس از فقدان
روفوس، کوچک‌ترین عضو خانواده‌ی فولت، یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های نمایشنامه‌ی تمام راه تا خانه است. او هنوز توانایی درک کامل مفهوم مرگ را ندارد و تلاش می‌کند تصویری از پدرش در ذهن خود حفظ کند؛ تصویری که میان خاطرات واقعی، تخیل کودکانه و نیاز او به داشتن یک تصویر قهرمانانه شکل می‌گیرد. از این منظر، این نمایشنامه به‌خوبی به روایت تجربه‌ی سوگ در کودکان می‌پردازد و تاثیر فقدان بر فرایند رشد عاطفی را بررسی می‌کند.
تد موزل در کنار روایت یک تراژدی خانوادگی، روابط میان اعضای خانواده را نیز با دقت مورد تحلیل قرار می‌دهد. شخصیت‌ها در مواجهه با مرگ پدر خانواده، صرفا با فقدان فیزیکی یک انسان روبه‌رو نیستند، بلکه این اتفاق ناگهانی آن‌ها را مجبور کرده تا با گذشته، حسرت‌ها و خشم‌های شخصی خود مواجه شوند. نویسنده از خلال گفت‌وگوهای میان شخصیت‌ها، تضاد میان ایمان و تردید، و تلاش‌های مختلف افراد برای یافتن آرامش، لایه‌های روان‌شناختی نمایشنامه را شکل می‌دهد.
با خرید کتاب تمام راه تا خانه، یک نمایشنامه‌ی آمریکایی در دست خواهید داشت که درباره‌ی چگونگی ادامه دادن پس از یک فقدان بزرگ است. نویسنده با رویکردی انسانی و خلق موقعیت‌های هوشمندانه، تصویری صادقانه از اندوه، عشق و خاطره در برابر دشوارترین لحظات زندگی ارائه می‌دهد. این اثر توسط محمدرضا طیبی به فارسی ترجمه شده و نشر قطره آن را منتشر کرده است.
جوایز و افتخارات کتاب تمام راه تا خانه
- برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر در سال 1961
- برنده‌ی جایزه‌ی نمایشنامه‌ی حلقه‌ی منتقدین نیویورک در سال 1961
اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی از کتاب تمام راه تا خانه
- در سال 1963 الکس سگال اقتباسی سینمایی از این نمایشنامه با بازی جین سیمونز و رابرت پرستون را راهی پرده‌ی نقره‌ای کرد.
- در سال 1971 فیلمی تلویزیونی ساخته‌ی فرد کو، ساخته شد که در آن ستارگانی همچون جوآن وودوارد به ایفای نقش پرداختند.
کتاب تمام راه تا خانه برای شما مناسب است اگر
- به نمایشنامه‌های خانوادگی با تمرکز بر روابط انسانی و عاطفی علاقه دارید.
- به نمایشنامه‌هایی علاقه‌مندید که بر احساسات و عواطف درونی شخصیت‌ها تمرکز دارند.
- به ادبیات نمایشی معاصر آمریکا علاقه دارید و دوست دارید تجربه‌ی مرگ و اندوه را از زاویه‌ی نگاه یک کودک دنبال کنید.
در بخشی از کتاب تمام راه تا خانه می‌خوانیم
کاترین: من و پدر جکسون یه بعدازظهر عالی و دوست‌داشتنی رو برای برنامه‌ریزیِ کمک به اروپای جنگ‌زده باهم گذروندیم، و چون قرار بود برای شام بیایم اینجا، دیگه دلیلی ندیدم که برگردم خونه و باز از خونه بیام بیرون. فکر کردم سر راهم زودتر بیام اینجا تا بتونیم یه گفتگوی آروم و قشنگ داشته باشیم، مری عزیزم.
مری: عالیه، مامان.
کاترین: (شیپور گوش خود را بالا می‌آورد.) چی؟ ببخشید؟
مری: (توی شیپور) می‌تونیم یه گفتگوی آروم و قشنگ داشته باشیم!
کاترین: عالیه. وقتی بابات بفهمه من با پدرْ جکسون بودم، معلوم نیست چی بگه. (شیپور را محکم روی دامنش می‌اندازد.) خب، ساده‌ست. نباید به حرف‌هاش گوش بدم.
مری: مامان! (تلفن زنگ می‌خورد و مری به‌سمت آشپزخانه می‌رود.)
کاترین: دست‌شویی؟
مری: تلفن! (تلفن را جواب می‌دهد.) بله، مرکز، وصل کن... جی؟ جی عزیزم، من کل امروز رو مضطرب بودم. حال پدرت چطوره؟ اوه، عزیزم. پس این‌همه راه رو برای هیچی رفتی. اصلاً منطقی نیست که بخوای به‌خاطرش عصبانی باشی، عزیزم. تو که رالف رو می‌شناسی... فقط خدا رو شکر کن که حال پدرت خوبه. (روفوس به طبقه‌ی پایین می‌دود و پاورچین بیرون می‌رود.)
