کتاب تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگر

کتاب تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگر مجموعه‌ای از سه نمایشنامه کوتاه و تک پرده‌ای از یوجین اونیل، پدر نمایشنامه‌نویسی امریکا و برنده جایزه ادبی نوبل است.

تار عنکبوت، طناب و فیلم‌بردار نمایشنامه‌هایی هستند که در این کتاب گردآوری و ترجمه شده‌اند. محوریت این سه نمایشنامه شخصیت‌هایی هستند که در موقعیت‌هایی پیچیده همچون تار عنکبوت گرفتار شده‌اند. آنچه از این نمایشنامه‌ها بر می‌آید این خواهد بود که هر کسی از یک ژنرال قدرمتند یا پدری ثروتمند گرفته تا فرودستان و تیره‌بختان جامعه، ممکن است روزی در یک موقعیت بحرانی و پیچیده گرفتار شوند و دست و پایشان بسته شود.

درباره کتاب تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگر:

نمایشنامه تار عنکبوت (The Web) که نخستین بار در سال 1913 منتشر شد، درباره زنی به نام رز است. او مدت‌ها به کاری مشغول بوده اما به خاطر بیماری و نگهداری از کودک خردسالش دیگر نمی‌تواند کار کند و درآمدی داشته باشد. رز دلش می‌خواهد از زندگی تلخ و پیچیده کنونی‌اش رهایی یابد و بتواند شغلی آبرومندانه داشته باشد، سلامتی‌اش را بازیابد و زندگی شیرینی را برای فرزندش بسازد. او با مردی به نام تیم مورگان آشنا می‌شود که مانند رز برای داشتن زندگی بهتر خیالاتی در سر دارد پس آن دو با هم همراه می‌شوند.

در نمایشنامه طناب (The Rope) پدری باقی مانده ثروت خانوادگیشان را در گره‌ای در یک طناب مخفی کند و طناب را همچون حلقه دار در طویله آویزان می‌کند. او به پسران ولخرجش اعلام می‌کند که دیگر ثروتی ندارد و تنها راهی که دارند این است که خودشان را حلق آویز کنند.

فیلم‌بردار (The Movie Man: A Comedy) درباره دو فیلمساز آمریکایی است که در زمان انقلاب مکزیک به جنگ و خشونت در آن‌جا دامن می‌زنند. آن‌ها به یک دختر مکزیکی کمک می‌کنند تا پدرش را که ژنرالی مکزیکی است از زندان آزاد کند.

کتاب تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگر مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کسانی که به ادبیات نمایشی و خواندن نمایشنامه علاقه دارند و از طرفداران یوجین اونیل هستند، مناسب است.

با یوجین اونیل بیشتر آشنا شویم:

یوجین گلدستون اونیل (Eugene Gladstone O'Neill) در سال 1888 در خانواده‌ای ایرلندی در نیویورک متولد شد. پدر او بازیگر بود و به دلیل اجرای نمایش در شهرهای مختلف، اونیل دوران کودکی‌اش را در سفر و کوچ گذارند. وضعیت ناپایدار خانواده و محل زندگی، سبب شد یوجین و برادرش را در نوجوانی برای چند سال به مدرسه‌ای شبانه روزی بسپارند. او در دوران جوانی‌اش به سفرهای مختلف و اشتغال به کارهای عجیب و سختی مانند کار در کشتی‌های قاره پیما، معادن طلا، خبرنگاری و... پرداخت اما هنگامی که به بیماری سل مبتلا شد، به ناچار برای مدتی طولانی در یک آسایشگاه بستری بود و در آن جا به مطالعه و نگارش چند نمایشنامه پرداخت. پس از آن به مدت دو سال در دانشگاه پرینستون تحصیل کرد و به طور حرفه‌ای به نوشتن روی آورد.

یوجین اونیل جوایز و افتخارات بسیاری به دست آورده است که مهم‌ترین آن‌ها برنده شدن جایزه ادبی نوبل در سال 1936 به خاطر تسلطش بر توصیفات تاریخی و نوشتن زندگی نامه و دفاع از ارزش‌های والای انسانی است. به افتخار او یکی از مهم‌ترین جوایز بازیگری در کشور سوئد جایزه یوجین اونیل (Eugene O'Neill Award) نام دارد و شامل یک بورس تحصیلی برای بازیگران تئاتر سوئد می‌شود. از دیگر افتخارات اونیل می‌توان به دریافت جایزه ادبی پولیتزر برای نمایشنامه‌های آن سوی افق، آنا کریستی و سفر طولانی از روز به شب اشاره کرد.

در بخشی از کتاب تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگرمی‌خوانیم:

تیم: گوش کن! تو راجع‌ به تلاش برای خوب بودن و نتونستن حرف می‌زنی، خب، منم با یه همچین مشکلی دست‌وپنجه نرم کرده‌م. وقتی بچه بودم، به‌خاطر دزدی فرستادنم کانون اصلاح تربیت، ولی تقصیر من نبود. من قاتیِ یه گروهِ بزرگ‌تر از خودم شده بودم و نمی‌فهمیدم دارم چی کار می‌کنم. اونا از من یه خلافکار ساختن و تو کانون شدم یه دزد. وقتی از اونجا دراومدم، سعی کردم آدم درستی باشم و بچسبم به یه کاری، اما به محض اینکه کسی می‌فهمید من تو اصلاح تربیت بوده‌م، اخراجم می‌کرد. همون کاری که با تو می‌کردن. بعد من دوباره برگشتم سر دزدی که از گشنگی نمیرم. اونام گرفتنم و این‌ بار پنج سال برام بریدن. بعد دیگه وا دادم. دیدم فایده نداره. وقتی اومدم بیرون، عضو یه گروه تبهکار شدم و یاد گرفتم چی کار کنم. هنوزم هستم. بیشتر عمرمو تو زندون گذروندم، گرچه حالا آزادم.

رز: می‌خوای چی کار کنی؟
تیم: (با‌ خشونت) می‌خوام چی کار کنم؟ اونا از من یه ولگرد ساختن! خب، حالا هم بذار مواظب باشن!
رز: کی از زندون دراومدی؟
تیم: (با ‌سوءظن) به تو چه ربطی داره؟ (بعد فوراً) نچ، منظورم این نبود. تو دختر خوبی هستی و شاید بتونی کمکم کنی.
رز: حتماً این کارو می‌کنم.
تیم: پس گوش کن! (خیره به او نگاه می‌کند. ) قول می‌دی لوم ندی؟
رز: معلومه، تو به من کمک کردی.
تیم: خب، من تیم مورگانم. فقط دو هفته‌س که آزاد شده‌م.
رز: (خیره و مجذوب به او نگاه می‌کند.) تو! تیم مورگانی! همونی که یه هفته پیش اون بانکو زده؟ همونی که همه‌جا دنبالشن؟
تیم: هیس! آدم تو یه همچین خراب‌شده‌ای نمی‌تونه بفهمه که کی ممکنه به حرفاش گوش بده.
رز: (صدایش را پایین می‌آورد.) من تو روزنامه‌ها درباره‌ت خوندم. (طوری به او نگاه می‌کند که انگار تا حدی از او می‌ترسد.)
تیم: تو که از من نمی‌ترسی، می‌ترسی؟ من از قماش آدمایی مث استیو نیستم، می‌دونی که؟
رز: (به‌آرامی) نه، من از تو نمی‌ترسم، تیم. از اونایی می‌ترسم که ممکنه تو رو اینجا پیدا کنن و دوباره ببرن. (با نگرانی) فکر می‌کنی استیو تو رو شناخت؟ اگه شناخته باشه، حتماً لوت می‌ده، که جایزه رو بگیره.
تیم: نه، از نگاهش معلوم بود که نشناخت.