کتاب من و تو اثر لورن گاندرسون از نشر قطره

کتاب من و تو نوشته‌ی لورن گاندرسون یکی از نمایشنامه‌های معاصر آمریکا و اثری عاطفی درباره‌ی دختری نوجوان است که پس از ماه‌ها زندگی در انزوا با یکی از همکلاسی‌هایش دیدار می‌کند. این نمایشنامه که در سال 2014 نامزد نهایی جایزه‌ی سوزان اسمیت بلکبرن شده، به موضوعاتی عمیق مانند تنهایی، بیماری، امید، پیوند انسانی و معنای زندگی می‌پردازد و نشان می‌دهد یک ملاقات کوتاه چگونه می‌تواند زندگی انسان را دگرگون کند.

درباره‌ی کتاب من و تو

کارولین مدت‌هاست به‌خاطر بیماری در اتاقش محبوس شده است. او از مدرسه و دوستانش فاصله گرفته و ارتباطش با جهان بیرون به شبکه‌های اجتماعی محدود می‌شود. در همین شرایط، آنتونی، همکلاسی پرانرژی و محبوب او، سرزده وارد اتاقش می‌شود تا برای انجام پروژه‌ای درباره‌ی شعر «چکامه‌ی خویشتن» اثر والت ویتمن از او کمک بگیرد. نمایشنامه‌ی من و تو (I and You) اثر لورن گاندرسون (Lauren Gunderson) یک نمایشنامه‌ی درام نوجوان است که از یک دیدار ساده به دوستی و ارتباطی عمیق می‌انجامد.

کارولین در ابتدا از حضور ناگهانی آنتونی استقبال نمی‌کند. اما گفت‌وگوی میان آن دو به‌تدریج از یک تکلیف مدرسه فراتر می‌رود و ارتباطی عمیق و غیرمنتظره میانشان شکل می‌گیرد. لورن گاندرسون با مواجه کردن این دو شخصیت در یک اتاق، نمایشنامه را به جهانی گسترده از احساسات، پرسش‌های فلسفی و کشف خویشتن تبدیل می‌کند. آنچه در ابتدا ملاقاتی ساده به نظر می‌رسد، به تجربه‌ای عاطفی و تأمل‌برانگیز درباره‌ی دوستی نوجوانان، تنهایی، نیاز به دیگری و ارزش لحظه‌های زندگی تبدیل می‌شود.

درامی عاطفی از نمایشنامه‌نویس پرکار آمریکایی

لورن گاندرسون از نمایشنامه‌نویسان پرکار و شناخته‌شده‌ی معاصر آمریکاست و آثارش بارها در سالن‌های تئاتر مختلف به روی صحنه رفته‌اند. نمایشنامه‌ی من و تو نیز نخستین‌بار در سال 2013 اجرا شد و مورد توجه منتقدان قرار گرفت. گاندرسون که در آثار خود معمولاً طنز، احساسات انسانی و اندیشه‌های فلسفی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد، در این اثر نیز با زبانی ساده و گفت‌وگومحور، تجربه‌های پیچیده‌ی دو نوجوان را به تصویر می‌کشد.

این نمایشنامه‌ی درام موضوعات عاطفی و انسانی را با دغدغه‌های دوران نوجوانی پیوند می‌دهد و با ساختاری فشرده، گفت‌وگوهای پرتحرک و شخصیت‌پردازی عمیق، نمونه‌ای قابل‌توجه از نمایشنامه‌ی معاصر آمریکا برای مخاطبان نوجوان به حساب می‌آید. زهرا نوری محمودآباد این نمایشنامه‌ی نوجوان را به فارسی ترجمه کرده و در انتها، به تحلیل لایه‌های معنایی و واکاوی در تکنیک‌های نمایشنامه‌نویسی اثر پرداخته است.

با مطالعه‌ی این نمایشنامه‌ی لورن گاندرسون داستانی درباره‌ی قدرت یک ارتباط انسانی خواهید خواند؛ داستانی که از دیدار دو نوجوان در یک اتاق آغاز می‌شود اما به پرسش‌هایی بزرگ‌تر درباره‌ی زندگی، مرگ، تنهایی، امید و معنای بودن در کنار دیگری می‌رسد. با خرید کتاب من و تو نشر قطره از مطالعه‌ی یک نمایشنامه‌ی آمریکایی تحسین‌شده لذت ببرید.

جوایز و افتخارات کتاب من و تو

• نامزد نهایی جایزه‌ی سوزان اسمیت بلکبرن در سال 2014
• برنده‌ی جایزه‌ی هارولد و میمی استاینبرگ / انجمن منتقدان تئاتر آمریکا (Harold and Mimi Steinberg/ATCA New Play Award) در سال 2014

نکوداشت‌های کتاب من و تو

• تیزهوشانه و بامزه است. لورن گاندرسون روحیه‌ای سرزنده و پرنشاط را به نمایش می‌گذارد... و «فریاد وحشیانه»‌ی تأثیرگذار این دو نوجوان عمیقاً دوست‌داشتنی را به تصویر می‌کشد. (واشنگتن پست)
• تأییدی بر تجربه‌ی انسانی و پیروزی زندگی بر مرگ است. استعداد گاندرسون همان چیزی است که یک نمایشنامه در بهترین حالت می‌تواند به مخاطب هدیه دهد. شاید پس از تماشای این نمایش، انسان‌های بهتری باشیم. (نشریه‌ی DC Theatre Scene)
• نمی‌توان توضیح داد چرا نمایشنامه‌ی من و تو چنین نمایش فوق‌العاده‌ای است؛ چون اتفاق‌ها آن‌قدر سریع رخ می‌دهند که تقریباً فرصت نمی‌کنید بفهمید چه چیزی در حال رخ دادن است. همین، پایان نمایش را شگفت‌انگیزتر می‌کند. (مجله‌ی آمریکایی 585)

کتاب من و تو برای شما مناسب است اگر

• نوجوان هستید و می‌خواهید نمایشنامه‌ای با مفاهیم فلسفی و عمیق بخوانید.
• معلم یا مربی نوجوانان هستید و می‌خواهید یک نمایشنامه‌ی درام فلسفی به نوجوان معرفی کنید.

در بخشی از کتاب من و تو می‌خوانیم

کمی دیرتر، همان شب.
آنتونی مشغول خواندن است، درحالی‌که کارولین روی پوستر کار می‌کند.
آنتونی: «خویشتن را می‌سپارم به خاک تا از علفی برویم که دوست می‌دارمش،
اگر باز می‌خواهی‌ام، به زیر چکمه‌هایت بنگر.»
کارولین: زیر چکمه‌ها...
آنتونی: «به‌سختی خواهی دانست کیستم یا چه می‌گویم،
بااین‌حال مایه‌ی سلامت تو خواهم بود
و خون تو را می‌پالایم و قوام می‌بخشم.»
کارولین: پالودن و قوام بخشیدن...
آنتونی: اش خدایا ‌تقریباً تمومه.
«در آغاز درمی‌مانی از یافتنم، امیدوار بمان.
گمم می‌کنی جایی، بگرد جای دیگر را،
ایستاده‌ام جایی در انتظار تو.»
پایان. مکث. آنتونی منتظر واکنش است...
کارولین: پایان؟
آنتونی: عالیه، نه؟ عالی نیست؟ دوستش نداشتی؟ خوشت اومد.
کارولین: صبرکن‌وایستافقط... یه دقیقه بهم وقت بده...
یک دقیقه وقت می‌خواهد تا با احساساتش کنار بیاید...
مثل اینه که... شاید مسخره باشه، اما، مثل اینه که، آخرش حداقل... انگار داره با من حرف می‌زنه.
آنتونی: مسخره نیست. من هم همین‌ فکر رو می‌کردم.
کارولین: راستی؟ اوکی، خوبه، چون یه لحظه داشت ترسناک می‌شد.
آنتونی: به‌خاطر خوب بودنشه.
کارولین: یا ترسناک بودنش.
آنتونی: نه، ببین. وقتی می‌خونی‌ش احساس می‌کنم خودش اینجاست، مثل‌اینکه اینجا همراه ما، چون داریم می‌خونیمش و اون... درست اینجاست.
کارولین: که واقعاً ترسناکه.
آنتونی: باشه، اما موسیقی کلمه‌ها... حماسیه، درسته؟ آدم رو می‌شورونه.