لورن گاندرسون، نویسندهی معروف آمریکایی، نمایشنامهی کتاب ویل را بر اساس داستانی واقعی نوشته است. ماجرای جمعآوری اولین مجموعهی کامل آثار شکسپیر شاید برای شما هم جالب باشد. این نمایشنامه داستان دوستان و همکارانی است که در دل فقدان و دلتنگی برای شکسپیر، میخواهند آثار او را از فراموشی نجات دهند. ماجرا در سالهای 1619 تا 1623 در لندن اتفاق میافتد؛ زمانی که سرنوشت شکسپیر مشخص شد، اما عاقبت آثارش هنوز در هالهای از ابهام باقی ماند.
دربارهی کتاب ویل
ماجرای نمایشنامهی کتاب ویل از سه سال پس از مرگ شکسپیر آغاز میشود. لورن گاندرسون این کتاب را بر اساس داستان شکلگیری First Folio مینویسد که مجموعهی کامل آثار ویلیام شکسپیر است. در اهمیت این قصه همین بس که اگر این مجموعه در سالهای ابتدایی بعد از مرگ او گردآوری نمیشد، نیمی از نمایشنامههای شکسپیر از بین میرفت و هرگز به دست ما نمیرسید.
آنچه پیش از هر چیز میبینیم، ناامیدی جان همینگز، هنری کندل و ریچارد بریج است که پس از دیدن نمایشی از هملت دور هم جمع شدهاند. آنها به این نتیجه میرسند که نمایشنامههای شکسپیر با اشتباههای زیاد درحال اجراست و هیچ مرجع معتبری از آثار او هم وجود ندارد. مدتی بعد، با مرگ ریچارد باریج، دوستان او متوجه میشوند که آثار شکسپیر هم در حال مردن است. ادامهی ماجرای کتاب ویل به تلاش برای پیداکردن نسخههای پراکندهی نمایشنامههای شکسپیر و ممارست برای چاپ آنها میگذرد.
قصهی این نمایشنامهی آمریکایی پر است از لحظاتی که احساسات مختلف به مخاطب هجوم میآورد. غمگینی حاصل از مرگ دوستی نزدیک و ارزشمند و موقعیتهای خندهداری که برای شخصیتها اتفاق میافتد، فراز و نشیبی را نشان میدهد که در راه حفظ مجموعهی نفیس نمایشنامههای شکسپیر وجود داشته است و در نهایت به لحظهی تاریخی چاپ مجموعهی مذکور ختم میشود. لورن گاندرسون، که داستان کوتاه نیز مینویسد، هم توانسته فضای تاریخی اثر را بهخوبی نمایان کند و هم از تخیل خودش برای خلق شخصیتهای زن نمایشنامه استفاده کرده است.

زنده کردن آثار شکسپیر در کتاب ویل
واقعیت چیست؟ چه چیزی یک اثر را، یک هنرمند را زنده نگه میدارد؟ در کتاب ویل لورن گاندرسون میبینیم که حتی آثار شخصیت بزرگی مثل شکسپیر هم ممکن بود به عارضهای مبتلا شود که کار هنرمندان بسیاری در تاریخ گرفتار آن شده است. در این میان دغدغهی شخصیتهای این نمایشنامه آنقدر باارزش است که باید در تاریخ ثبت شود. آنها قدمبهقدم با تمام مشکلاتی که بر سر راه دارند میجنگند و برای پاسداشت ویلیام شکسپیر در کنار هم دست از تلاش برنمیدارند. در این گیر و دار با عشق، غم، حسادت و خستگی هم دستوپنجه نرم میکنند.
خرید کتاب ویل برای دوستداران نمایشنامههای شکسپیر هم میتواند پیشنهاد خوبی باشد. بیایید شکسپیر را هم از زاویهای دیگر ببینیم. او در نگاه بازیگران نمایشهایش چگونه است؟ در میان هیاهوی لندن دوران ملکه الیزابت، نمایشنامهی The Book of Will داستان واقعی و فراموشنشدنی عشق و از دست دادن را با چاشنی کمدی روایت میکند و نوری تازه بر مردی میتاباند که ممکن است فکر کنید او را میشناسید.
این اثر با ترجمهی امیرحسین بیات از نشر قطره چاپ شده و در دسترس علاقهمندان به ادبیات نمایشی قرار گرفته است.
نکوداشتهای کتاب ویل
- کتاب ویل بهطور قطع نشان میدهد که گاندرسون نمایشنامهنویسی است که باید جدی گرفته شود. راستش را بخواهید، یکی از بهترین نمایشهایی است که تا به حال دیدهام. اشک شوق و اندوه را با هم به چشم تقریباً همهی تماشاگران میآورد، مگر آنهایی که کاملاً بیاحساس شده باشند. در یک کلام، یک پیروزی واقعی است. (Boulder Weekly)
- او صحنه را با شخصیتهایی زنده و بر پایهی واقعیت تاریخی پر کرده است. او تصویری زنده از آن دوران میکشد، با زبانی که گاه رسمی، گاه شاعرانه و اغلب امروزی است. همچنین حس واقعی زندگی تئاتری و معنای بازیگر بودن را منتقل میکند؛ حس میکنی این اثر هم حاصل پژوهش است و هم عشق. کتاب ویل ادای احترامی است به کسانی که فداکاری کردند تا First Folio شکل بگیرد و همچنین به کلمات باشکوه شکسپیر. (Westword)
کتاب ویل برای شما مناسب است اگر
- طرفدار شکسپیر هستید، اما از سرگذشت آثارش پس از مرگ او خبر ندارید.
- دانشجوی تئاتر یا ادبیات نمایشی هستید و از خواندن نمایشنامههای درام با بنمایهی کمدی لذت میبرید.
- به نمایشنامههای لورن گاندرسون و بهطور کلی آثار مدرن حوزهی نمایش علاقهمندید.
در بخشی از کتاب ویل میخوانیم
باربیج: اولش فکر میکردم بدشون اومده. پیش خودم میگفتم چرا گریهزاری نمیکنین، دارین یه شاهکار تمامعیار میبینین.
آلیس: نه. اونها هر دقیقه همراهتون بودن. همیشه بودن. البته برای تیتوس اینطور نبود.
جان، هنری: تیتوس! تیتوس خوب فروش رفت.
باربیج: داستان دربارهی آشوب و خون همیشه خوب فروش میره.
هنری: اما فروش همسران خوش بهتر بود. فالستاف رو یادته، جان؟
آلیس: آره! فالستاف!
هنری: ملکه اون شب صدای خندههای مردم رو از گلوب میشنید.
آلیس: مردم عاشقش بودن. اونها هفتهها برای دیدنش میاومدن، بابا.
جان: وقتی سگهای شب میدوند، دنبال هر آهویی میروند.
آلیس: مامان عاشق اون اجرات بود. عاشق کمدیه، همیشه.
باربیج: این رو بدون که موقع اجراش دیگه باربیج نبودم، حس میکردم اتللوام. خون جلوی چشمهام رو میگرفت و قلبم تندتند میزد.
هنری: شاید براتون خندهدار باشه، اما بهترین خاطرهای که حین اجرا داشتم توی پشتصحنهی شروع طوفان بود و صحنهی طوفان دریا.
بله



















