کرک استروسال، پاتریشیا رابینسون و توماس گوستاوسون در کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ، رویکرد رواندرمانی جدیدی به نام درمان پذیرش و تعهد متمرکز را معرفی میکنند که هدف آن، سرعت بخشیدن به روند بهبودی مراجعان و کاهش مدتزمان جلسات مشاوره است. آنها در این اثر، به معرفی این متد پرداخته و شما را به ابزارهایی مجهز میکنند که به کمک آنها بتوانید با افکار و احساسات آزاردهندهی خود مقابله کنید.
دربارهی کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ
کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ (Brief Interventions for Radical Change) از کرک استروسال (Kirk D. Strosahl)، پاتریشیا رابینسون (Patricia J. Robinson) و توماس گوستاوسون (Thomas Gustavsson)، برای درمانگران و مراجعانی نوشته شده که قصد دارند تا بر اساس رویکرد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، در کوتاهترین زمان ممکن تغییراتی مثبت در زندگی خود ایجاد کنند.
سرعت زندگی در جهان امروز ما به شکل فزایندهای در حال افزایش است و جلسات مشاوره از این قاعده مستثنی نبودهاند؛ به همین دلیل در سالیان اخیر، متدها و رویکردهای نوینی پا به عرصهی روانشناسی گذاشتهاند که بر درمان کوتاهمدت و کاهش طول و تعداد جلسات تاکید دارند. کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ، تلاش میکند تا یکی از محبوبترین رویکردهای رواندرمانی، یعنی درمان اکت یا همان درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دچار تحول کند.

درمان پذیرش و تعهد متمرکز چیست؟
نویسندگان کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ، نسخهای فشرده و کوتاهمدت از درمان اکت را معرفی میکنند که درمان پذیرش و تعهد متمرکز نام دارد. این روش، همانند نسخهی بلندمدت خود، بر اساس رویارویی با افکار آزاردهنده، اضطراب، افسردگی و حتی بیماریهای جسمانی طراحی شده و از طریق ذهنآگاهی و پذیرش، به مقابله با این مشکلات میپردازد.
کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ به چهار بخش کلی تقسیم شده که مضامینی از جمله اصول مداخلهی کوتاهمدت، روشهای عملی این متد و نحوهی استفاده از درمان پذیرش و تعهد متمرکز را بر افراد و گروههای مختلف بررسی میکند. نویسندگان، اثر حاضر را بر اساس این سوال نوشتهاند که چرا برخی افراد، با پذیرش شرایط خود قادر به التیام خود هستند و برخی دیگر، آسیبهای شدیدی را متحمل میشوند؟
نقش مداخلات کوتاهمدت بر رواندرمانی معاصر
همانطور که اشاره شد، نیمهی اول کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ مختص به معرفی مداخلات کوتاهمدت و آموزش ابزارها و روشهای عملی برای استفاده از آن است. نویسندگان، عنصر اصلی موثر بر تغییر را، پذیرش آسیبهای گذشته و کنار گذاشتن تلاش برای کنترل افکار و احساسات مزاحم معرفی میکنند. در این متد، مسیر درمانگر از آشنایی بیشتر با این آسیبها و احساسات مزاحم شروع میشود که این کار، بهوسیلهی سوالات هدفمند و متمرکز انجام میشود.
نیمهی دوم کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ انتشارات کتاب ارجمند، نحوهی استفاده از درمان پذیرش و تعهد متمرکز در مقابل بحرانهای مختلفی اعم از سوءاستفاده جنسی، افسردگی و اعتیاد به مواد مخدر را توضیح داده و یاد میدهد که چگونه میتوان این متد را در رابطه با زوجها و گروههای مختلف به کار گرفت.
خرید کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ را برای مشاوران و مراجعانی که قصد دارند با اصول درمان پذیرش و تعهد متمرکز آشنا شوند و به درمان خود سرعت ببخشند پیشنهاد میکنیم. ترجمهی فارسی این کتاب برعهدهی عبدالرحیم کسایی اصفهانی، مهتاب نوروزی، مریم امینی، مونا کفاشان و فاطمه نادری بوده است.
کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ برای شما مناسب است اگر
- به رویکرد درمان اکت علاقه دارید و میخواهید با نسخهی فشردهی و کوتاهمدت آن نیز آشنایی داشته باشید.
- از مشکلات روحی و روانی رنج میبرید و برای درمان خود به کتابهای روانشناسی نیاز دارید.
- روانشناس، مشاور و رواندرمانگر هستید و میخواهید به روند درمانی خود سرعت ببخشید.
در بخشی از کتاب مداخلههای کوتاه برای تغییرات بزرگ: مبانی و کاربست درمان متمرکز مبتنی بر پذیرش و تعهد میخوانیم
استیو دیشیزر در اوایل حرفۀ خود عضو تیم درمانهای کوتاهمدتِ مؤسسۀ سلامت روان بود. او متوجه شد هرچه مراجعان بیشتر از مشکل حرف میزنند، بیشتر تحقیر و انعطافناپذیر میشوند. او نظریهای داد که اگر گفتوگوی درمانی را بهطور نظاممند معطوف به توانمندیهای مراجع و راهحلها کنیم، مراجع سریعتر تغییر میکند. همین نظر منجر به تدوین رویکرد پرکاربرد وی شد.
مؤلفۀ اساسی این رویکرد این است که «گفتوگو دربارۀ مشکل» این مفروضۀ مشترک را بین درمانگر و مراجع ایجاد میکند که مراجع گیر کرده است و هیچ چیز تغییر نمیکند. مراجع با این باور پا به درمان میگذارد که صحبت دربارۀ مشکل کمک میکند راهحلی برایش بیابد. از منظر رویکرد راهحلمدار، مراجع هرچه بیشتر این بحثها را با درمانگر داشته باشد، مشکل بزرگتر میشود.
بنابراین، هدف این رویکرد تغییر روند درمان به «گفتوگو دربارۀ راهحلها» است. این کار با تمرکز بر نقاط قوت و موفقیتهای مراجع حاصل میشود نه تمرکز بر ضعفهای او. راهبردهای مداخلهای بسیاری هست که تمرکز را از آنچه مراجع در حال حاضر انجام میدهد، برمیدارد. با این کار او به زندگی بهتر و گامهایی فکر میکند که باید در راستای آن بردارد. شاید فکر کنید رویکرد راهحلمحور بر اثرات تغییرهای مثبت و کوچک تمرکز دارد. نسل دوم درمانگران راهحلمحور همچنان مشغول تدوین روشهای بدیع و مراجعمحور برای ایجاد تغییرات سریع و مثبت هستند (میلر، هابل، و دونکن، 1996، را ببینید.)
بله



























