بله
در کتاب اهمیت داشتن، نوشته‌ی جنیفر برهنی والاس احساس ارزشمند بودن و مفید بودن در دنیا، راز پیوند عمیق و زندگی هدفمند است. تأمل صمیمانه‌ی نویسنده درباب ارتباط ما با خودمان، دیگران و محیط‌های اجتماعی و کاری، راهنمایی پیش پای خوانندگانی گذاشته که از نامرئی بودن و نادیده انگاشته شدن کلافه‌اند.
درباره‌ی کتاب اهمیت داشتن
برای ما انسان‌ها، مورد بی‌اعتنایی واقع شدن، تحمل‌ناپذیر است. زمانی که بود و نبودمان برای دیگران اهمیت ندارد و کسی برای هویت و فردیتمان ارزشی قائل نیست، دیوارهای روانمان ترک‌هایی عمیق برمی‌دارند. اما جنیفر برهنی والاس (Jennifer Breheny Wallace) در کتاب اهمیت داشتن (Mattering: the secret to a life deep connection and purpose)، همان انسان همدل و مهربانی است که به ما نشان می‌دهد راز داشتن پیوندهای عمیق با دیگران و زندگی‌ای سرشار از معنا در چه چیزی نهفته است.
از نظر جنیفر برهنی والاس، ما امتداد هویتمان را در پرتوی حمایت و توجه دیگران می‌بینیم. در نگاه حمایتگرانه‌ی انسانی دیگر که با رفتاری مهربانانه به ما می‌گوید: «تو اهمیت داری. خواسته‌ها و احساسات تو مهمند.». اما اگر اکنون چنین افرادی در زندگیمان حضور ندارند، چه کاری از دستمان ساخته است؟ نویسنده راه را در مفهومی به نام «هسته‌ی اهمیت داشتن» خلاصه کرده است.
اهمیت داشتن؛ راز پیوند عمیق و زندگی هدفمند
ما نیاز داریم دیده شویم، برای دیگران تکیه‌گاه باشیم، مهم باشیم، دیگران به ما اهمیت دهند، احساس کنیم عمیقا درک شده‌ایم و کسی پاسخگوی نیازهایمان است. جنیفر برهنی والاس با تعریف کردن داستان‌هایی از موقعیت‌های واقعی، قدم به قدم نشان می‌دهد که تصورات نادرست جامعه تا چه اندازه ما را گمراه کرده و روش‌هایی را در کتاب اهمیت داشتن معرفی می‌کند تا بتوانیم پیوند میان خودمان و دیگران را مستحکم کنیم.
کتاب اهمیت داشتن جنیفر برهنی والاس تنها یک راهنمای تکراری درباره‌ی راه‌های پیدا کردن دوست یا افزایش اعتماد به نفس نیست؛ بلکه می‌کوشد تا با زبانی همدلانه کاری کند تا دوباره با محیط پیرامون و خودمان آشتی کنیم. شاید یک لبخند کوچکمان یا همدلی کردن با یک دوست، همان چیزی باشد که در تکاپوی پیدا کردن معنای زندگی به دنبالش می‌گردیم.
ساسان جعفرنیا و بهاره قاسمی، مترجمان کتاب، اثری خواندنی پیش رویتان گذاشته‌اند که هم لذت‌بخش و سرگرم‌کننده‌اند و هم شما را دعوت می‌کنند تا با راهکارهایی کوچک، تحولی بزرگ در درونتان بیافرینید. ایرادی ندارد که احساس انزوای زیادی را در زندگی تحمل کرده‌اید؛ شما مهم هستید و کتاب اهمیت داشتن انتشارات زمان تغییر، این را به شما اثبات خواهد کرد.
کتاب اهمیت داشتن برای شما مناسب است اگر
- فکر می‌کنید در محیط کاری نامرئی شده‌اید و احساس فرسودگی شغلی و روانی می‌کنید.
- آن‌قدر در تامین نیازهای خانواده غرق شده‌اید که خودتان را فراموش کرده‌اید.
- با بیماری‌های مزمن یا مشکلات غیرمترقبه مواجه شده‌اید و ناراحتید که دنیا بدون شما به مسیرش ادامه می‌دهد.
- به تازگی فرد عزیزی را از دست داده‌اید و احساس پوچی می‌کنید.
در بخشی از کتاب اهمیت داشتن: راز پیوند عمیق و زندگی هدفمند می‌خوانیم
مادری برایم گفت که حس می‌کند نامرئی شده، چون همیشه نیازهای دیگران به نیازهای خودش اولویت داشت. دکتری تعریف کرد که چقدر احساس ناتوانی می‌کند وقتی شرکت‌های بیمه، سال‌ها تخصص و آموزش او را نادیده می‌گیرند و اجازه نمی‌دهند آن‌طور که صلاح می‌داند از بیمارانش مراقبت کند. مدیری که نزدیک به دوران بازنشستگی بود، نگران بود که با تمام شدنِ کارش، دیگر مهره‌ای بی‌مصرف شود. دانشجویی به من گفت فقط وقتی حس می‌کند اهمیت دارد که نمراتش بالا و وزنش پایین باشد. مادری که سه فرزندش بزرگ شده بودند و زمانی مرکزِ دنیای آن‌ها بود، می‌گفت دیگر حس نمی‌کند جایی در زندگی‌شان داشته باشد. پیرمردی هم می‌گفت سخت‌ترین بخشِ پیر شدن این است که دیگر هیچ‌کس به او احتیاج ندارد.
هر کدام از این گفت‌وگوها، سؤالات فوری و مهمی را در ذهنم ایجاد می‌کرد. همچنین باعث شد به زندگی خودم و اطرافیانم هم طور دیگری نگاه کنم. به‌زودی فرزندان من هم بزرگ می‌شوند و خانه را ترک می‌کنند؛ من چطور باید در این تغییرِ بزرگ، از حسِ اهمیت داشتنِ خودم محافظت کنم؟ و چطور از حسِ اهمیت داشتنِ آن‌ها حمایت کنم؟
دوستانی داشتم که دردِدل می‌کردند و می‌گفتند در محل کار قدرشان را نمی‌دانند. دیگرانی که کارشان را رها کرده بودند تا بچه‌هایشان را بزرگ کنند، با از دست دادنِ هویت و هدفشان دست‌وپنجه نرم می‌کردند. به هر جا که نگاه می‌کردم، آدم‌ها با این فرسایشِ «اهمیت داشتن» درگیر بودند؛ چه به خاطرِ اینکه حس نمی‌کردند ارزشی دارند، و چه به خاطر اینکه دیگر فرصتی پیدا نمی‌کردند تا کارِ مفیدی برای این دنیا انجام دهند. حتی تیترِ خبرها هم برایم معنای دیگری پیدا کرد: «اپیدمیِ تنهایی در میان مردان»، «چرا کارمندان در حال استعفای عاطفی هستند» و «بحرانِ مراقبت‌کنندگان».
