کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم: جستارهایی در باب آزادی

کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم مجموعه‌ای است از مقالات و جستارها و سخنرانی‌های واتسلاف هاول، آلبر کامو، جورج اورول و برتراند راسل؛ چهار شخصیت مهم و برجسته‌ای که هرکدامشان در دوران معاصر نظریه‌های مشترک و حائز اهمیتی را در زمینه‌هایی همچون آزادی، عدالت و دموکراسی ارائه داده‌اند. این چهار شخصیت بزرگ، از روشن‌فکران عصر حاضر محسوب می‌شوند که آثار و کنش‌های سیاسی و اجتماعی‌شان نقش پررنگی در جریان فرهنگی داشته است.

درباره‌ی کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم

خواننده در کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم، جستارهایی از چهار شخصیت برجسته را می‌خواند که مفاهیم آزادی و عدالت و نبرد در مقابل دیکتاتوری و سعی برای رسیدن به دموکراسی را به نوبه‌ی خود واکاوی می‌کنند. ازآنجایی‌که در جهانی پیوسته درحال تغییروتحول زندگی می‌کنیم، پی‌بردن به آنچه حقیقت است به‌خودی‌خود دشوار است، چه رسد به این‌که بخواهیم از آن دفاع کنیم. آزاده کامیار، مترجم کتاب، مجموعه از گفته‌های راسل، کامو، اورول و هاول را در کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم: جستارهایی در باب آزادی جمع‌آوری و ترجمه کرده تا با ارجاع به دیدگاه خاص هر یک از این اشخاص، موضوعات اجتماعی و سیاسی بپردازد.

مترجم کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم، در هر فصل از کتابش به یکی از این چهار چهره‌ی مهم می‌پردازد و نظریات آن‌ها را ارائه می‌دهد. در فصل ابتدایی کتاب از واتسلاف هاول می‌گوید. هاول، رئیس‌جمهور سابق چک، نمایشنامه‌نویس و فعال سیاسی بود که ظلم و ستم رژیم کمونیستیِ دورانی که کشور چکسلواکی هنوز جدا نشده بود، برملا می‌کند. هاول همچنین تمام هم‌وغم و توجهش روی مقاومت علیه دیکتاتوری بوده است. در فصل دوم کتاب، سخنرانی آلبر کامو در بنیاد کار سن‌اتیه تحت‌عنوان «نان و آزادی» را می‌خوانیم. کامو که نامش برای دوستداران ادبیات و فلسفه غریبه نیست، در این سخنرانی به این موضوع اشاره می‌کند که می‌توان پیش‌بینی کرد کل اروپا را اردوگاه‌های کار اجباری خواهد گرفت و تنها افراد آزاد این منطقه، زندانبان‌هایی هستند که نهایتاً مجبور می‌شوند یکدیگر را به زندان بیندازند. در آخر وقتی فقط یک نفر باقی بماند، او را زندانبان اعظم خطاب خواهند کرد و این جامعه تبدیل می‌شود به یک جامعه‌ی آرمانی. کامو دلیل پیش‌بینی خود را مجموعه‌ای از قانون‌شکنی‌ها بیان می‌کند. هرچند که اذعان می‌کند این صرفاً یک پیش‌بینی است و بااینکه دولت‌ها و پلیس سخت می‌کوشند تا جوامعشان را امن و در آرامش نگه دارند، هنوز به چنین شرایطی به‌صورت کامل دست نیافته‌ایم.

در فصل سوم کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم جستارها و نامه‌های جورج اورول را می‌خوانیم. نام اورول نیز در حوزه‌ی ادبیات برجسته و شناخته‌شده است، به‌خصوص با دو رمان اجتماعی‌اش تحت عناوین «مزرعه‌ی حیوانات» و «1984» که تیغ برنده‌ی نقد اجتماعی و سیاسی‌اش عمیق روی بدنه‌ی جامعه‌ی دیکتاتوری و تمامیت‌خواه، زخم و جراحت می‌اندازد. جورج اورول گرچه در حوزه‌ی ادبیات فعالیت داشت، با خلق جهان پادآرمانشهری و نقد جامعه‌ی انگلستان و زیر سؤال بردن نظارت سختگیرانه‌ی دولت و کنترل از طریق رسانه، باعث شد تا نظام سیاسی اورولی را از فامیلی او انتخاب کنند. جورج اورول در مجموعه جستارهایی تحت عنوان «سد راه ادبیات»، به همین دغدغه‌هایی می‌پردازد که در رمان 1984، مشهود است. او می‌گوید آن‌هایی که با آزادی اندیشه مخالف هستند، پیوسته می‌کوشند نشان بدهند که تمام دل‌نگرانی‌هایشان حاکمیت نظم بر فردگرایی است. اورول همچنین اشاره‌هایی هم به مطبوعات و رسانه می‌کند و می‌گوید آن‌هایی که در رأس این حوزه هستند، نیز افراد برجسته در زمینه‌ی فیلم‌سازی و بروکرات‌ها دشمنان بی‌چون‌وچرای حقیقت هستند. اما اورول پا فراتر می‌گذارد و موضوع جالب‌تری را پیش می‌کشد: او اعلام می‌کند که اگر زاویه‌ی دیدمان را بازتر کنیم، می‌بینیم که کاهش میل به آزادی در میان روشن‌فکران جدی‌ترین معضل است.

در فصل آخر کتاب نیز از خطابه‌ها و مقالات برتراند راسل می‌خوانیم. راسل، فیلسوف، ریاضی‌دان و منتقد اجتماعی، فرد صلح‌طلبی بود که از امپریال‌ستیزی حمایت می‌کرد. راسل در دوران جنگ جهانی اول به‌خاطر صلح‌طلبی‌اش به زندان افتاد و در ابتدا از مماشات با آلمان نازی هیتلر پشتیبانی کرد تا اینکه به سال 1943 دیدگاهش را تغییر داد و گفت که جنگ اتفاقی لازم بین بدوبدتر بوده است. راسل باتکیه‌بر استدلال و منطق، مفاهیمی مهم مثل جنگ، قدرت، امپریالیسم و فلسفه علم را بررسی می‌کند و باعث می‌شود که مخاطبِ نظریه‌هایش روی ماهیت اجتماع و مقامی که بشر در آن دارد، تعمق کند. برتراند راسل در جستاری تحت‌عنوان «هم‌بستگی اجتماعی و طبع بشر»، رابطه‌ی بین انسان و جامعه را بررسی می‌کند و در جستاری دیگر به اسم «حکومت و قانون» به این نکته اشاره می‌کند که بودن قانون و مقررات منصفانه در جامعه لازم است؛ چون باعث حفظ نظم در جامعه می‌شود. راسل باور دارد که حکومت و قانون در ماهیت خودشان، برای آزادی محدودیت‌هایی دارند و آزادی را بزرگ‌ترین کالای سیاسی می‌داند. راسل در این جستار، استدلال‌های آنارشیست‌ها را در برابر قانون و حکومت زیر ذره‌بین انتقادی‌اش قرار می‌دهد و به این نکته می‌پردازد که هدف غایی و اساسی هر جامعه‌ای رسیدن به آزادی است.

این کتاب ارزشمند و منبع بسیار مهم هم‌اکنون با ترجمه‌ی آزاده کامیار، در نشر خوب چاپ و منتشر شده و در دسترس شما دوستداران قرار گرفته است.

کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به مباحث فلسفه‌ی سیاسی، آزادی و برابری علاقه دارید و می‌خواهید این مفاهیم را هرچه عمیق‌تر درک کنید، می‌توانید این کتاب را که اثری ارزشمند است، بخوانید.

در بخشی از کتاب من طرف حقیقت می‌ایستم: جستارهایی در باب آزادی می‌خوانیم

امروز می‌دانیم که هیچ کشوری را نمی‌توان مثل یک جزیره اداره کرد و مرزها بی‌معنی‌اند. می‌دانیم در جهانی که مدام بر شتابش افزوده می‌شود، در جایی که می‌توان از اقیانوس اطلس در کمتر از یک روز گذشت و مسکو می‌تواند ظرف چند ساعت با واشنگتن صحبت کند، ناچاریم به مشارکت و همراهی با هم. دهۀ 1940 به ما آموخت که زخمی شدن دانشجویی در پراگ هم‌زمان کارگری در پاریس را به زمین می‌زند، خونی که در ساحل یکی از رودخانه‌های اروپای مرکزی جاری می‌شود، کاری می‌کند که کشاورزی تگزاسی در آردن، شهری که برای اولین‌ بار می‌بیند، خونین بر خاک بیفتد. هیچ رنج و عذابی در هیچ جای دنیا وجود ندارد که بر زندگی روزمره‌مان اثری نداشته باشد.

بسیاری از آمریکایی‌ها دوست دارند به زندگی در محدودۀ جامعۀ خود ادامه دهند و به چنین چیزی راضی‌اند. بسیاری از روس‌ها احتمالاً دوست دارند حکومتشان جدا از دنیای سرمایه‌داری به کار خود ادامه دهد. آن‌ها نه از پس چنین کاری برمی‌آیند نه هرگز دوباره چنین کاری انجام خواهند داد. به همین ترتیب، حتی کوچک‌ترین مشکلات اقتصادی را نمی‌توان خارج از جامعۀ ملل حل کرد. نان اروپا در بوئنوس‌آیرس است، ابزار ماشین‌آلات سیبری در دیترویت ساخته می‌شود. امروز تراژدی همگانی و جمعی است.