کتاب اصول شناخت: بحثی در رابطه با اصول تفکر صحیح برای رسیدن به شناخت صحیح

آیت الله شیخ ماجد کاظمی در کتاب اصول شناخت با نگاهی عمیق به مبانی شناخت‌شناسی در فلسفه اسلامی، به بررسی جایگاه عقل، حس و وحی به‌عنوان راه‌های معتبر دستیابی به حقیقت می‌پردازد. نقد دیدگاه‌های مادی‌گرایی، شک‌گرایی و برخی نظریات فلسفی گوشه‌ای از موضوعاتی است که نویسنده برای روشن کردن مبانی معرفت‌شناسی دینی خود از آن کمک می‌گیرد.

درباره‌ی کتاب اصول شناخت

کتاب اصول شناخت اثر آیت الله شیخ ماجد کاظمی سفری اندیشه‌محور به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های فلسفه و کلام اسلامی است: انسان چگونه به حقیقت دست پیدا می‌کند؟ این اثر با نگاهی عمیق به مبانی معرفت‌شناسی اسلامی، سه مسیر مهم شناخت حق و حقیقت یعنی عقل، حس و وحی را بررسی می‌کند و جایگاه هرکدام را در مسیر معرفت توضیح می‌دهد.

جایگاه وحی به‌عنوان راهی فراتر از محدودیت‌های انسانی، یکی از رکن‌های ثابت در شناخت‌شناسی اسلامی است. نویسنده‌ی کتاب اصول شناخت، در کنار رکن اول، با واکاوی نقش عقل در فهم جهان و اهمیت تجربه حسی در شناخت پدیده‌های پیرامونی، تصویری جامع از نظام معرفتی اندیشه اسلامی ارائه می‌دهد.

شیخ ماجد کاظمی معروف به دباغ در کنار این مباحث، به نقد دیدگاه‌هایی مانند مادی‌گرایی و شک‌گرایی می‌پردازد و تلاش می‌کند نقاط ضعف این رویکردها را در تبیین حقیقت و معنای هستی آشکار کند.

یکی از بخش‌های قابل توجه در کتاب اصول شناخت، بررسی مرز میان خالق و مخلوق و تبیین اصولی است که در تفکر دینی برای شناخت خداوند و رابطه او با جهان مطرح می‌شود. این کتاب تنها مجموعه‌ای از مباحث نظری نیست؛ بلکه دعوتی است به بازنگری در شیوه اندیشیدن و پرسیدن پرسش‌های بنیادین درباره انسان، جهان و حقیقت.

خرید کتاب اصول شناخت شما را به تأمل بیشتر درباره ابزارهای شناخت و مسیر رسیدن به حقیقت دعوت می‌کند| مخصوصاً اگر از علاقه‌مندان به فلسفه اسلامی، علم کلام و مباحث معرفت‌شناسی باشید.

این اثر توسط موسسه دفاع از مذهب اهل بیت (ع) به ترجمه فارسی درآمده است و با تلاش انتشارات چتر دانش به دست شما می‌رسد.

کتاب اصول شناخت برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک راهنمای مفید برای آشنایی با فلسفه اسلامی و آراء و نظرات فلاسفه‌ی به‌نام آن هستید.
• می‌خواهید درباره‌ی راه‌های رسیدن به معرفت خدا براساس آیات و احکام اسلامی بیشتر بدانید.
• قصد دارید درباره‌ی جایگاه عقل در اسلام و مبانی اندیشه دینی مطالعه کنید.

در بخشی از کتاب اصول شناخت: بحثی در رابطه با اصول تفکر صحیح برای رسیدن به شناخت صحیح می‌خوانیم

با توجه به اعتقاد فلاسفه در مورد حقیقت معنای علم و ادراک روشن می‌شود که معنای وحدت وجود بدتر از این است که گفته شود هر یک از موجودات و حقایق خارج از ذهن مانند زمین و آسمان و... وجودی محدود دارند، و وجود بی نهایتی که متشکل از همه اشیا بوده وبدون هیچ حد و حدودی همه آنها را در بر داشته باشد، همان»وجود واحد»و»خدا» است؛ بلکه معنای آن (وحدت وجود) این می‌شود که:
ما اصلا در خارج از ذهن و اندیشه و وجود انسان، واقعیت و زمین و آسمان و خدایی نداریم که از حد و حدود آن سخن بگوییم یا نگوییم، بلکه وجود نامتناهی،همان حقیقت نفس انسان است که همه چیز را به طور نا متناهی در خود حاضر دارد و خارج از وجود انسان هیچ چیزی در کار نیست . به عبارت دیگر: مطلب این نیست که ما و سایر اشیای خارج از ما،وجودی واحد و نامتناهی را تشکیل دهیم، بلکه ما همان وجود نامتناهی هستیم که همه چیز در ماست.
و ثالثا: اینکه لازمه چنین پاسخی قیام دو ماهیت در وجود واحد است که قطعا فلسفه جوابی برای آن ندارد چرا که خود اعتراف نموده اند که اعتقاد به علم حصولی بی اساس است و چنین مطلبی تناقض آشکار است.
سوم: اعتقاد به انشای صور علمیه توسط نفس، و اتحاد عقل و عاقل و معقول و... دقیقا انکار قانون بدیهی علیت بوده و درست مانند این است که کسی بگوید : شخصی بدون اینکه غذایی بخورد یا از ماده وعنصری استفاده کند ده کیلو چاق شده است! اگر صور علمیه واقعا موجودند چگونه ممکن است که توسط خود نفس، و در خودِ آن انشا و ایجاد شوند، و اگر موجود حقیقی نیستند پس انشای آنها چه معنایی دارد؟! مضافا بر این که اگر آن صور مجردند پس چگونه به مکان نسبت داده شده و موطن خاصی به عنوان موطن خاص دارند؟!، و نیز اگر واقعا مجردند پس چگونه در زمانی خاص انشا و مو جود می‌شوند؟! بدیهی است هر چیزی که در موطنی خاص موجود شود دارای مکان است، و هر چیزی که پذیرای حدوث وانشا گردد دارای زمان است، و چیزی که هم زمان دارد و هم مکان هرگز مجرد نخواهد بود.