کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی

کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی نوشته‌ی ام گای تامپسون، اثری درباره‌ی پیوند روانکاوی و فلسفه‌ی وجودی است که با نگاهی عمیق به تجربه‌ی انسان، آزادی، انتخاب و معنای زندگی می‌پردازد. این کتاب با بررسی دیدگاه‌های برجسته‌ی فلسفی و روانکاوانه، خواننده را با رویکردی آشنا می‌کند که تلاش دارد فهم دقیق‌تری از ذهن انسان، رنج‌های روانی و فرایند تغییر در روانکاوی ارائه دهد.

درباره‌ی کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی

کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی (Existential Psychoanalysis) نوشته‌ی ام گای تامپسون (M. Guy Thompson)، تلاشی است برای گفت‌وگو میان دو حوزه‌ی مهم در شناخت انسان؛ فلسفه‌ی اگزیستانسیالیسم و روانکاوی. این کتاب به سراغ پرسش‌هایی می‌رود که همواره درباره‌ی زندگی نسل بشر مطرح بوده‌اند؛ اینکه ما چگونه خودمان را می‌شناسیم؟ رنج‌های ما از کجا می‌آیند؟ تا چه اندازه در انتخاب‌هایمان آزاد هستیم و چگونه می‌توانیم زندگی اصیل‌تری داشته باشیم؟

ام گای تامپسون که از چهره‌های شناخته‌شده در روانکاوی وجودی است، در این اثر نشان می‌دهد که میان اندیشه‌های وجودگرایانی مانند سارتر، هایدگر و نیچه و نظریه‌های روانکاوانی مانند فروید، وینیکات، بیون، لکان و آر. دی. لینگ، ارتباطی عمیق‌تر از آن چیزی وجود دارد که معمولا تصور می‌شود. او تلاش می‌کند این دو سنت فکری را در کنار هم قرار دهد تا تصویری انسانی‌تر و گسترده‌تر از روان و تجربه‌ی زیسته‌ی انسان ارائه کند.

بررسی مفاهیم کلیدی روان‌درمانی اگزیستانسیال

کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی ام گای تامپسون، روانکاوی وجودی را شیوه‌ای برای فهم رابطه‌ی انسان با خودش، دیگران و جهان می‌داند. مفاهیمی مانند اصالت، آزادی، مسئولیت، نقش فردیت، ناخودآگاه و انتقال در نگاه او دوباره بررسی می‌شوند و جایگاه تازه‌ای در رابطه‌ی میان درمانگر و مراجع پیدا می‌کنند.

کتاب در چهار فصل، ابتدا به تعریف روانکاوی وجودی می‌پردازد، سپس نقش اندیشه‌ی سارتر را بررسی می‌کند و در ادامه مفهوم اصالت را در آثار فیلسوفان و روانکاوان مختلف تحلیل می‌کند. فصل پایانی نیز به ویژگی‌های رابطه‌ی تحلیلی و تفاوت این رویکرد با درمان وجودی اختصاص دارد.

سادگی و وضوح زبان ام گای تامپسون و ترجمه‌ی روان دکتر میلاد سبزه آرای لنگرودی، دکتر سید تیمور سیدی اصل و دکتر علیرضا نظری انامق، در کنار عمق مباحث مطرح‌شده، این کتاب را به اثری مناسب برای آشنایی با روانکاوی اگزیستانسیال تبدیل کرده است.

خرید کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی انتشارات اندیشه آگاه برای دانشجویان روان‌شناسی و علوم انسانی، روان‌درمانگران، علاقه‌مندان فلسفه و هر کسی که می‌خواهد درک دقیق‌تری از رنج، انتخاب، هویت و پیچیدگی‌های زندگی انسانی پیدا کند، مناسب و کاربردی است.

نکوداشت‌های کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روان‌کاوی وجودی

• مایکل گای تامپسون از پیشگامان برجسته‌ی روانکاوی وجودی است. او در این مقدمه‌ی درخشان، ریشه‌های فلسفی و نظری این رویکرد منحصربه‌فرد و همچنین مبانی کاربرد آن در عمل بالینی را با نثری بسیار روشن و شفاف توضیح می‌دهد. این کتاب دریچه‌ای به روی جنبه‌ای از روانکاوی می‌گشاید که کمتر در دسترس خوانندگان قرار گرفته، اما می‌تواند نقشی اساسی در رشد و بالندگی آنان به‌عنوان درمانگرانی انسانی، همدل و مسئولیت‌پذیر داشته باشد. (کرک جی. اشنایدر، نویسنده‌)
• در دنیای امروز که فناوری بر شیوه‌ی اندیشیدن و زیستن ما سایه افکنده است، تأکید تامپسون بر بازگرداندن مفاهیمی چون آزادی، انتخاب، رابطه‌ی اصیل و اصالت به روانکاوی، کتاب حاضر را به اثری ضروری برای روانکاوان، روان‌درمانگران، مراجعان، فیلسوفان و همه‌ی علاقه‌مندان به فهم ماهیت و وضعیت انسان تبدیل کرده است. (داگلاس کیرسنر، استاد بازنشسته دانشگاه و نویسنده‌)

کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی برای شما مناسب است اگر

• به ارتباط میان فلسفه‌ی وجودی و روانکاوی علاقه‌مند هستید.
• دانشجوی روان‌شناسی، روان‌درمانی، مشاوره یا علوم انسانی هستید و می‌خواهید با روانکاوی وجودی آشنا شوید.
• روان‌درمانگر یا متخصص سلامت روان هستید و می‌خواهید نگاه تازه‌ای به رابطه‌ی درمانی و تجربه‌ی مراجع پیدا کنید.
• به آثار فروید، سارتر، هایدگر، نیچه، لکان و دیگر متفکران برجسته‌ی روانکاوی و فلسفه علاقه دارید.
• به مبحث روانشناسی اگزیستانسیال علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب مقدمه‌ای معاصر بر روانکاوی وجودی می‌خوانیم

اگرچه هایدگر اولین فیلسوفی بود که اصالت را به عنوان یک اصطلاح فنی به کار برد، اما نقش نیچه و کی‌یرکگور در مفهوم‌پردازی اصالت در فلسفه هایدگر بسیار مهم بوده است. نیچه (2002، 2003)، اصالت را ویژگی کسی می‌دانست که از رویارویی با اضطراب‌های بنیادین زندگی نمی‌ترسد. او این شخص ایده‌آل را کسی می‌دید که در آینده خواهد آمد و قادر است تا بر مشکلاتی که نسل نیچه از رویارویی با آن‌ها عاجز بود غلبه کند. این فرد ویژه در مفهوم «اُبِرمِش» نیچه تجسم یافته است که معمولاً به «اَبَر انسان» یا به صورت تحت‌اللفظی‌تر، «فراانسان» ترجمه می‌شود. این فرد کسی است که با ترس‌هایش کنار می‌آید و با پذیرش واقعیت همان‌گونه که هست (و بدون خم شدن، ترسیدن و جا زدن)، وزن وجودش را بر دوش می‌کشد و بر آن چیره می‌شود.

نیچه با دیدگاه عصر روشنگری که معتقد بود جامعه در یک فرایند تکاملی برگشت‌ناپذیر قرار دارد و به طور اجتناب‌ناپذیری از نسلی به نسل دیگر بهتر خواهد شد و پیشرفت‌های علمی، زندگی‌مان را رضایت‌بخش‌تر خواهند کرد، مخالفت کرد. او استدلال می‌کرد که به دلایل مختلف، به‌ویژه بیگانگی ناشی از فناوری، زندگی‌ها در حال بدتر شدن هستند. از نظر نیچه، ظرفیتمان برای استدلال و عقلانیت آن‌قدر که فلاسفه عصر روشنگری ادعا می‌کردند عینی و قابل اعتماد نیست، زیرا انسان‌ها توسط شور هدایت می‌شوند که منشأ آن عمدتاً از روی ناآگاهی است. او معتقد بود که ریشه اصلی انگیزه‌ها و تصمیماتمان، شورها و احساسات ناخودآگاهمان هستند و توانایی‌مان برای استدلال (یا عقلانیت) بیشتر ابزاری برای توجیه تصمیماتی است که از قبل توسط این نیروهای ناخودآگاه گرفته شده‌اند. اُبِرمِش نیچه قادر به فهم این نکته است و شجاعت لازم برای مواجهه با آن را داراست.

مفهوم اُبِرمِش نیچه چگونه با مفهوم اصالت هایدگر قابل قیاس است؟ اگرچه فلسفه نیچه تأثیر عمیقی بر هایدگر گذاشت، اما اشتباه است که «فرد اصیل» از نگاه هایدگر را صرفاً نسخه‌ای قرن بیستمی از اُبِرمِش نیچه تلقی کنیم.