کتاب سه شخصیت: خودشیفته، مرزی، افسرده - شیدا

کتاب سه شخصیت اثر کریستوفر بولاس، یکی از برجسته‌ترین آثار معاصر در حوزه‌ی روانکاوی و روانشناسی شخصیت است. این کتاب با تکیه‌ی بر دهه‌ها تجربه‌ی بالینی نویسنده، به بررسی سه ساختار مهم شخصیت می‌پردازد و می‌کوشد منطق درونیِ رنج روانی و شیوه‌ی مواجهه‌ی هر یک از این شخصیت‌ها را با جهان آشکار سازد.

درباره‌ی کتاب سه شخصیت

هیچ دو انسانی کاملاً شبیه یکدیگر نیستند؛ اما ساختارهای شخصیتی گوناگون، الگوهای مشترکی در نحوه‌ی ادراک خود، دیگران و جهان پیرامون دارند که شناخت آن گامی اساسی در درمان و همدلی با بیمار محسوب می‌شود. به این منظور، در کتاب سه شخصیت (Three Characters: Narcissist, Borderline, Manic Depressive) کریستوفر بولاس (Christopher Bollas) سازوکارهای روانی سه ساختار شخصیتی خودشیفته، مرزی و افسرده شیدا را تبیین می‌کند.

کتاب سه شخصیت کریستوفر بولاس رویکردی بالینی دارد و درعین‌حال روان و قابل‌فهم است. مطالب این کتاب حاصل سال‌ها سخنرانی و کارگاه‌های آموزشی بولاس برای روانکاوان، روان‌شناسان تحلیلی و روان‌درمانگران است و به‌جای ارائه‌ی تعاریف صرف، خواننده را به دنیای روانی شخصیت‌های خودشیفته، مرزی و افسرده - شیدا وارد می‌کند.

خودشیفته، مرزی، افسرده - ‌شیدا؛ با نگاهی روانکاوانه

کریستوفر بولاس در کتاب سه شخصیت، تجربه‌ی بالینی، نظریه‌های روانکاوی و نگاهی انسانی را ترکیب می‌کند و نشان می‌دهد که پشت هر الگوی رفتاری، تجربه‌ای از رنج و تلاشی برای بقا نهفته است. او روایت‌هایی از زبان اول‌شخص ارائه می‌دهد تا خواننده بتواند منطق ذهنی، احساسات و شیوه‌ی زیستن هر شخصیت را از درون تجربه کند؛ روشی که درک عمیق‌تر و همدلی بیشتری با این ساختارهای شخصیتی ایجاد می‌کند.

کتاب سه شخصیت کریستوفر بولاس اثری کوتاه و ارزشمند است که ریشه‌های روان‌شناختی اختلال شخصیت خودشیفته، اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت افسرده شیدا را می‌شناساند و چالش‌های درمان آن‌ها را نشان می‌دهد. زهرا امیدبخش این کتاب را ترجمه کرده و مهدی رضا سرافراز، عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز، بر آن مقدمه‌ای نگاشته تا راهنمایی باشد برای هرکسی که علاقه‌مند به شناخت عمیق‌تر ذهن انسان است.

با خرید کتاب سه شخصیت انتشارات ارجمند یکی از بهترین کتاب‌‌های روانشناسی شخصیت را در اختیار خواهید داشت.

در نکوداشت کتاب سه شخصیت

• کتاب سه شخصیت اثری کوتاه اما متمرکز است که به نظریه و عمل روانکاوی می‌پردازد... این کتاب که حاصل سال‌ها تدریس و سخنرانی نویسنده است، با نثری روان، زنده و تا حد زیادی به دور از اصطلاحات تخصصی نوشته شده و به خواننده فرصت می‌دهد تا درباره‌ی کاربرد ایده‌های مطرح‌شده در آن، فراتر از اتاق درمان نیز تأمل کند. افزون بر ارزش آشکار آن برای روان‌درمانگران و متخصصان بالینی، می‌توان این کتاب را منبعی سودمند برای کارگاه‌های شخصیت‌پردازی در نویسندگی خلاق نیز دانست؛ موضوعی که با دغدغه دیرینه کریستوفر بولاس برای روشن ساختن نقش خلاقیت ناخودآگاه در رشد انسان و فرایند روان‌کاوی کاملاً همخوانی دارد. (نشریه‌ی Psychodynamic Practice)

کتاب سه شخصیت برای شما مناسب است اگر

• دانشجو، پژوهشگر یا درمانگر حوزه‌ی روانکاوی، روان‌درمانی یا روانشناسی شخصیت هستید.
• می‌خواهید با سازوکارهای اختلال شخصیت خودشیفته، اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت افسرده شیدا آشنا شوید.
• به مطالعه‌ی آثار بالینی و تحلیلی درباره‌ی اختلال دوقطبی و اختلال افسردگی شیدایی و ارتباط آن‌ها با ساختار شخصیت علاقه‌مندید.
• به دنبال یکی از بهترین کتاب‌های روانشناسی شخصیت با رویکردی روانکاوانه و کاربردی می‌گردید.

در بخشی از کتاب سه شخصیت: خودشیفته، مرزی، افسرده - شیدا می‌خوانیم

دور از انتظار نیست که روانکاو احساس سردرگمی کند. آیا در حقیقت دیگری این درد را به وجود می‌آورد یا بیمار بخش منفی را روی دیگری فرافکنی می‌کند؟ در واقع شخصیت‌های مرزی ‑مانند افراد روان‌کژ- مهارت بی‌نظیری در پیدا کردن افراد مرزی دیگری دارند که می‌توانند با آن‌ها نوعی قرارداد مرزی ترتیب دهند. این نوعی جشنوارۀ درد دوطرفه ترتیب می‌دهد که هر کدام از آن‌ها برای دیگری آشفتگی شدیدی ایجاد می‌کند.

تصور کنید پنی فردی مرزی است که با بن که او نیز مرزی است، ازدواج ‌کرده است. پنی به بن اجازه می‌دهد که ساعت‌ها به طغیان روانی ادامه دهد و رنجی را که او برایش ایجاد کرده، مدام تکرار کند. پنی واقعیت‌ها را انکار می‌کند نه برای اینکه مشکل را حل کند، تنها برای اینکه حساسیت بیشتری ایجاد کند. پنی روزنامۀ روز یکشنبۀ بن را قبل از اینکه او آن را بخواند، درون سطل زباله می‌اندازد. بن کفری می‌شود. پنی عذرخواهی نمی‌کند. او صبر می‌کند تا حرف‌های بن تمام شود یا اینکه ممکن است وسط حرفش بپرد تا نوعی جنگ «چشم در برابر چشم» را آغاز کند تا هر دو به ‌نوبت اشتباهات ناگوار یکدیگر را به رخ بکشند.

اگر این یک رابطۀ بلندمدت باشد، آن‌ها دقیقاً می‌دانند چه‌ کنند تا جریان پایداری از احساسات خصمانه ایجاد کنند؛ اما آن‌ها همچنین در نوعی ترکیب مرزی ادغام می‌شوند که ابژۀ امیال فرد مرزی است: یک ابژۀ اولیه که از تکه‌های آشفته تشکیل ‌شده است.

آن‌ها سال‌ها با یکدیگر زندگی خواهند کرد. در ‌واقع ممکن است که تا آخر عمر با یکدیگر بمانند. هنگامی‌که هر دو متصل باشند، تمام زیست‌مایه‌ای که ممکن است برای روابط ابژۀ دیگر فراهم باشد، معطوف به این موقعیت دونفره می‌شود. به ‌نظر نمی‌رسد که فرزندان آن‌ها دیگرانِ تمایزیافته‌ای باشند که زندگی جداگانه‌ای برای خودشان دارند؛ در ذهن والدین مرزی آن‌ها تنها بخشی از این ترکیب سمی هستند. اگر آن‌ها دوستانی داشته باشند، افراد مرزی‌ای را انتخاب می‌کنند که به‌طور حتمی اخبار مصیبت‌باری را بر سر میز شام می‌آورند تا همگی بتوانند در نوعی جشنوارۀ منفی شرکت کنند.