کتاب عبور از والدین دشوار: گره گشایی از دوران کودکی

کتاب عبور از والدین دشوار از آسیب‌ها و تروماهایی سخن می‌گوید که اکثر ما آن‌ها را می‌شناسیم و تجربه کرده‌ایم. احساسات منفی مانند اضطراب و کمبود عزت‌نفس رهایمان نمی‌کنند؛ زیرا در کودکی، والدینمان با رفتارهای کنترل‌گرانه و آسیب‌زا، زمینه‌ی شکل‌گیری تروماهای گوناگون را در ما فراهم کرده‌اند. این کتاب در مؤسسه مدرسه زندگی که آلن دوباتن آن را بنیان نهاده، نگاشته شده است.

درباره‌ی کتاب عبور از والدین دشوار

ما واقعاً بدبختیم. از خودمان متنفریم. نه کسی را دوست داریم و نه کسی دوستمان دارد. هیچ انگیزه‌ای برایمان باقی نمانده است تا کار جدیدی را شروع کنیم. اضطراب، کمبود عزت‌نفس، میل جنسی سرکوب‌شده و حس تنهایی رهایمان نمی‌کند. ما نمی‌توانیم خوشحال باشیم و واقعاً این وضعیت تقصیر کیست؟ تقصیر خودمان؟ قطعاً نه. ما در بخش کوچکی از سرنوشت خود دخیل هستیم و هرچه بر سرمان می‌آید، به دوران کودکی‌مان برمی‌گردد؛ زمانی که امکان تصمیم‌گیری برای هیچ‌چیز را نداشتیم. کتاب عبور از والدین دشوار (Getting Over Your Parents) در مؤسسه مدرسه زندگی (The School of Life) نگاشته شده و می‌کوشد ما را نسبت به دلیل و ریشه‌ی مشکلات گوناگونمان آگاه کند.

والدین کنترلگر که از کودکی به ما حس ناکافی بودن و دوست‌نداشتنی بودن را هدیه داده‌اند، ویژگی‌های مشترکی دارند که می‌توانیم آن‌ها را نشانه‌های والدین سمی به شمار آوریم. والدین سمی موجب شده‌اند ترومای کودکی همچنان در درون ما باقی بماند و نتوانیم در بزرگسالی از سلامت روان برخوردار باشیم. کتاب عبور از والدین دشوار ابتدا نشانه‌های تروما و آسیب‌های روانیِ دوره‌ی کودکی را عنوان می‌کند و سپس به ما کمک می‌کند تا بتوانیم روان سالمی داشته باشیم و حال خود را بهبود بخشیم.

عبور از والدین دشوار، کاری سخت‌تر از خلبان شدن!

آلن دوباتن (Alain de Botton) که مؤسسه مدرسه زندگی را تأسیس کرده و کتاب عبور از والدین دشوار تحت نظر او منتشر شده است، خود روان‌شناسی زبده است و بااین‌حال می‌داند که عبور کردن از آسیب‌های دوران کودکی آسان نیست. ما باید سال‌ها از روان‌کاوان کمک بگیریم تا بتوانیم با بخشی از ترومایی که از بی‌توجهی‌های والدینمان نصیبمان شده است، کنار بیاییم.

کتاب عبور از والدین دشوار، ترجمه‌ی حامد شانکی، برای اینکه دقیقاً بدانیم درگیر چه نوع والدی بوده‌ایم و برای رهایی از تروماهای آن والد باید چه کنیم، 18 نوع والد دشوار را به ما معرفی می‌کند و اثراتی را که این والدین بر فرزندان خود می‌گذارند، شرح می‌دهد. افکار و باورهای ما نسبت به خودمان، هم‌زمان با زبان مادری به ما آموخته می‌شود. خشم، ترس، تنهایی و... هرکدام در شرایط مشابهی که در کودکی تجربه کرده‌ایم، به سراغمان می‌آید و ما را دچار همان حس پناهی می‌کند که سال‌ها قبل در ما نهادینه شده است.

از بین بردن اثرات ترومای دوران کودکی، به تکرار، تمرین و استفاده از راهکارهای روان‌کاوان نیاز دارد تا بتوانیم از چرخه‌ی باطل و غلطی که سال‌هاست در آن گرفتار شده‌ایم، نجات پیدا کنیم. با خرید کتاب عبور از والدین دشوار انتشارات میلکان کنترل زندگیتان را در دست خواهید گرفت و دیگر تحت‌تأثیر تروماها و آسیب‌های دوران کودکی، به تصمیم‌گیری‌ها و افکار اشتباه خود ادامه نمی‌دهید.

کتاب عبور از والدین دشوار برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید یکی از بهترین کتاب‌های روانشناسی خانواده را مطالعه کنید.
• در کودکی توسط والدین سمی و کنترلگر رشد یافته‌اید و حالا به تروماها و آسیب‌های نهفته دچار هستید.
• می‌خواهید سلامت روان‌تان را به دست آورید و با خود آسیب‌دیده درونتان مواجه شوید.

در بخشی از کتاب عبور از والدین دشوار: گره گشایی از دوران کودکی می‌خوانیم

بی‌توجهی به خود: کسانی که عزت‌نفس کمی برای خود قائل‌اند، به‌سختی می‌توانند از دیگران بخواهند تا مهربانانه با آن‌ها رفتار کنند. شاید حتی متوجه نشوند که سوءرفتار در جریان است؛ زیرا از ابتدای زندگی خود بسیار با این موضوع خو گرفته‌اند.

افرادِ بی‌توجه به خود معمولاً در موقعیت پیچیده‌ای گیر می‌افتند که همتایان تواناتر آن‌ها می‌دانند چطور باید بلافاصله از آن خارج شوند. دوستانشان شاید لایق عنوان دوست نباشند. ممکن است مقاومت در برابر خواسته‌های غیرمنطقی همکاران برایشان دشوار باشد. ممکن است در رابطه‌ی زناشویی با کسی گیر بیفتند که رفتار سرد و بی‌رحمانه دارد. آن‌ها به هرکسی که بگوید «دوستشان دارد» اعتماد می‌کنند؛ حتی اگر رفتاری که پس‌از آن می‌بینند، بسیار دور از این کلمه باشد. آن‌ها به‌سادگی نمی‌توانند متوجه شوند که حقشان ادا نشده است؛ چه رسد به اینکه گِله و شکایت داشته باشند و از خود محافظت کنند.

همه ممکن است دچار این بخت بد بشوند که در دست معشوق یا دوستی نامهربان گرفتار شوند، اما همه در انجام اقدام متقابلِ مناسب ناتوان نیستند. ویژگی بخصوص فردی که به خودش بی‌توجهی می‌کند، این است که حتی نمی‌تواند تشخیص دهد به او زورگویی کرده‌اند؛ چه رسد به اینکه اصرار کند چنین رفتاری باید فوراً متوقف شود.

امید واهی: افرادی که دوران کودکی دشواری داشته‌اند، به‌جای فرار، در روابطی که به آن‌ها بی‌توجهی می‌شود، گیر می‌افتند و در این روابط دائم امیدوارند شریک‌ها و دوستان و همکاران ناراضی‌کننده‌ی آن‌ها به میل خودشان تغییر کنند؛ پس‌از اینکه کمی روان‌درمانی انجام دادند، پس‌از اینکه به مشاور زوجین مراجعه کردند، وقتی خودشان بیشتر کوشیدند «خوب» باشند. آن‌ها منبع ناتمامی از صبر و بهانه‌های خلاقانه برای خطاهای دوستان دروغین خود دارند: فرد دیگر نمی‌خواست نامهربان باشد، فقط کمی «بدقلق» است؛ او قلب مهربانی دارد، فقط ازلحاظ احساسی خجالتی است.