کتاب خودشناسی

آلن دوباتن در کتاب خودشناسی، ما را به سفری درونی و ذهنی دعوت می‌کند تا سایه‌های تاریک وجودمان را بشناسیم و از طریق این آگاهی، به آرامش برسیم. این کتاب که در حوزه‌ی رشد فردی نوشته شده، مراقبه فلسفی را نیز در کنار خودشناسی آموزش می‌دهد.

درباره‌ی کتاب خودشناسی

درون ذهن، جای تاریکی است. روزها از پس هم می‌آیند و می‌روند، کارهای معمول روزمره تکرار می‌شوند، زندگی جریان دارد، اما ناگهان ذهن تصمیم می‌گیرد که بدترین ترس‌ها و مخوف‌ترین سناریوهایش را در میان این روزمرگی مرور کند. ما نمی‌دانیم چرا تلنگری کوچک باعث پریشانی بی‌حد می‌شود یا ذهن از ایجاد این همه اضطراب چه مقصودی دارد. آلن دوباتن (Alain de Botton) در کتاب خودشناسی (Self-Knowledge)، به این دالان‌های تاریک ذهن، نور می‌تاباند.

شناخت تروماهای کودکی با آلن دوباتن

در کتاب خودشناسی انتشارات سیوان می‌خوانیم که این گردوی کوچک در جمجمه‌ی ما، برای بقا تکامل یافته و برای همین هم رسیدن به آرامش یا خودشناسی را در دستور کارش قرار نمی‌دهد. مغز ما استاد فرار از دست شکارچیان است، اما با وجود هزاران سال تکامل، هنوز راه باز کردن گره‌های عاطفی‌اش را نمی‌داند. ما چاره‌ای نداریم جز اینکه با شفقت و شجاعت به دل تاریکی‌های درونمان بزنیم و «هنر خودشناسی» را نه به‌عنوان یک سرگرمی، بلکه به‌عنوان تنها راه نجات از رنج‌های غیرضروری بیاموزیم.

اگر به سراغ خرید کتاب خودشناسی آلن دوباتن بروید، راه شناخت احساسات را یاد می‌گیرید و دلیل بسیاری از رنج‌های ذهنی و عاطفی‌تان را بهتر درک می‌کنید. این راهنمای توسعه‌ی فردی که توسط راضیه رنجبر به فارسی ترجمه شده است، به اثری کوتاه اما مفید و خوش‌خوان در کتابخانه‌تان تبدیل خواهد شد. گفتنی است که این کتاب با نام‌های مختلفی همچون «خود را بهتر شناختن» و «در باب خودشناسی» نیز منتشر شده است.

کتاب خودشناسی برای شما مناسب است اگر

• از صدای بلند مغزتان کلافه شده‌اید و به دنبال کمی آرامش ذهن می‌گردید.
• دوست دارید با خودشناسی، نحوه‌ی اثرگذاری تروماهای کودکی را بهتر درک کنید.
• رسیدن به بلوغ عاطفی را جزو اهدافتان تعیین کرده‌اید.
• به کتاب‌های آلن دوباتن علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب خودشناسی می‌خوانیم

پرسش سومی که باید طی مراقبه‌ی فلسفی مدنظر داشته باشیم این است که: در حال حاضر بابت چه چیزهایی هیجان دارم؟

زمانی که منابع هیجانی بررسی‌نشده در ذهن ما وجود داشته باشد، ذهن ما مستعد گرفتار شدن در این تله است و تحت‌تأثیر هیجانات قرار می‌گیرد. اما اگر این هیجانات بررسی و رمزگشایی شوند، مسیر تغییرات مهمی را نشان می‌دهد که ممکن است بخواهیم در زندگی خود ایجاد کنیم، احساس هیجان نوعی نشانه به سمت مسیرهای جدید است که ممکن است در زندگی کاری یا شخصی خود در پیش بگیریم. ممکن است این هیجان را هنگام خواندن مقاله‌ی روزنامه درباره‌ی نوع جدیدی از کسب‌وکار تجربه کنیم یا هنگامی که از مهاجرت همکارمان به شهر دیگر مطلع می‌شویم این هیجان را مجدد تجربه کنیم اما اغلب برای تجزیه‌وتحلیل این هیجان بیشتر از این وقت می‌گذاریم و به همین دلیل فرصت‌های پیشرفت را از دست می‌دهیم.

همه‌ی ما انگیزه‌ی درونی برای رشد و توسعه فردی را داریم و هنگامی که به‌اصطلاح گوش‌به‌زنگ و آگاه هستیم، از طریق سیگنال‌هایی که دریافت می‌کنیم و یا از طریق نشانه‌های موردعلاقه‌مان که می‌بینیم، تصویر بهتری از خودمان را می‌توانیم کشف کنیم. کار درون‌نگری این است که به ما کمک می‌کند تا از خود بپرسیم: اگر این تجربه‌ی دلچسب (می‌تواند منظره، یک کتاب، مکان و یا زندگی‌نامه باشد) می‌توانست سخن بگوید، چه چیزی به من می‌گفت؟ از من می‌خواست چه کسی باشم؟ اگر بخش‌های دیگر زندگی‌ام بیشتر شبیه این موضوعات بود، زندگی‌ام چطور پیش می‌رفت؟

هر چیزی که ما را کنجکاو سازد یا لذت خاصی را برایمان به همراه داشته باشد، برای ما یک نشانه است - هرچند مبهم باشد - به ما نشانه‌ای از چیزی می‌دهد که در زندگی ما گم شده است و یا کمبود آن را حس می‌کنیم. باید بیشتر از این روی این نشانه‌ها وقت بگذاریم تا مسیری را که به‌صورت غیرمستقیم اما قابل‌تامل به ما نشان داده می‌شود را بتوانیم بررسی کنیم.