معرفی و دانلود کتاب شهروند افتخاری

معرفی کتاب شهروند افتخاری

کتاب شهروند افتخاری نوشته‌ی برایان فریل، نمایشنامه‌ای سیاسی و انتقادی است که به اعتراضات دهه‌ی 1970 در ایرلند شمالی پرداخته است. در این نمایش، سه شهروند عادی در میانه‌ی اعتراضات داخل یک ساختمان پناه می‌گیرند. پس از مدتی متوجه می‌شوند که اتفاقی وارد دفتر شهردار شده‌اند و از سوی دیگر نیروهای حکومتی آن‌ها را تهدید علیه امنیت قلمداد می‌کند.

درباره‌ی کتاب شهروند افتخاری

صدای غوغای تیراندازی با گلوله‌های لاستیکی و انفجار کپسول‌های گاز اشک آور میان جار و جنجال جمعیت گم می‌شود و ماشین‌های آب‌پاش و تانک‌ها گروه‌های فراری را تعقیب می‌کنند. کتاب شهروند افتخاری (The Freedom of the City) از میان دود و آتش انقلابی در شهر دِری ایرلند شمالی در دهه‌ی 1970 آغاز شده است. در این نمایشنامه‌ی سیاسی، برایان فریل (Brian Friel) با زبانی تند و گزنده نشان می‌دهد که چگونه قدرت و روایت رسمی می‌تواند واقعیت را تحریف کند.

در میان این هیاهو، سه نفر در یک ساختمان پناه می‌گیرند. مایکل، جوانی بیست و دو ساله و هیکلی، اسکینر، پسری بیست و یک ساله، عصبی و دمدمی مزاج و لی‌لی، زن چهل و سه ساله‌ای که مادر یازده فرزند است می‌خواهند خودشان را از میان اعتراضات به مکان امنی برسانند. آن‌ها پس از مدتی متوجه می‌شوند که در یک ساختمان معمولی نیستند و اتاقی که در آن پناه گرفته‌اند در واقع دفتر اصلی شهردار است. از اینجاست که نمایشنامه‌ی شهروند افتخاری تازه آغاز می‌شود.

شهروند افتخاری؛ درام سیاسی درباره‌ی آزادی و قدرت

لی‌لی، اسکینر و مایکل وقتی به خودشان می‌آیند با تجملات و زرق و برق دفتر شهردار روبه‌رو می‌شوند؛ از شمشیر قرن چهاردهمی تا تفنگ شمخال عتیقه و حمامی که سر دوش آن یک ماهی طلایی است. این در حالی است که خانواده‌ی پرجمعیت لی‌لی با هشت خانواده‌ی دیگر، تنها از یک دستشویی استفاده می‌کردند! و حالا هرچند غیرواقعی می‌خواهند خودشان را در جایگاه شهروند افتخاری ایرلند تصور کنند.

برایان فریل در نمایشنامه‌ی شهروند افتخاری، به طرزی ماهرانه حقیقت را به جهانی روایی می‌کشاند؛ جایی که این سه نفر هر کدام خودشان را جای شهروندان افتخاری ایرلند می‌گذارند، در حالی که قدرت رسمی بیرون از اتاق، آن‌ها را به‌عنوان عواملی خطرناک می‌بیند.

در کتاب شهروند افتخاری با نمود مخدوش‌شده‌ی حقیقت روبه‌رو هستیم. انسان‌هایی عادی در گفتمان رسمی، تهدید امنیتی شناخته می‌شوند و رسانه کم‌کم از واقعیت دور می‌شود و تصویری تحریف شده از این سه انسان شکل می‌گیرد. برایان فریل در اینجا نمایشنامه را در دو لایه هدایت می‌کند؛ از یک سو، گفت‌وگوهای بیش از اندازه عادی آن سه نفر در ساختمان و از سوی دیگر، شهادت‌ها و تحلیل‌های رسمی‌ای که در حال بازسازی و تحریف واقعیت است.

برایان فریل با واقع‌گرایی انسانی، ساختار مستندنما و طنز گزنده، درامی سیاسی می‌سازد که بیشتر از آنکه یک خطابه باشد، مواجهه‌ای دردناک با قدرت روایت و فقدان آزادی است. نشر قطره شما را به خرید کتاب شهروند افتخاری با ترجمه‌ی یدالله آقاعباسی دعوت می‌کند.

کتاب شهروند افتخاری برای شما مناسب است اگر

• به نمایشنامه‌های سیاسی، اعتراضی و تاریخی علاقه دارید.
• به دنبال اثری انتقادی و هوشمندانه هستید که تضاد میان گفتمان سیاسی رسمی و واقعیت را به تصویر بکشد.
• می‌خواهید نمایشنامه‌ای اجتماعی از ادبیات ایرلند بخوانید.

در بخشی از کتاب شهروند افتخاری می‌خوانیم

آن‌ها می‌روند. لیام اوکِلی، گزارشگر تلویزیون، بر روی یکی از برج‌وباروهای ساختمان پدیدار می‌شود. توی میکروفون:

اوکِلی: من روی دیوارای مشرف به میدون شهرداری شهرِ دِری ایستاده‌م، جایی که، زمان کوتاهی قبل از این، محل برگزاری یک گردهمایی حقوق مدنی بود. تخمین زده‌ن که جمعیتی حدود سه‌هزار نفر در اینجا گرد اومده بودن که با حمله‌ی نیروی بزرگی از پلیس و نیروهای ارتش درهم‌ شکسته شدن. گزارشی از تلفات جدی در دست نیست، اما طبق گزارشای تأییدنشده گروهی مرکب از پنجاه نفر رزمنده‌ی مسلح ساختمان شهرداریو که زیر پای منه اشغال کرده و در اونجا سنگر گرفته‌ن. اگه گزارشا صحت داشته باشه و اگه ساختمان شهرداری، که از نظر اقلیت نماد سلطه‌ی حزب اتحاد انگلیس و ایرلنده به دست تروریستا افتاده باشه، هم برای نیروهای امنیتی و هم دولت استورمونت به‌شدت مایه‌ی شرمندگیه. سرتیپ جانسون - هانسبری، مسئول عملیات امنیتی پیچیده‌ی امروز، تا این لحظه حاضر به تأیید یا رد گزارش نشده. رئیس‌کل شهربانی سلطنتی ایرلند شمالی در شهر دِری هم هیچ گزارشی در این مورد منتشر نکرده. اما سخنگویان قابل اعتماد باگساید اصرار دارن که ماجرا صحت داره و تا همین حالا هم گروهای کوچکی در گوشه‌وکنار خیابون جمع شده‌ن که، به قول یکی از اونا که به من گفت، «سقوط زندان باستیل» رو جشن بگیرن. من لیام اوکِلی هستم و حالا برمی‌گردیم به استودیوی ما در شهر دوبلین.

با تمام‌شدن این گزارش، یک مرد آوازه‌خوان از طرف چپ وارد می‌شود. شیشه‌ای به یک دست و لیوانی به دست دیگر دارد. روی پایش بند نیست، اما شادمانی بی‌پروای او زبانش را به فصاحت گشوده است. پیراهن و شلوار پوشیده و پیراهن کثیفش را روی شلوار انداخته است. همچنان که او تلوتلوخوران از صحنه می‌گذرد، یک آکوردئون‌نواز و گروهی رقصان از بچه‌ها او را دنبال می‌کنند. او در حال‌وهوای سرود «نعش جان براون» آواز می‌خواند.

فهرست مطالب کتاب

توضیح مترجم
صحنه‌
پرده‌ی اول
پرده‌ی دوم