کتاب درهم کوفته: بازیابی زندگی پس از خودکشی پسرم

کتاب درهم کوفته نوشته‌ی ریچارد بوتبی سرگذشت پدری است که با واقعه‌ای ناگهانی و سنگین روبه‌رو می‌شود و ناچار است جهانی فروپاشیده را از نو بفهمد. نویسنده تجربه‌ی سوگ پسرش را در قالب روایتی آرام، صمیمی و بی‌پیرایه دنبال می‌کند؛ روایتی از جست‌وجو در دل خاطرات، مواجهه با پرسش‌های بی‌پاسخ و تلاش برای یافتن راهی به سوی آرامش. این کتاب بیش از آنکه شرح یک اندوه باشد، گفت‌وگویی درونی درباره‌ی یافتن راهی برای زیستن پس از فقدان است.

درباره‌ی کتاب درهم کوفته

کتاب درهم کوفته (Blown Away: Refinding Life After My Son's Suicide) به قلم ریچارد بوتبی (Richard Boothby) از لحظه‌ای آغاز می‌شود که نویسنده با خبری تکان‌دهنده روبه‌رو می‌شود و زندگی‌اش به دو نیمه‌ی پیش و پس از آن تقسیم می‌شود. او در رفت‌وآمد میان گذشته و اکنون، خاطرات پسرش را مرور می‌کند؛ لحظاتی کوچک و روزمره که حالا معنایی تازه یافته‌اند. در دل این روایت، بوتبی بارها از حس ناتوانی، پرسشگری و حیرتی می‌گوید که هیچ پاسخی آن را آرام نمی‌کند.

ریچارد بوتبی در کنار روایت شخصی، از تجربه‌ی روانکاوی و نگاه فلسفی خود کمک می‌گیرد تا بتواند میان تردید، خشم، آرامش‌های کوتاه و زخم‌های ماندگار، تعادلی پیدا کند. او نشان می‌دهد که سوگ مسیر مشخصی ندارد؛ گاهی خاموش و گاهی شدید است، اما همیشه همراه با نشانه‌هایی از پیوند، محبت و یادآوری. کتاب درهم کوفته انتشارات راه طلایی در تلاش است برای ساختن معنایی تازه از زندگی در شرایطی که جهان بیرونی و درونی از هم گسسته‌اند.

مسیر بازگشت از درهم کوفتگی

در بخش‌هایی از کتاب درهم کوفته: بازیابی زندگی پس از خودکشی پسرم، خاطرات روشن و تصویرهای ساده جای خود را به تأملات عمیق می‌دهند؛ لحظاتی که ریچارد بوتبی به آن‌ها تکیه می‌کند تا بتواند آشفتگی درونی‌اش را توضیح دهد. او از رابطه‌اش با پسرش می‌گوید، از نشانه‌هایی که بعدها اهمیت پیدا می‌کنند و از تلاش برای فهمیدن آنچه ممکن است هرگز فهمیده نشود.

روایت او آرام پیش می‌رود؛ بی‌عجله، بدون اغراق و با تکیه بر صداقتی که در سطرها جریان دارد. همین صداقت است که کتاب درهم کوفته را از یک گزارش تلخ جدا می‌کند و به آن رنگی انسانی و ماندگار می‌بخشد.

شما می‌توانید با دانلود کتاب در هم کوفته ریچارد بوتبی، نویسنده را در این مسیر پراندوه همراهی کنید و از دل این خاطرات شخصی، نقطه‌ای برای همذات‌پنداری بیابید. گفتنی‌ست محسن دیناروند وظیفه‌ی ترجمه‌ی این اتوبیوگرافی را بر عهده داشته است.

کتاب درهم کوفته برای شما مناسب است اگر

• با موضوعات سوگ، فقدان یا بحران‌های خانوادگی دست‌وپنجه نرم می‌کنید.
• روایت‌هایی آرام، صمیمی و غیرنمایشی درباره‌ی اندوه را می‌پسندید.
• به پیوند خاطره‌نویسی، روانکاوی و نگاه فلسفی علاقه دارید.
• دنبال کتابی هستید که در سکوت و با نرمی، از تجربه‌های سخت انسانی بگوید.
• می‌خواهید با داستانی واقعی همراه شوید که از دلِ درهم‌ریختگی به معنای دوباره‌ی زندگی می‌رسد.

در بخشی از کتاب درهم کوفته: بازیابی زندگی پس از خودکشی پسرم می‌خوانیم

انعطاف‌پذیری آنا شگفت‌زده‌ام می‌کند. می‌دانم جایی، زیر ظاهر آرامش‌بخش و باثباتش، باید عمیقاً از این تراژدی وحشتناک، مجروح و خسته باشد.

تا صبح جمعه، آپارتمان جدیدی برای او پیدا کرده‌ایم که ظاهراً برای نیازهایش کافی و با بودجۀ اندکش سازگار است. تخت جدیدی می‌خریم که همان روز تحویل داده می‌شود. باید بار بزرگ‌تری از وسایل را از خانۀ قدیمی جمع کنیم. ویت، بهترین دوست الیور، می‌خواهد کمک کند و درست بعد از ظهر، هر سه در کنار در همدیگر را می‌بینیم. نوار زرد وحشتناک پلیس هنوز از چارچوب در آویزان است. از سه روز پیش که آنجا را ترک کردم، کسی وارد آپارتمان نشده است.

ویت برای مراسم خاکسپاری از دانشگاه ایالتی «فراستبرگ» به خانه آمده است. در سال‌های گذشته، او و الیور جدایی‌ناپذیر بودند، اگرچه در یک یا دو سال اخیر، دوستی‌شان، مانند تقریباً همۀ روابط الیور، قربانی اعتیاد او شد. اکنون، ویت که در آپارتمانی نشسته که الیور در آن به خودش شلیک کرده، از همه‌چیز مبهوت است؛ نمی‌تواند باور کند دوستش به این شکل خشونت‌آمیز از دنیا رفته است. اگرچه ویت خیلی بیشتر از من با سلاح گرم آشناست، او نیز شیفتگی الیور به اسلحه را شوم می‌دانست. و درحالی‌که با مواد مخدر بیگانه نیست، شدت سهمگین اعتیاد الیور برایش عجیب است. وقتی تشک خون‌آلود را می‌بیند، واقعیت سردِ آنچه اتفاق افتاده به او ضربه می‌زند و گریه می‌کند. هر سه به اتاق نشیمن پناه می‌بریم و در آغوشی طولانی و اشک‌آلود، کنار هم می‌ایستیم.

ویت درحالی‌که روی صندلی راحتی بزرگی ولو می‌شود که الیور در شب‌های بسیاری برای به خواب رفتن با نوشیدنی ترجیحش می‌داد، می‌گوید: «فقط نمی‌تونم باور کنم اون این کار رو کرده.» شنیدن حرف او، این تضاد را برای من نیز زنده می‌کند. انگار واقعیت تلخ خودکشی الیور با آن روح پرشور، حساس و خوش‌مشربی که همۀ ما بسیار دوستش داشتیم، جمع نمی‌شود.