کتاب صوتی کتابخانه عجیب

کتاب صوتی کتابخانه عجیب، درباره‌ی کتابخانه‌ای است ساخته تخیل بی‌مرز‌ هاروکی موراکامی که علاقه دارد واقعیت و توهم را درهم‌ بیامیزد.

داستان کتابخانه عجیب (The Strange Library) روایت داستان دانش‌آموزی است که به کتابخانه عمومی شهر می‌رود تا د‌رباره کتابی با موضوع نحوه جمع‌آوری مالیات در امپراتوری عثمانی از کتابدار سوال کند؛ اما پیرمرد کتابدار او در اتاقی تاریک زندانی می‌کند تا متن تمام کتاب‌های آن‌جا را حفظ کند و این تنها شرط خلاصی او است.

مردی گوسفندنما در زندان به پسر هشدار می‌دهد با خواندن کتاب‌ها مغزش مثل خامه خوشمزه خواهد شد و پیرمرد کتابدار مغز او را خوهد خورد. دخترکی هم آنجا زندانبان است که پسر به او علاقمند می‌شود. و با کمک او و مرد گوسفندنما نقشه فرار از دست پیرمرد را می‌کِشند...

موراکامی در این داستان عجیب سمبلیک با شخصیت‌های مرموز و پیچیده‌اش از تلاش انسان برای رهایی از بندهای دنیوی صحبت می‌کند، داستانی که در آن پسرک خواهان رهایی، حتی کفش‌هایش را هم ازدست می‌دهد.

«کتابخانه عجیب» ساختاری لابیرنت‌ گونه برای خواننده ایجاد می‌کند که او را تا انتهای داستان می‌کشاند و با ایجاد روابط علت و معلولی منحصر به‌ فردش، ساختارهای واقعی زندگی را دگرگون می‌کند. موراکامی پلی میان واقعیت و خیال می‌سازد و در بستر آن به پیام‌های اجتماعی و دغدغه‌های انسانی‌اش همچون تنهایی، فقدان محبت و دوستی و تقابل خیر و شر نزدیک شود.

هاروکی موراکامی (Haruki Murakami) از مشهورترین نویسندگان امروز ژاپن است که آثارش به بیش از ۵۰ زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه از آن‌ها به فروش رفته است. داستان‌های او اغلب نهیلیستی و سوررئالیستی و دارای تم تنهایی و از خودبیگانگی است.

در قسمتی از کتاب صوتی کتابخانه عجیب می‌شنویم:

دلم برای آقا گوسفندیه سوخت و همین بود که رفتم توی سلول. یک تخت خواب ساده داشت، یک میز، یک روشویی. سر و ریختش اصلاً چیزی نبود که بشود بهش گفت تمیز. خمیر دندانش با طعم توت فرنگی بود، طعمی که من تحملش را ندارم. آقا گوسفندیه داشت با چراغ رومیزی بازی بازی می‌کرد؛ هی روشن و خاموش‌اش می‌کرد.

با نیش باز رو کرد به من و گفت «هی، این رو ببین. خیلی قشنگه‌‌ها!‌ هاه؟» آقا گوسفندیه گفت «من روزی سه وعده غذا برات می‌آرم. ساعت سه هم برای میان وعده بهت دونات می‌دم. دونات‌ها رو خودم درست می‌کنم، برای همین تُرد و خوشمزه‌ن.»
دونات تازه یکی از چیزهای همیشه محبوب من است.
«خیله خب، حالا لنگ‌هات رو دراز کن.»
پاهایم را دراز کردم.
آقا گوسفندیه گوی و زنجیری از زیر تخت درآورد که از ریخت‌شان برمی‌آمد خیلی هم سنگین باشند، زنجیر را پیچید دور قوزکم، و قفلش کرد. کلید را انداخت توی جیب روی سینه‌اش...