کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم

سرعت سرسام‌آور جهان امروزی، جایی برای سکون و غفلت باقی نمی‌گذارد. ما همواره در تلاشیم که عقب نمانیم و از طرفی می‌خواهیم در این آشفتگی خود واقعی‌مان را گم نکنیم. کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم، اثری تأمل‌برانگیز از تام چتفیلد است. او در این کتاب، به بررسی تأثیرات فناوری دیجیتال در زندگی انسان‌ها پرداخته و تلاش می‌کند به این پرسش پاسخ دهد که آیا با فناوری می‌توانیم زندگی خوب و بامعنایی داشته باشیم؟

درباره‌ی کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم

فناوری به‌گونه‌ای در زندگی ما تنیده شده که حتی یک لحظه بی‌خبری، گاهی ما را فرسنگ‌ها از جریان امور دور می‌اندازد. تام چتفیلد (Tom Chatfield) در کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم (How to Thrive in the Digital Age)، با نگاهی فلسفی و جامعه‌شناسانه، به تغییرات اجتناب‌ناپذیر زندگی بشر در عصر دیجیتال اشاره می‌کند. از این منظر می‌توانیم بگوییم که کتاب او، در دسته‌ی جامعه‌شناسی جای می‌گیرد. اما دغدغه‌ای که این نویسنده در کتاب خود مطرح می‌کند، یعنی زندگی نوع بشر در عصر دیجیتال و تلاش او برای ایجاد معنا، موفقیت و کسب آگاهی، یک دغدغه‌ی انسانی است. این دغدغه، کتاب را به حوزه‌ی روان‌شناسی و توسعه‌ی فردی نیز مرتبط می‌سازد.

آگاهانه زیستن و یافتن معنا در عصر دیجیتال

فکر می‌کنیم که دنیای دیجیتال و رسانه‌های اجتماعی، عمق و معنا را از زندگی ما ربوده است. هر روز با اطلاعات به‌درد‌نخوری مواجه می‌شویم و به هر دری می‌زنیم تا بگوییم افراد مفید و دغدغه‌مندی هستیم. تام چتفیلد در کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم، راهنمایی مفید برای معنا بخشیدن به زندگی و عمق بخشیدن به آن ارائه داده است. او با نگاهی فلسفی و جامعه‌شناسانه، به چالش‌هایی مانند اعتیاد به فناوری، کاهش تمرکز، تغییر در روابط انسانی و شکاف نسلی در مواجهه با فناوری پرداخته است.

به عقیده‌ی تام چتفیلد، فناوری نه خوب است و نه بد؛ بلکه نحوه‌ی استفاده‌ی ما از آن است که این موضوع را تعیین می‌کند. این نویسنده، کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم را در هشت فصل تدوین کرده و در هر یک از فصل‌ها، موضوعی اساسی در ارتباط با زندگی در عصر دیجیتال مطرح می‌کند.

فناوری ابزار است یا فرمانروای ذهن؟

تام چتفیلد تأکید می‌‌کند که وابستگی بی‌فکرانه به فناوری می‌تواند ما را از خودمان دور کند و باعث شود که به جای زندگی کردن، صرفاً واکنشگر باشیم. چتفیلد همچنین معتقد است که باید فناوری را به‌عنوان ابزار ببینیم؛ نه ارباب! یعنی باید کنترلش را در دست داشته باشیم؛ نه اینکه توسط الگوریتم‌ها و اعلان‌ها هدایت شویم. این نویسنده، فیلسوف و نظریه‌پرداز، هشدار می‌دهد که اگر بدون آگاهی از فناوری استفاده کنیم، ممکن است دچار فرسودگی ذهنی، کاهش تمرکز و اختلال در روابط انسانی شویم.

کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم، نقشه‌ی راه و قطب‌نمایی را برای گم نشدن در دنیای پرسرعت امروز ارائه می‌دهد. این کتاب توسط ندا شادنظر به فارسی برگردانده شده و به همت نشر هنوز، در اختیار شما عزیزان قرار گرفته است.

کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم برای شما مناسب است اگر

• احساس می‌کنید که فناوری زندگی‌تان را تحت تأثیر قرار داده و به دنبال راهی برای بازیابی تمرکز و معنا بخشیدن به زندگی خود هستید.
• به مباحث مرتبط با جامعه‌شناسی و فلسفه‌ی فناوری علاقه‌مند هستید و از تفکر انتقادی در تمام زمینه‌ها استقبال می‌کنید.
• به دنبال راهی هستید تا در دنیای پرسرعت امروز، عقب نمانید اما خودتان را هم گم نکنید.

در بخشی از کتاب چگونه در عصر دیجیتال عقب نمانیم می‌خوانیم

تعداد کمی از افراد، حتی در یک دهۀ اخیر، می‌توانستند پیش‌بینی کنند که فرهنگ استفاده از تلفن‌های همراهِ متصل به اینترنت و تبلت‌ها و به‌خصوص استفاده از پیامک، آن‌قدر فراگیر شود. بر اساس تحقیقات شرکت نیلسن و با توجه به صورت‌حساب تلفن همراه بیش از شصت‌ هزار نوجوان آمریکایی در سال 2010، مشخص شد که آن‌ها هر ماه به طور متوسط، 3339 پیامک ارسال و دریافت کرده‌اند و در میان این افراد، دخترهای سیزده تا هفده‌ساله، با ارسال و دریافت 4000 پیامک در ماه، در رأس این آمار قرار دارند؛ یعنی تقریباً 133 پیامک در طول روز و بیش از هفت پیامک در هریک از ساعات بیداری در روز در طول یک سال.

فصل آخر این کتاب به گسترش حیرت‌انگیز رسانه‌های دیجیتال می‌پردازد که ساعات زندگی بسیاری از آدم‌ها را پر کرده‌اند. این امر باعث پیچیده‌تر شدن زندگی روزمره و به راه‌افتادن سیل بی‌پایانی از ارتباطات شده است. از این دیدگاه، استفاده از پیامک، یکی از بهترین ابزارهای رد و بدل کردن اطلاعات در عصر حاضر به شمار می‌رود، زیرا آسان‌ترین روش برای برقراری ارتباط است که تنها با ارقام و حروف سر و کار دارد. فردی که می‌خواهد پیامکی ارسال کند، می‌تواند آن را بنویسد، ویرایش و دوباره‌نویسی کند و در نهایت، پیامکی بدون تردید، خطا، سوءبرداشت‌های غیرعمدی یا حواس‌پرتی بفرستد. از طرف دیگر، فرستنده می‌تواند پیامک را به خلاصه‌ترین شکل ممکن بنویسد و درعین‌حال، منظور خود را برساند.

استفاده از پیامک، از این بابت اهمیت دارد که حقیقتی فراگیر را در بر می‌گیرد: فناوری، در مقایسه با آسایش و کنترل زندگی روزمره‌مان، به مراتب اهمیت‌ کم‌تری دارد. البته نکتۀ هشداردهنده این است که حتی نیاز روزافزون ما به رفاه و آسایش، به شیوه‌های مختلف، سررشتۀ زندگی را از دست ما خارج کرده است.