کتاب ایزابل بروژ

کریستین بوبن یکی از نویسندگان صاحب سبک ادبیات فرانسه است. در کتاب ایزابل بروژ که یکی از بهترین رمان‌های بوبن به شمار می‌رود، مخاطب داستان زندگی دخترکی خردسال خواهید بود که پس از جدایی از پدر و مادر خود، ماجراهایی شگرف را پشت سر می‌گذارد.

درباره کتاب ایزابل بروژ

کریستین بوبن یکی از چهره‌های استثنایی ادبیات مدرن فرانسه است. آثار این نویسنده گونه‌ای سیر و سلوک عارفانه را به نمایش می‌گذارند. در این آثار تمام اجزای طبیعت به سخن درمی‌آیند و با ما از راز حیات می‌گویند. بوبن استاد مینیمالیسم (ساده‌گرایی) است. جملات کوتاه او از ظرافت بندهای شعری منثور برخوردارند. بوبن با این سبک نوشتاری خاص و منحصربه‌فرد در عالم ادبیات نامی برای خود دست‌وپا کرده است؛ سبکی که سبب می‌شود خواندن آثار او برای هر مخاطبی ساده و در عین حال، سرشار از غرابت باشد. پرویز شهدی، مترجم فارسی کتاب ایزابل بروژ (Isabelle Bruges) در باب نوشتار خاص کریستین بوبن چنین می‌نویسد:

«آن‌چه دانستنش مهم است این‌که بوبن فصل جدیدى در ادبیات فرانسه و حتی جهان باز کرده و آن ساده‌نویسى است و حرف زدن از زبان همه‌کس و همه‌چیز: آدم‌ها، حیوان‌ها، درخت‌ها، ابر، آسمان، رودخانه، جاده، خانه، حیاط و خلاصه همه‌چیز. چرا که نه؟ به طور حتم حیوان‌ها، گیاهان و اشیا هم اگر زبان داشتند، مى‌توانستند خیلى چیزها به ما بگویند و خیلى چیزها یادمان بدهند؛ کارى که بوبن در کتاب‌هایش مى‌کند. این ایجاد ارتباط با جان‌داران و طبیعت بى‌جان، دریچه‌هاى تازه‌اى از زندگى و طبیعت را به روى ما مى‌گشاید. به عبارت دیگر، بوبن مى‌کوشد انسان را با طبیعت که از آن دور مانده و هر روز هم بیشتر فاصله مى‌گیرد، آشتى دهد. انسان فقط با برگشتن به این طبیعت است که مى‌تواند صلح و آرامش را بازیابد و آن چیزى بشود که بوده و باید باشد.»

کتاب ایزابل بروژ در میان آثار کریستین بوبن جایگاهی ممتاز دارد. بوبن در این اثر شگرف، که به تعبیر پرویز شهدی، به شعری بلند می‌مانَد، گویی به مکاشفه‌ای عمیق و الهی پرداخته و در این لابه‌لا، داستانی را هم برای مخاطب روایت کرده است. داستانی که در مرکز آن، کودکی به نام ایزابل قرار دارد. ماجرای ایزابل در این کتاب با یک مسافرت آغاز می‌شود. او به همراه مادر، پدر، خواهر و برادر خود، عازم شهری تفریحی است. در بین راه که خانواده برای خوردن غذا توقف می‌کند، فاجعه‌ای تمام‌عیار رخ می‌دهد: ناگهان پدر و مادر ایزابل گم می‌شوند و فرزندانشان بی‌کس و تنها بر جای می‌مانند. ایزابل به همراه خواهر و برادر سر از خانه‌ی پیرزنی نیکوکار درمی‌آورد، و این، آغاز فصلی جدید در زندگی اوست...

کتاب ایزابل بروژ توسط نشر چشمه در اختیار مخاطبین علاقه‌مند قرار گرفته است. امید که از مطالعه‌ی آن نهایت لذت را ببرید.

کتاب ایزابل بروژ مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به ادبیات مدرنیستی و دوست‌داران ادبیات فرانسه، دو گروه از مخاطبین اصلی کتاب ایزابل بروژ از کریستین بوبن به شمار می‌روند.

با کریستین بوبن بیشتر آشنا شویم

کریستین بوبن (Christian Bobin) متولد سال 1951 و اهل کشور فرانسه است. بوبن در دانشگاه فسلفه خواند اما پس از فارغ‌التحصیلی به ادبیات داستانی گرایش پیدا کرد و با چاپ آثاری خواندنی، به مرور نام خود را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک بر سر زبان‌ها انداخت. آثار بوبن در باب درونمایه‌هایی چون تنهایی، کودکی و معصومیت‌اند. در هر یک از این آثار گوشه‌هایی از زندگی و افکار نویسنده بر مخاطب آشکار می‌گردد. از کریستین بوبن بالغ بر 30 عنوان کتاب به انتشار رسیده، که از آن جمله است: «ایزابل بروژ»، «آن فروترین»، «جشنی بر بلندی‌ها»، «شکوه زندگی»، «کمی تاریکی برای خوب دیدن»، «داستانی که هیچ‌کس دوست نداشت»، «زندگی گذران»، «دلباختگی»، «صدای الاکلنگ»، «ستایش هیچ»، «نامه‌های طلایی»، «تاریکی روشن»، «بانوی سپید» و «انسان شادکام».

در بخشی از کتاب ایزابل بروژ می‌خوانیم

بچه‌ها همراهِ سگ برمى‌گردند پایین و مى‌روند توى آشپزخانه. باران بیرون پیچان‌وغران روى شیشه‌ها مى‌کوبد و پنجره‌ى بالاى ظرف‌شویى را که باز است به‌هم مى‌زند. ایزابل مى‌رود پنجره را مى‌بندد و چراغ را روشن مى‌کند. آسمان تیره و گرفته است، در یک چشم به‌هم زدن روشنایى‌اش را از دست داده. ایزابل مى‌بیند آدرى‌ین کنار پوزه‌ى سگ روى زمین دراز کشیده و آنا دارد به‌دقت سیبى را پوست مى‌کند و مى‌کوشد پوست را یک تکه از میوه جدا کند. خُب دیگر. اوضاع آن‌قدرها هم نومیدکننده نیست. درست است که مامان و بابا ما را به حال خود رها کرده‌اند، ولى جادوگرى را فرستاده‌اند تا از ما مراقبت کند. جادوگرى مهربان و خوش‌قلب، با یک شیر.

بانوى سال‌خورده برمى‌گردد؛ با لباس‌هایى که براى آدرى‌ین خیلى گشاد است، براى ایزابل خیلى تنگ، ولى کاملاً اندازه‌ى آنا. مى‌گوید عیبى ندارد، فردا مى‌روم عوض‌شان مى‌کنم. گمان مى‌کنم رفته‌اید و با گوشه‌وکنارهاى خانه آشنا شده‌اید. این خانه براى خودش داستانى دارد که شب براى‌تان تعریف مى‌کنم. خانه‌ها هم مانند آدم‌ها هستند؛ سن‌وسال خودشان را دارند و خستگى‌ها و دیوانه‌بازى‌هاشان را. یا نه، آدم‌ها هستند که مثل خانه‌ها، زیرزمین دارند، یا انبارى‌هاى زیرشیروانى، با دیوار و گاه پنجره‌هایى بسیار روشن که طرف باغ‌ها و حیاط‌هایى قشنگ باز مى‌شوند. بچه‌ها، من با سنگ‌هاى این منطقه ساخته شده‌ام. سخت، فرسوده، ولى استوار: از این‌ها گذشته از شما دعوت مى‌کنم برویم زیر باران قدمى بزنیم. چند لحظه بعد سه بارانى آبى و دنبال آن‌ها یک بارانى خاکسترى از تپه‌اى که خانه روى آن بنا شده پایین مى‌روند. در باریکه‌راهى براق و نرم سوى دهکده‌اى مى‌روند که آن پایین‌ترها قرار دارد. مى‌روند توى مغازه‌اى که هم کافه است و هم بقالى، پاهاشان را روى پادرى که پرزهایش کم‌وبیش از بین رفته مى‌کشند و پشت میز بیضى‌شکلى که براى آن چهار نفر خیلى بزرگ است مى‌نشینند. سرى سرخ‌رنگ روى بدنى گرد و چاق مانند چوب‌پنبه‌اى روى دهانه‌ى بطرى، از پشت پیشخان براندازشان مى‌کند.