معرفی و دانلود کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم

معرفی کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم

یک ظرف ناهار ویژه برای هر مشتری و هدیه‌های کوچکی که آن‌ها را به گذشته‌ای دور پرتاب می‌کند! هیناتا، شخصیت اصلی کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم، آشپزی ماهر با یک توانایی ویژه است؛ می‌تواند ذهن مشتریان خود را بخواند و گره‌های وجودی آن‌ها را تشخیص دهد. کاتو گن، نویسنده‌ی این رمان احساسی، از این توانایی خارق‌العاده‌ی هیناتا به‌عنوان ابزاری روایی استفاده می‌کند تا از این طریق راوی داستان‌های پنهان آدم‌های معمولی باشد؛ با تمام رنج‌ها و حسرت‌هایشان.

درباره‌ی کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم

غذا در فرهنگ ژاپن جایگاهی فراتر از یک نیاز روزمره دارد و ژاپنی‌ها غذا را به روح انسان پیوند می‌دهند. کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم (Welcome to Castard, We offer special Lunchboxes)، نوشته‌ی کاتو گن (Gen Katō)، بر همین نگاه فرهنگی استوار است و نشان می‌دهد چگونه یک جعبه‌ی ناهار ساده می‌تواند حامل معنا، خاطره و حتی نوعی شفابخشی باشد. این رمان احساسی، داستان زنی به نام هیناتا را روایت می‌کند که در ظاهر یک آشپز معمولی است؛ اما توانایی ویژه‌ای دارد. او می‌تواند ذهن مشتریانش را بخواند و بفهمد چه گره‌ها و احساسات حل‌نشده‌ای در زندگی‌شان وجود دارد. این توانایی، محور روایت احساسی رمان است.

بنتو در ژاپنی به خوراک قابل حمل گفته می‌شود؛ مغازه‌ی کاستارد نیز بنتو می‌فروشد. هیناتا برای هر مشتری بنتویی می‌سازد که انگار دقیقاً برای همان دل خسته طراحی شده است. اما جادوی واقعی زمانی رخ می‌دهد که مشتری کارت امتیازش را کامل می‌کند و هیناتا هدیه‌ای کوچک به او می‌دهد؛ هدیه‌ای ساده اما سرنوشت‌ساز! شگفتی قلم کاتو گن همینجا است. او با خلق فضایی آرام، خیال‌گون و آمیخته با واقعیت روزمره، نشان می‌دهد که چگونه کوچک‌ترین چیزها، در حد بال زدن پروانه‌ای در دوردست، می‌توانند بزرگ‌ترین تغییرات را رقم بزنند.

ظرف ناهار شفابخش و جرقه‌های پنهان خاطره

داستان هر مشتری، منحصربه‌فرد و پر از لایه‌های روانشناختی است. هیناتا برای تمام آن‌ها هدیه‌ای ساده اما ویژه دارد و کارت‌های امتیازی که هر فرد را به گذشته پیوند می‌زند. بهتر است بگوییم لحظه‌ای در گذشته که گره اصلی او شکل گرفته است. کاتو گن به خوبی توانسته است این خرده‌روایت‌های پراکنده را همچون قطعات یک پازل در کنار هم بچیند و از دل آن‌ها تصویری یکپارچه، انسانی و عمیق بسازد. رمان اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم، نمونه‌ای تمام‌عیار از ادبیات شفابخش ژاپنی است؛ ادبیاتی که به جای تکیه بر حادثه‌های بزرگ و فراز و فرودهای پرهیجان، از دل لحظه‌های کوچک، زخم‌های پنهان و مهربانی‌های خاموش، معنایی عمیق و ماندگار می‌سازد.

آکاری، دختر جوانی که به خاطر اضطراب اجتماعی کارش را رها کرده، با دریافت یک بسته‌ی تنقلات به یاد دوست دوران کودکی‌اش می‌افتد و همین یادآوری او را به آشتی و پیوند دوباره با گذشته‌اش می‌رساند. یوری، دختر نوجوانی که از مدرسه فرار کرده و از رها کردن گربه‌ای در گذشته احساس گناه می‌کند، با هدیه‌ی غذای گربه به پسری می‌رسد که آن حیوانات را نجات داده و همین مواجهه، شجاعت روبه‌رو شدن با گذشته را در او زنده می‌کند. اما نقطه‌ی اوج داستان، زمانی است که خود هیناتا ناچار می‌شود با گذشته‌ی پنهان و زخمی‌اش روبه‌رو شود؛ اما چگونه؟

رمان اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم را با ترجمه‌ی روان آویشن سربازوطن رشید بخوانید و با قلم اعجاب‌برانگیز کاتو گن همراه شوید. از انتشارات دانش‌آفرین برای چاپ و انتشار این اثر جذاب از ادبیات ژاپن سپاسگزاریم.

نکوداشت‌های کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم

• یک مطالعه‌ی دلپذیر تابستانی، سرشار از احساسات، امید و اندوهی لطیف! به‌ویژه اگر مدتی است حوصله‌ی کتاب خواندن ندارید، بسیار توصیه می‌شود. (کاربر گودریدز)
• یک مغازه که در آن از حسرت‌ها رها می‌شوی و شفا پیدا می‌کنی. شاید برای من، آن مغازه همین کتاب بود که در زمان درستی به دستم رسید. حتی اگر من را کاملاً درمان نکرد، کمکم کرد و پیام‌های زیادی برایم گذاشت. سپاسگزارم. (کاربر گودریدز)

کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم برای شما مناسب است اگر

• پس از خواندن رمان‌های طولانی و سخت، می‌خواهید یک رمان احساسی، امیدبخش با داستانی لطیف را در دست بگیرید.
• از مخاطبان جدی ادبیات ژاپن هستید و نویسندگان معاصر ژاپنی را دنبال می‌کنید.
• خواندن رمان مدرن را در برنامه‌ی مطالعاتی خود گنجانده‌اید.

در بخشی از کتاب اینجا مغازه‌ی کاستارد است؛ جعبه‌های مخصوص ناهار می‌فروشیم می‌خوانیم

یادم می‌آید حدود دو سال از روزی که گفتیم دیگر با هم به خانه برنمی‌گردیم، می‌گذشت. من فقط یک بار با مِی صحبت کرده بودم. همان موقع بود که شنیدم مادربزرگ مِی مریض و در بیمارستان بستری شده. نانوایی هم تعطیل شده بود. بعد از دور شدن از مِی و تمام شدن دوستی‌مان، پشیمان بودم. مهم نبود که با چند نفر دوست شده بودم. بعد از مِی هرگز نتوانسته بودم از ته دل بخندم. حتی در سال دوم راهنمایی بعد از اینکه کلاس من و میکی از هم جدا شد، دیگر به روی خودمان نیاوردیم که زمانی با هم دوست بودیم. دوستی‌مان سطحی بود. به خاطر آن دوست بود که من با مِی قطع رابطه کردم. نه... تقصیر میکی نبود. اشتباه خودم بود.

به نظر می‌رسید که مِی همچنان با ناکاگاوا رابطه‌ی خوبی داشت. حتی وقتی آن دو را با هم می‌دیدم، وانمود می‌کردم که برایم اهمیتی ندارد. مواقعی بود که مِی را با دوستی غیر از ناکاگاوا می‌دیدم. مهم نبود که «همه» در سال اول راهنمایی و کلاس شماره‌ی پنج چطور رفتار می‌کردند. به هر حال مِی داشت زندگی‌اش را می‌کرد و پیوسته در حال ایجاد روابط جدید بود. حضور مِی همیشه در قلبم سنگینی می‌کرد. هر روز سعی می‌کردم به او فکر نکنم و نبینمش.

اما... می‌خواستم آشتی کنم. بنابراین آن روز جلوی خانه‌ی مِی منتظر ماندم. از آنجایی که هر روز برای ملاقات مادربزرگش به بیمارستان می‌رفت، از طریق شنیده‌هایم می‌دانستم که تا دیروقت عصر به خانه برمی‌گردد. مِی با یونیفورم مدرسه برگشت. یک کیسه‌ی کاغذی بزرگ و کیف مدرسه‌اش همراهش بود.

«مِی!»

با هم چشم در چشم شدیم. چهره‌ی مِی بی‌حالت بود. ابروها، چشم‌ها، گونه‌ها و لب‌هایش کاملاً بی‌حرکت بودند. من هم انگار لال شده بودم!

فهرست مطالب کتاب

آغازین
فصل اول: مشتری دو کوفته‌برنجی
فصل دوم: مشتری مرغ سوخاری
فصل سوم: مشتری جلبک دریایی
فصل چهارم: مسافرِ راننده تاکسی
فصل پنجم: کاستارد
سخن نویسنده
سخن مترجم کُره‌ای