کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب اثر مایکل ال پرلیس

کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب اثر مایکل ال. پرلیس، مارک اس. آلویا و برت آر. کوهن، راهنمایی تخصصی برای آشنایی با روش‌های رفتاری در درمان اختلالات خواب است. این کتاب با تمرکز بر پزشکی رفتاری خواب، مجموعه‌ای از مداخلات و تکنیک‌هایی را بررسی می‌کند که می‌توانند در ارزیابی و درمان مشکلات خواب به کار گرفته شوند و برای دانشجویان و متخصصان حوزۀ روان‌شناسی، روان‌پزشکی و پزشکی خواب منبعی کاربردی به شمار می‌رود.

درباره‌ی کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب

کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب نوشته‌ی مایکل ال. پرلیس، مارک اس. آلویا و برت آر. کوهن است. نویسندگان در این اثر به سراغ رویکردی می‌روند که خواب را فقط مسئله‌ای زیستی نمی‌داند و نقش رفتارها، عادت‌ها، افکار و شرایط محیطی را نیز در شکل‌گیری و تداوم مشکلات خواب مورد توجه قرار می‌دهد.

در کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب، درمان رفتاری خواب مجموعه‌ای از روش‌های منظم و مبتنی بر اصول روان‌شناختی است که برای کمک به افراد مبتلا به مشکلات خواب به کار می‌رود. این رویکرد می‌تواند شامل اصلاح عادت‌های مرتبط با خواب، تنظیم الگوهای رفتاری و تغییر نگرش‌ها و افکاری باشد که خواب را مختل می‌کند. نویسندگان تلاش می‌کنند این مداخلات را به شکلی توضیح دهند که خواننده بتواند منطق پشت هر روش و نحوه استفاده از آن را بهتر درک کند.

پزشکی رفتاری خواب؛ پیوند روان‌شناسی و خواب

یکی از نکات مهم در کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب، توجه به ارتباط میان رفتار و کیفیت خواب است. عادت‌های روزمره، زمان‌بندی خواب و بیداری، فعالیت‌های پیش از خواب و حتی واکنش فرد به بی‌خوابی می‌توانند در تجربه‌ی او از خواب نقش داشته باشند. بنابراین درمان اختلالات خواب صرفا به توصیه‌هایی مانند بیشتر بخوابید محدود نمی‌شود، بلکه نیازمند بررسی الگوهای رفتاری و شناختی مرتبط با خواب است.

کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب همچنین برای درک بهتر بی‌خوابی و سایر مشکلات خواب از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ زیرا درمان‌های رفتاری می‌توانند به جای تمرکز صرف بر علائم، عواملی را هدف قرار دهند که به تداوم اختلال کمک می‌کنند. رویکردهای رفتاری و شناختی در پزشکی خواب از همین منظر اهمیت پیدا می‌کنند و به متخصص کمک می‌کنند مداخله‌ای مناسب با شرایط فرد طراحی کند.

از ارزیابی مشکل تا مداخله درمانی

کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب برای خواننده‌ای نوشته شده است که به دنبال شناخت ساختارمند مداخلات رفتاری در حوزه خواب است. مایکل پرلیس و همکارانش با ارائه مباحث تخصصی، زمینه‌ای برای شناخت بهتر اصول درمان رفتاری و کاربرد آن‌ها در مشکلات خواب فراهم می‌کنند. همین ویژگی باعث می‌شود اثر حاضر بیشتر از یک کتاب عمومی درباره کیفیت خواب باشد و در دسته منابع تخصصی روان‌شناسی و پزشکی رفتاری قرار بگیرد.

اگر به درمان اختلالات خواب، روان‌شناسی خواب و رویکردهای رفتاری در درمان بی‌خوابی علاقه‌مندید، خرید کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب از انتشارات کتاب ارجمند می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای مطالعه تخصصی در این زمینه باشد. ترجمه‌ی میثم شفیعی، سیروان حمزه‌زاده و مهسا میرزاخانی امکان مطالعه‌ی این اثر را به زبان فارسی فراهم کرده است.

کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید با اصول پزشکی رفتاری خواب و مداخلات رفتاری آشنا شوید.
• در رشته‌هایی مانند روان‌شناسی، روان‌پزشکی، پزشکی یا علوم اعصاب تحصیل می‌کنید.
• به کتاب‌های تخصصی و کاربردی در زمینۀ روان‌شناسی بالینی و درمان‌های رفتاری علاقه دارید.
• به روان‌شناسی خواب و درمان اختلالات خواب علاقه دارید و به دنبال منبعی تخصصی دربارۀ درمان رفتاری بی‌خوابی و مشکلات خواب هستید.

در بخشی از کتاب راهنمای جامع درمان‌های رفتاری برای اختلالات خواب می‌خوانیم

تصویرسازی

تصویرسازی در بیشتر اشکال آموزش آرام‌سازی به کار برده می‌شود، اما به عنوان درمان منفرد پژوهش حمایتی کمی دریافت کرده است. تصویر‌سازی هدایت‌شده در کل یک تکلیف یادآور است. بیماران تمایل دارند تصاویر مکان‌هایی از گذشته‌شان را انتخاب کنند که آرامش‌بخش باشد. جهت‌گیری آینده با توجه به اینکه کمتر آرامش‌بخش و بیشتر فعال‌کننده است بیشتر به سمت دلسرد کردن تمایل دارد. در کل، یک منظرة طبیعی خوشایند مطلوب است. از بیماران خواسته می‌شود که چشم‌هایشان را ببندند، یک وضعیت راحت را اتخاذ کنند، تصویری را انتخاب کنند که آنها را آرمیده می‌کند؛ تصویری که آنها واقعاً تجربه کرده باشند و در خاطرشان نسبتاً تازه باشد. سپس آنها هدایت می‌شوند که تصویر را تا جایی که امکان دارد به وسیلة تمرکز کردن به جزئیات و استفاده از حواس پنج‌گانه (بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی و لامسه) واقعیت ببخشند. توجه داشته باشید که همه افراد در تصویرسازی خوب نیستند، پس در این تکنیک باید احتیاط را رعایت کرد.

پس‌خوراند زیستی (بیوفیدبک)

پس‌خوراند زیستی شکل خاصی از درمان آرام‌سازی است که از مواردی که در بالا گفته شد متمایز است، زیرا بیوفیدبک در حقیقت بازخورد حسی (معمولاً دیداری یا شنیداری) یا مکانیکی (دماسنج) فراهم می‌کند که خیلی‌اوقات توسط کامپیوترها و تقویت‌کننده‌هاست، بدین منظور که بیماران یاد بگیرند که چطور پارامترهای فیزیولوژیکی (مانند دمای انگشت یا تنش عضلانی) را برای کاهش انگیختگی جسمانی کنترل کنند. به عنوان نمونه، پس‌خوراند زیستی الکترومیوگرافی (EMG) قدامی، که شکلی از پس‌خوراند زیستی است و در مورد آن بیش‌ترین مطالعه صورت گرفته است، به افراد یاد می‌دهد که تنش عضلانی در عضلات پیشانی و صورت را کاهش دهند. به نظر می‌رسد که بیوفیدبک به بیماران کمک می‌کند تا حالتی از آرمیدگی روانی و فیزیکی را به دست آورند، و از احساسات و پاسخ‌های بدنی‌شان به استرس‌زاها بیشتر آگاه شوند. بیوفیدبک به طور فعالی بیمار را در فرایند درمانی درگیر می‌کند، و اندازه‌گیری‌های فوری از پیشرفت را فراهم می‌نماید. یکی از دشواری‌های اندازه‌گیری کارآمدی پس‌خوراند زیستی این است که آن اغلب با بعضی از شکل‌های آرام‌سازی هم‌زمان به کار می‌رود، که این جدا کردن تأثیرات مستقل هر کدام را مشکل می‌کند. به‌علاوه، به نظر می‌رسد که پیشرفت‌ها قابل مقایسه با آرام‌سازی عضلانی پیشرونده (PMR) هستند، در حالی که PMR زمان کمتری طول می‌کشد تا بیمار یاد بگیرد و نیازمند تجهیزات گران‌قیمتی نیست.