معرفی و دانلود کتاب یک ماه دور از شهر

معرفی کتاب یک ماه دور از شهر

کتاب یک ماه دور از شهر اثر جی ال کار نوولایی تأثیرگذار درباره مردی است که پس از جنگ جهانی اول برای مرمت یک نقاشی دیواری به دهکده‌ای آرام در یورکشر می‌رود. در دل تابستانی کوتاه، او با گذشته، زخم‌های جنگ و معنای زمان روبه‌رو می‌شود. این رمان تاریخی روایتی لطیف، انسانی و سرشار از حس نوستالژی و تأمل درباره زندگی است و جایزه‌ی ادبی گاردین را نیز از آن خود ساخته است.

درباره‌ی کتاب یک ماه دور از شهر

«بیش از همه باید از مرگِ اشتیاق بترسیم!» کتاب یک ماه دور از شهر (A Month in the Country) نوولایی از نویسنده‌ی انگلیسی جی ال کار (J. L. Carr) است که داستان مردی را روایت می‌کند که جنگ جهانی اول روحش را درنوردیده و حال به دهکده‌ای آرام فرستاده می‌شود. هدف او این است که نقاشی فراموش‌شده‌ای را از دل دیوارهای یک کلیسای قدیمی بیرون بکشد؛ اما آنچه در این تابستان کوتاه کشف می‌کند، تنها نگاره‌ای هنری و مذهبی نیست، بلکه لایه‌هایی از خاطره، اندوه و امید است که زندگی‌اش را برای همیشه تغییر می‌دهد.

تام برکین، شخصیت اصلی کتاب یک ماه دور از شهر، پس از بازگشت از جنگ، با زخم‌های جسمی و روحی دست و پنجه نرم می‌کند. مرمت کردن دیوارنگاره‌ای قرون وسطایی در دهکده‌ای کوچک در ابتدا یک کار موقتی به‌نظر می‌رسد اما به تدریج به تجربه‌ای عمیق و دگرگون‌کننده بدل می‌شود. این نوولا با فضایی آرام و تأمل‌برانگیز، بازگشت انسان به سکوت طبیعت و فاصله گرفتن از هیاهوی جهان را به تصویر می‌کشد.

مرمت یک دیوارنگاره؛ مرمت زندگی

در یک ماه دور از شهر جی. ال. کار، روند مرمت نقاشی دیواری کلیسا به نوعی سفر درونی برای شخصیت اصلی تبدیل می‌شود. برکین در حالی که لایه‌های گچ و رنگ را از روی تصویر کهن کنار می‌زند، گویی لایه‌های خاطرات و رنج‌های خود را نیز کنار می‌زند. فضای روستایی، تابستان طلایی و آرامش دشت‌های یورکشر در این داستان نه‌تنها پس‌زمینه‌ای شاعرانه می‌سازند، بلکه به تدریج به بخشی از روند التیام شخصیت تبدیل می‌شوند.

نوولایی درباره جنگ، خاطره و آرامش طبیعت

در طول روایت، کتاب یک ماه دور از شهر برکین با مجموعه‌ای از شخصیت‌های به‌یادماندنی روبه‌رو می‌شود؛ از اهالی ساده و صمیمی دهکده گرفته تا باستان‌شناسی که در جست‌وجوی قبری گمشده است. این برخوردها، در کنار کشف تدریجی رازهای گذشته، تصویری زنده از جامعه‌ای کوچک و روابط انسانی در آن ارائه می‌دهند. نویسنده با ظرافت نشان می‌دهد که چگونه ارتباط‌های ساده انسانی می‌توانند در بهبود روحی یک فرد نقش داشته باشند.

جی ال کار مرمت کردن یک نقاشی یا اقامت کوتاه در یک روستا را بهانه کرده تا درباره‌ی ترمیم روح انسان، گذر زمان و لحظه‌هایی صحبت کند که بی‌آنکه متوجه باشیم، مهم‌ترین بخش زندگی ما را می‌سازند. اگر به داستان‌هایی آرام و تأمل برانگیز علاقه دارید، خرید کتاب یک ماه دور از شهر نشر رایبد با ترجمه‌ی ایمان رهبر فرصتی فراهم می‌کند تا در فضایی ادبی و عمیق، داستانی درباره‌ی جنگ، خاطره و بازسازی روح انسان بخوانید.

اقتباس سینمایی از رمان یک ماه دور از شهر

• فیلمی اقتباسی از این رمان با بازی کالین فرث، کنت برانا و ناتاشا ریچاردسون که در سال 1987 ساخته شده است و نامی مشابه با عنوان کتاب دارد.

کتاب یک ماه دور از شهر برای شما مناسب است اگر

• به نوولاهای ادبی کوتاه و عمیق علاقه دارید.
• از داستان‌هایی با فضای روستایی و آرامش طبیعت لذت می‌برید.
• به روایت‌هایی درباره بازگشت از جنگ، ترمیم روان و خاطره علاقه دارید.
• دوست دارید داستانی بخوانید که فضایی نوستالژیک و تأملی درباره گذر زمان داشته باشد.

در بخشی از کتاب یک ماه دور از شهر می‌خوانیم

نقاشی آخرالزمانی آن مُردۀ اعصار گذشته را باید برای همگان آشکار می‌کردم. آن هِرم عظیم از پیکرهای آدمیان که بالا می‌رفت و طاقی میانشان جدایی انداخته بود! طولی نکشید که به بالا و پایین و جای‌جای نقاشی حمله کردم و طرحی قابل قبول از کلیتش در ذهنم شکل گرفت.

قاضی و مباشرش و پایین‌تر سه ارباب باب شانزدهم انجیل لوقا را می‌دیدی که نخست جامه‌های مجللی به تن داشتند، بعد زبانه‌های آتش آن‌ها در بر گرفته بود. درنهایت جماعت خشنود در سمت راست راهی مسیری بهشتی بودند و دیگران را که فریادشان بلند بود به حاشیۀ آتشین مسیر سمت چپ می‌افکندند.

حتی وقتی سرگرم کار نبودم، ذهنم اسیر گسترۀ عظیم رنگ‌ها بود. به‌ویژه دو سه هفتۀ اول که فقط گاهی مون وقفه‌ای ایجاد می‌کرد. اما بعد نخست در جریان داوری مسابقات در روزهای شنبه و بعد در جلسات یکشنبۀ کلیسا به طرز اجتناب‌ناپذیری، همان‌طور که برای اکثرمان رخ می‌دهد، به‌طرفِ مناظر متغیّر خودِ آکسگادبی کشیده شدم.

عجیب اینجاست که آنچه بیرون اتفاق می‌افتاد شبیه رؤیا بود و واقعیت را فقط در کلیسای خاموش، جلوی تصویری که داشت دوباره هویدا می‌شد، پیدا می‌کردم. بقیۀ منظره‌ها فقط از روبه‌رویم سُر می‌خوردند. همان‌طور که گفتم شبیه رؤیا بودند. دست‌کم مدتی اوضاع بر این منوال گذشت.

روزی کتی اِلِربک آمد تا برای ناهار دعوتم کند. بالای نردبان را نگاه کرد و فریاد زد:

«مامان گفت از شما خواهش کنم یکشنبه واسه ناهار بیایین پیش ما. گفت نوبت ماست که واعظ رو دعوت کنیم که همون آقای جَگِره که از نورثَلرتون می‌آد پیشمون و اصلاً از حرف‌هاش سر در نمی‌آرم ولی مامان گفت که شما دو نفر حرف همدیگه رو خوب می‌فهمین. اگه دلتون نمی‌خواد مجبور نیستین زیاد بمونین چون واعظ به محض اینکه غذاش رو بخوره، مستقیم می‌ره توی اتاق‌نشیمن تا قبل از عصرونه چرت بزنه. ولی اگه دوست داشتین می‌تونین همراهمون، یعنی همراه من و ادگار، به کلاس دینی یکشنبه‌ها بیایین.»