کتاب رستوران عشق نویافته

کتاب رستوران عشق نویافته رمان محبوب ایتو اوگاوا است که فرازونشیب زندگی یک دختر جوان ژاپنی را روایت می‌کند. دختری که با از دست دادن رابطه‌ی عاشقانه‌ی خود، به روستای کودکی‌اش برمی‌گردد تا بتواند با علاقه‌ی بی‌حدی که به خوراکی و آشپزی دارد، مسیر تحول و التیام زخم‌های جسمی و روحی‌اش را بازیابد. این رمان در سال 2011 موفق به دریافت جایزه‌ی بانکارلا شده است.

درباره‌ی کتاب رستوران عشق نویافته

اگر یک روز بعد از کار به خانه برگردید و متوجه شوید یارتان بعد از سه سال زندگی مشترک تمام اثاثیه را جمع کرده و شما را با خانه‌ای تهی رها کرده است، اولین کاری که انجام می‌دهید چه خواهد بود؟ بی‌تردید هر عکس‌العملی که نشان دهید، زمین تا آسمان با واکنش رینکو قهرمان رمان رستوران عشق نویافته (The Restaurant of Love Regained) اثر ایتو اوگاوا (Ito Ogawa) متفاوت خواهد بود.

غروب روزی که رینکو از کار پاره‌وقتش در یک رستوران به خانه برگشت و با آپارتمان خالی و ناپدید شدن دوست‌پسر هندی‌اش مواجه شد، در همان لحظه، آشپزخانه‌ی کوچک و رؤیایی‌ای را که ساخته بود و روزهایی را که با عشق برای یارش آشپزی کرده بود مرور کرد و خیلی زود به سراغ غذای ژاپنی تخمیرشده‌ای رفت که موردعلاقه‌ی دوست‌پسرش بوده، تا مطمئن شود غذا هنوز سر جایش است.

به این ترتیب ایتو اوگاوا از همان ابتدا به ما نشان می‌دهد، روح و جان قهرمان رمان رستوران عشق نویافته تا چه اندازه با خوراکی و لذت آشپزی آمیخته است. برای همین است که ظرف غذای ژاپنی را مثل کودکی عزیز در آغوش می‌گیرد و به رفتن از خانه‌ای فکر می‌کند که تا دیروز برایش آشیانه‌ی عشق بود.

روایت ایتو اوگاوا؛ آشپزی با چاشنی عشق

رینکو تصمیم می‌گیرد به روستای مادری‌اش برگردد. اگرچه کار چندان آسانی نیست چون ده سال پیش، درست در شب فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، آن‌جا را ترک کرده و در تمام این سال‌ها رابطه‌اش با مادرش به ارسال کارت پستال‌های سال نو محدود شده بود. در کتاب رستوران عشق نویافته ایتو اوگاوا، بازگشت به گذشته، تنها نقطه‌ی عطف زندگی رینکو نیست، بلکه مهم‌ترین تغییر و چالش او از دست دادن قدرت تکلمش است که به دلیل شوک ناشی از ناپدید شدن یارش به او وارد شده.

دخترک در مسیر خانه، گذشته‌اش را مرور می‌کند و از زمانی می‌گوید که در حومه‌ی شهر زندگی خوشی را با مادربزرگش سپری کرده و از یک زمانی تصمیم می‌گیرد یک سرآشپز حرفه‌ای شود. او از دوران آشنایی با دوست‌پسرش می‌گوید و مسیری را مرور می‌کند که زندگی‌اش را به اینجا رسانده است. رمان رستوران عشق نویافته با مرور خاطرات ادامه پیدا می‌کند تا زمانی که رینکو به روستا می‌رسد و زندگی تازه‌اش را آغاز می‌کند.

التیام با رستوران عشق نویافته

ایتو اوگاوا قهرمان رمانش را با چالش سخت مواجه می‌سازد؛ در ابتدا عشق را از او می‌گیرد اما در طی روند تازه‌ای او را به عشق واقعی زندگی‌اش یعنی آشپزی پیوند می‌دهد؛ آشپزی منحصربه‌فرد در رستورانی ساده که با هر وعده‌ی غذایی، عشقی تازه را متولد می‌کند. پس اگر می‌خواهید در رمانی دلچسب به روستایی در ژاپن قدم بگذارید و با هر جمله عطر و طعم دلنشین یک خوراکی تازه را مزه کنید، با خرید کتاب رستوران عشق نویافته راه ورود به این جهان را پیدا خواهید کرد.

گفتنی‌ست که کتاب رستوران عشق نویافته انتشارات رایبد با تلاش فرانک حیدریان به فارسی برگردانده شده و در اختیار مخاطبان علاقه‌مند قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب رستوران عشق نویافته

• برنده‌ی جایزه‌ی بانکارلای ایتالیا در سال 2011
• کسب جایزه‌ی اوژنی برازیر فرانسه در سال 2013

اقتباس سینمایی از کتاب رستوران عشق نویافته

• در سال 2010 فیلم رستوران رینکو (Rinco's Restaurant) بر اساس این رمان ایتو اوگاوا تولید شد.

کتاب رستوران عشق نویافته برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات ژاپن علاقه دارید و از مطالعه‌ی داستان‌های ژاپنی لذت می‌برید.
• دلتان می‌خواهد وارد جهان داستانی دلنشینی سرشار از عطر غذا و طعم عشق شوید.

در بخشی از کتاب رستوران عشق نویافته می‌خوانیم

به لطف کوما، آشپزخانه‌ام از آنچه تصور می‌کردم بهتر شده بود. به‌سرعت گلدان مادربزرگم را از آشپزخانه کثیف مادرم به آنجا انتقال دادم. مهم‌ترین چیز در مورد آشپزخانه برای من این بود که حسابی نورانی و تمیز و راحت باشد. وقتی آشپزی می‌کنم ابزار کمی استفاده می‌کنم، بنابراین به ماشین ظرفشویی نیاز نداشتم، حتی به مایکروویو و پلوپز. به‌طور قطع به یخچال، سینک، اجاق گاز و توستر نیاز داشتم که تمام این‌ها را می‌توانستم ارزان از رستوران چینی نزدیکم بخرم.

سینک به خوبی یک سینک نو بود و خوشبختانه ارتفاعش برای قد و قامت من عالی بود. برای کلاهک تهویۀ مطبوع، یک چیزی مثل یک سطح قدیمی را ابداع کردیم که به نظر یک‌جورایی احمقانه می‌آمد، ولی به شکل عجیب‌وغریبی خوب بود. هم‌چنین تمام کاغذدیواری دیوار شرقی را کندیم و به جایش یک لایه شیشۀ بزرگ قرار دادیم که وقتی آشپزی می‌کنم نور طبیعی درخشان به داخل جاری شود. کوما با استفاده از چوب درخت‌های محلی، برای سقف یک تیرک افقی ساخت که من از آن سبدهایی آویزان کردم که در کوه دوقلو می‌ساختند. از در دیگر آشپزخانه می‌توانستم به باغ ادویه‌هایی که کاشته بودم بروم. لحظه‌ای ایستادم و منظره را نوشیدم. من در این سال‌ها در آشپزخانه‌های زیادی کار کرده‌ام، ولی این یکی با اختلاف بهترین بود.

با پولی که از مادرم قرض گرفته بودم یک دست چاقوی حرفه‌ای خریدم و دیگر وسایل مورد نیاز آشپزخانه را. هنوز آن‌قدری مانده بود که بتوانم تعدادی ظرف درجه‌یک مثل کاسه بخرم. مادرم بهم یک دست کامل ظرف داد که در پشت یکی از کابینت‌هایش پیدا کرده بودم. آن‌ها را مادربزرگم به او داده بود و دربردارندۀ تکه‌های شگفت‌انگیزی بودند. فنجان‌های رنگارنک از دورۀ تیشو و ویکتوریا، کاسه‌های ویتنامی قدیمی با تصاویری از پاییز ایالت آنام ، ظروف نقش و نگاردار ژاپنی، کاسه‌های سفید سوپ‌خوری ریچارد جینوری و حتی یک دست لیوان شامپاین‌خوری باکارات که مدلش دیگر تولید نمی‌شد. در زیر هر تکه برچسبی بود به خط مادربزرگم که کمی دربارۀ تاریخ آن توضیح داده بود. مادرم این چیزها را به‌عنوان هدیۀ روز بازگشایی بهم داد. من می‌دانستم آن‌ها برایش کمی باارزش‌تر از آشغال هستند، اما برای من مانند گنج بودند.