کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ

دو دوست با نام‌های ایوان؛ چه شود! نیکلای گوگول، ستاره‌ی درخشان ادبیات روسیه در کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ، دو رفیق قدیمی را به یک دوئل حسابی دعوت می‌کند. بگومگو و مشاجرات این دو دوست در ابتدا چندان مهم به نظر نمی‌رسید. به هر حال همه‌ی دوست‌ها گاهی با هم دعوا می‌کنند. اما اگر بدانید در ادامه‌ی این ماجرای کلاسیک و طنز چه بر سر این دو مرد خواهد آمد قطعاً خنده‌تان به این زودی‌ها بند نمی‌آید.

درباره‌ی کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ

در دنیا، چه دوستی‌هایی که به دشمنی بدل نشده! تصورش سخت نیست اگر دو مالک و ارباب روسی را در حال کشمکش و دعوا ببینیم، با این حال کسی انتظار نداشت ایوانویچ و نیکیفورویچ این چنین به جان هم بیفتند. به هر حال آن‌ها از قدیم دوست همدیگر بودند. برای این که بهتر از ماجرا سر در بیاوریم باید به کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ (The Tale of How Ivan Ivanovich Quarreled with Ivan Nikiforovich) سر بزنیم. نیکلای گوگول (Nikolai Gogol) روایتگر یک ماجرای شیرین و طنازانه در دل یک خروس جنگی اساسی خواهد بود.

در شهر کوچک میرگورود، ارباب و ملاکان بسیاری پیدا می‌شوند. اغلب آن‌ها بر سر آب و زمین دعوا دارند و دشمن یک‌دیگرند. البته استثناهایی هم بینشان هست. مثلا دو دوست به نام‌های ایوان که درست در همسایگی یکدیگر قرار دارند. این دو رفیق دیرینه جز اسمشان هیچ شباهتی به یکدیگر ندارند. یکی لاغراندام و بلندقد است و دیگر چاق و گرد. با این حال رفاقت این دو به سال‌ها قبل برمی‌گردد. برای همین وقتی خبر دعوایشان در شهر پیچید کسی باور نمی‌کرد که دو ارباب دارا و توانا تنها بر سر یک اسلحه‌ی جنگی چنان گرد و خاکی به پا کرده باشند.

داستان نیکلای گوگول، روایت تفنگی که خاک و خون به پا کرد!

دعوا و مشاجره عاقبت خوبی ندارد، مخصوصاً اگر مانند این ایوان و آن یکی ایوان، لجباز و یک‌دنده باشید. تلاش اطرافیان فایده‌ای نمی‌کند و کار بین ایوان‌ها بالا می‌گیرد. برای همین نیز باید باقی وقایع را در دادگاه دنبال کرد. اما انتظار نداشته باشید که این غائله به این زودی‌ها خاتمه پیدا کند. با آغاز محکمه میان دو دوست سابق و دو دشمن حاضر، اتفاقاتی رخ می‌دهد که یکی از دیگری عجیب‌ترند. در هر صورت هر یک از آن‌ها باید ادله و شواهد کافی داشته باشند تا بتوانند ثابت کنند چرا یکدیگر را «غاز» و «مرغ» خطاب کرده‌اند!

رمان صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ، نمایشی از حماقت و درماندگی انسان‌های متکبر و دونمایگی و پلشتی انسان‌های خودخواه است؛ نمایشی که در قالب روایتی پرنیش و کنایه و خنده‌دار بازگو می‌شود. نیکلای گوگول در آثار دیگر هم قلم نقاد خود را به مخاطب نشان داده بود. او حالا با هوشمندی و زیرکی تمام پیام خود را در دل روایتی تمثیلی می‌گنجاند و دشمنی‌های بی‌فرجام انسان را به سخره می‌گیرد. از این جهت می‌توان بار دیگر تصدیق کرد خالق این ماجرا، یکی از ستارگان تابان ادبیات کلاسیک روسیه و بلکه جهان است. پس پیشنهاد می‌کنیم با این کتاب شنیدنی همراه شوید.

این کتاب با تلاش نشر صوتی ماه‌ آوا و همکاری انتشارات بیدگل تهیه شده است. بابک شهاب مترجم اثر است و گویندگی آن را محسن بهرامی برعهده دارد.

اقتباس سینمایی و فرهنگی از کتاب ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ

• شبکه‌ی رادیویی BBC Radio 4 در سال 2002 یک نمایش اقتباسی از این داستان ترتیب داد. این نسخه اقتباسی آزاد از ماجرای اصلی است و در آن ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ همچنان در دنیای دیگر مشغول جنگ و نزاع هستند.
• رمان نیکلای گوگول همچنین ایده‌ی ابتدایی یک فیلم سینمایی هندی را شکل داد. این فیلم در سال 1996 و با نام Katha Don Ganpatravanchi به نمایش درآمد.

کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ برای شما مناسب است اگر

• اگر به مضامین نقد اجتماعی و موضوعات اخلاقی در دل داستان طنز علاقه دارید.
• از دنبال‌کنندگان آثار داستانی روسی و به‌ویژه شاهکارهای کلاسیک آن هستید.

در بخشی از کتاب صوتی ماجرای نزاع ایوان ایوانویچ و ایوان نیکیفورویچ می‌شنویم

دادگاه کارش را از صبح شروع کرده بود. قاضی که مردی نسبتاً چاق بود  البته نه به چاقی ایوان نیکیفورویچ  با قیافه‌ای مهربان، ردایی چرب‌وچیل، پیپ و فنجانی چای در دست با دستیارش صحبت می‌کرد. لب بالایی قاضی دقیقاً چسبیده بود زیر بینی‌اش و او این امکان را یافته بود که هرقدر دلش می‌خواهد لب بالایی‌اش را بو بکشد. این لب برایش نقش انفیه‌دان را بازی می‌کرد، زیرا انفیه در مسیر عبورش به‌سمت بینی همیشه روی لبش هم پاشیده می‌شد. خب، گفتیم که قاضی در حال حرف زدن با دستیارش بود. دخترکی هم با پای برهنه در گوشه‌ای سینی فنجان‌ها را نگه ‌داشته بود.

آن سرِ میز منشی داشت حکم دادگاه را قرائت می‌کرد، اما این کار را با چنان صدای یکنواخت و ملال‌آوری انجام می‌داد که حتی اگر خود متهم هم آنجا حضور داشت، حتماً خوابش می‌برد. البته قاضی هم اگر سرش گرم آن گفت‌وگوی جذاب نبود، بدون تردید، اولین کسی بود که به خواب می‌رفت. درحالی‌که چای را که حالا دیگر سرد شده بود از فنجان جرعه‌جرعه می‌نوشید، گفت: «واقعاً می‌خواستم بدانم چطور آنها این‌قدر قشنگ می‌خوانند. من تقریباً دو سال پیش یک باسترک محشر داشتم. فکر می‌کنید چی شد؟ کلاً از دست رفت. شروع کرده بود پرت‌وپلا آواز خواندن. هرچه هم بیشتر می‌گذشت، بدتر می‌شد: صدایش تودماغی و دورگه شده بود. اصلاً دلم می‌خواست بیندازمش بیرون! فکر می‌کنید دلیلش چیست؟ دلیلش این است که زیر گلویشان غده‌ای درمی‌آید که از نخود هم کوچک‌تر است. این غده را فقط باید با سوزن سوراخ کرد. این را زاخار پراکوفیِویچ یادم داده. اگر بخواهید برایتان ماجرایش را تعریف می‌کنم. یک روز رفته بودم پیشش...»

منشی، که چند دقیقه پیش دست از خواندن کشیده بود، وسط حرفش آمد و گفت: «دِمیان دِمیانویچ، دستور می‌فرمایید پروندۀ بعدی را بخوانم؟»

«همه‌اش را خواندید؟ فقط چه سریع! من که یک کلمه‌اش را هم نشنیدم! بسیار خب، بدهید ببینم، بدهید امضایش کنم. دیگر چی مانده؟»

«پروندۀ گاودزدیِ باکیتکای قزاق.»