کتاب صوتی موسیقی آب گرم

کتاب صوتی موسیقی آب گرم خود خود بوکوفسکی است؛‌ مردی که نمی‌تواند با دنیا و آدم‌هایش کنار بیاید و برای فرار از همه چیز، به دامن الکل، رابطه‌ی جنسی و قمار پناه می‌برد. این کتاب صوتی با صدای سروش صحبت مجموعه‌‌ی 12 داستان کوتاه چارلز بوکوفسکی که هر کدام به‌نوعی پوچی و بی‌معنایی زندگی را آشکار می‌کنند. با شنیدن این کتاب، بدبینی‌تان به زندگی دوچندان خواهد شد!

درباره‌ی کتاب صوتی موسیقی آب گرم

آدم‌ها اغلب در مواجهه با بی‌معنایی دنیا دو رویکرد دارند: یا به دنبال معنایی برای خودشان می‌گردند یا به این بی‌معنایی تن می‌دهند، تا آخر عمرشان با پوچی حاصل از آن بالاجبار کنار می‌آیند و شاید هم نهایتاً خودشان را بکشند. بوکوفسکی جزو دسته‌ی دوم است و هیچ و پوچ این دنیا را برهنه و بدون پرده‌پوشی، نشان می‌دهد. چارلز بوکوفسکی (Charles Bukowski) نویسنده‌ای نابغه بود که زبان ساده و صریحش، زندگی واقعی را با تمام بی‌معنایی، بی‌بندوباری و کثافت‌هایش به تصویر می‌کشد. زندگی‌ای که همه‌ی ما می‌دانیم که اصلاً مانند آن چیزی که در کتاب‌های روان‌شناسی زرد می‌گویند، گل و بلبل نیست و همواره دارد یک سیلی آبدار نوش جانمان می‌کند! هر لحظه از کتاب صوتی موسیقی آب گرم (Hot Water Music)، این واقعیت را به یادتان می‌آورد؛ به حدی که بعد از خواندنش حس می‌کنید خمار شده‌اید و خیلی سریع به چند کتاب دیگر از بوکوفسکی نیازمندید!

کتاب صوتی موسیقی آب گرم مجموعه‌ای است از 12 داستان کوتاه که از دو کتاب چارلز بوکوفسکی انتخاب شده‌اند: Hot water music و South of no north. در هر کدام از داستان‌ها، نویسنده‌ای که شبیه به بوکوفسکی و شخصیت محبوبش، هنری چیناسکی است،‌ روایتی از خودش می‌گوید. همه‌ی داستان‌ها مضامین مشابهی دارند. الکلیسم و فقر در داستان‌ها موج می‌زنند. هر کدام از شخصیت‌ها با اعتیاد و بی‌ثباتی مالی دست به گریبانند و بخشی از تجربیات زندگی خود بوکوفسکی را بازتاب می‌دهند. نویسنده‌ای که دنیا را پوچ می‌بیند و مبارزه برای کشف معنا را، بی‌معنا می‌داند.

«به نظر می‌رسه شما درباره‌ی روابط جنسی زیاد می‌نویسید!» «آره، پس انتظار داری درباره‌ی چی بنویسم؟! بورس؟ کی‌ می‌خواد درموردش بخونه؟» این جواب را هنری چیناسکی به یکی از خوانندگانش می‌دهد؛ اما قطعاً اگر کسی چنین سؤالی را از بوکوفسکی می‌پرسید، همین جواب را می‌گرفت. از روابط جنسی ناکارآمد بسیار در کتاب موسیقی آب گرم گفته می‌شود؛ بی‌پروا و بی‌پرده. بااین‌حال مستی، رابطه‌ی جنسی، قمار، فساد و فحشا فقط یک جنبه از آثار بوکوفسکی هستند. وقتی عمیق‌تر به شخصیت‌های کتاب‌های بوکوفسکی را نگاه کنید،‌ آدم‌هایی تنها را می‌بینید که نمی‌دانند چگونه حفره‌ی درونشان را پر کنند. شاید همه‌ی ما روزگاری به این درد دچار شویم؛ پس چه کاری بهتر از گوش دادن به کتاب صوتی موسیقی آب گرم؟

نثر چارلز بوکوفسکی مستقیم و صریح و واضح است. جملات کوتاه و دقیق در کنار دیالوگ‌ها و تک‌گویی‌ها، بهترین قالب برای روایت داستان کوتاه هستند. بوکوفسکی تصاویری زنده و فوری خلق می‌کند؛ به‌ طوری که تا مدت‌ها در ذهن خواننده باقی می‌ماند. برای مثال به این قسمت از کتاب توجه کنید تا به هنر بوکوفسکی بهتر پی ببرید: “یه سیگار روشن کردم و دنبالش رفتم بیرون. سیگار به لب از راهرو رد شدم، رفتم توی رینگ. همینگوی پرید بالا و دستکش‌هاش رو دستش کرد. طرف من هیچ کس نبود. بالاخره یکی رسید و دستکش‌های منو هم دستم کرد. بعد هر دومون رفتیم گوشه‌ی رینگ تا توصیه‌های داور رو بشنویم. داور به من گفت: «خب، هر وقت کم آوردی من...» «من کم نمیارم.» بعد بقیه‌ی حرف‌هاش رو گوش دادیم. «خیله خب، برید سر جاهاتون. وقتی صدای زنگ رو شنیدین بیاین وسط تا شروع کنیم. در ضمن، بهتره اون سیگار رو بندازی دور.» زنگ رو که زدن من با سیگارم اومدم وسط، یه پک عمیق زدم و دودش رو فوت کردم توی صورت همینگوی. مردم زدن زیر خنده.”

بهمن کیارستمی به‌خوبی لحن چارلز بوکوفسکی را به زبان فارسی منتقل کرده است. انتشارات نگر بعد از گذشت حدود بیست سال از چاپ کتاب موسیقی آب گرم، آن را بازنشر کرد. رادیو گوشه خوانش این کتاب را بر عهده‌ی سروش صحت گذاشت که خودش یکی از طرفدارهای پروپاقرص بوکوفسکی است!

کتاب صوتی موسیقی آب گرم برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به کتاب‌های ابزورد و پوچ علاقه دارید و آثار دیگر بوکوفسکی را خوانده‌اید، در شنیدن کتاب صوتی موسیقی آب گرم لحظه‌ای شک نکنید!

در بخشی از کتاب صوتی موسیقی آب گرم می‌شنویم

مادرم یک سال زودتر از پدرم مرده بود. یک هفته بعد از این‌که پدرم مرد،‌ من تنها توی خونه‌اش بودم. خونه‌اش در آرکادیا بود. چند روز بعد از مرگش، سر راه سانتاآنیتا، به سرم زد که به خونه‌اش سر بزنم. مراسم کفن‌ودفن تموم شده بود و هیچ‌کدوم از همسایه‌ها من رو نمی‌شناختن. رفتم توی آشپزخونه، از شیر یه لیوان آب برای خودم ریختم و خوردم، بعدم اومدم بیرون. دیگه نمی‌دونستم چطوری سر خودمو گرم کنم. توی حیاط یه شیر آب بود. بازش کردم و شروع کردم به آب دادن باغچه. همون‌طور که اون‌جا وایساده بودم، می‌دیدم که پرده‌ها می‌رن کنار و بعد همسایه‌ها، یکی‌یکی از خونه‌هاشون میان بیرون. یک زن از خیابون رد شد و اومد تو. زن پرسید: «شما هنری هستی؟» جواب دادم که هنری هستم. زن گفت: «ما خیلی سال بود که پدرتون رو می‌شناختیم.» بعد شوهرش اومد و گفت: «مادرتون رو هم می‌شناختیم.» من خم شدم شیر آب رو بستم و گفتم: «اگه دوست دارید می‌تونیم بریم تو.»