کتاب خواب خوب بهشت

مجموعه‌ای از 13 داستان کوتاه حیرت‌انگیز به قلم موجز، شاعرانه و واقع‌گرایانه‌ی سام شپارد! کتاب خواب خوب بهشت روایتی است از زندگی با تمام تنهایی‌ها، دلهره‌ها و جستجوهای بی‌پایانش. شخصیت‌های این مجموعه داستان کوتاه، در مواجهه با خلاء، فقدان و گذر زمان، به دنبال معنا و هویت گم‌شده‌ی خود هستند؛ این بازیگر و نویسنده‌ی برجسته، جهانی را ترسیم می‌کند که در آن انسان‌ها درگیر خاطرات، روابط شکننده و امیدهای از دست رفته‌اند. از این منظر می‌توان مجموعه داستان او را اثری اگزیستانسیالیستی دانست.

درباره‌ی کتاب خواب خوب بهشت

داستان‌های مجموعه‌ی خواب خوب بهشت (Great Dream of Heaven) به ظاهر ساده‌اند، اما در عمق آن‌ها لایه‌هایی فلسفی و روان‌شناختی کشف می‌شود. از مردی که در سوپرمارکت به دنبال سبزی ریحان می‌گردد و با زن و نوجوانی اهل مونتانا درباره‌ی شکار و طبیعت گفتگو می‌کند، تا پدری که خاطره‌ی حمله‌ی شاهینی به دخترش را در جاده‌ای بیابانی مرور می‌کند؛ تمام روایت‌های سام شپارد (Sam Shepard)، به نوعی به احساس بیگانگی، قطع ارتباط و تلاش برای بازسازی هویت گم‌شده می‌پردازند.

درام زندگی به قلم شاعرانه‌ی سام شپارد

سام شپارد نمایشنامه‌نویس و بازیگر نیز بود و نگاه او به زندگی در مجموعه داستان روان‌شناختی خواب خوب بهشت، بسیار تأمل‌برانگیز است. همان‌گونه که در بخشی از داستان زندگی باالگو می‌گوید: «زندگى چیزى است که برایت اتفاق مى‌افتد، وقتى دارى براى چیز دیگرى برنامه مى‌ریزى.» این جمله‌ی ساده اما عمیق، عصاره‌ای از نگاه اگزیستانسیالیستی شپارد به زندگی است. نگاهی که در آن، انسان نه در کنترل کامل سرنوشت خویش، بلکه درگیر با جریان‌های پیش‌بینی‌ناپذیر و گاه بی‌رحم است.

داستان خواب خوب بهشت، نگین درخشان این مجموعه است. شپارد در این داستان کوتاه، ماجرای دو مرد مسن به نام‌های شرمن و دین را روایت می‌کند. این دو مرد یازده سال آزگار در خانه‌ای سیمانی در نزدیکی توِنتى‌ناین‌پالمز زندگی کرده‌اند و با رقابت خاموش در سحرخیزی، زندگی روزمره‌ی خود را به بهشت تعبیر می‌کنند؛ بهشتی که با حضور پیشخدمتی خوش‌قلب به نام فِی در کافه معنا می‌یابد. دیدار روزانه با فِی، پوشیدن لباس‌های تمیز، کراوات بولو و کلاه کابوى استِتسون، برایشان نوعی آیین مقدس است.

در آثار سام شپارد، زندگی نه مجموعه‌ای از دستاوردهای برنامه‌ریزی‌شده، بلکه رشته‌ای از لحظات ناگهانی، برخوردهای تصادفی و انتخاب‌های مبهم است که شخصیت‌ها را شکل می‌دهد. مجموعه داستان کوتاه خواب خوب بهشت را می‌توانید با ترجمه‌ی روان امیرمهدی حقیقت بخوانید که توسط نشر ماهی چاپ و منتشر شده است.

نکوداشت‌های کتاب خواب خوب بهشت

• شگفت‌انگیز از هر نظر! سام شپرد با این مجموعه، به یک داستان‌گوی اصیل در خالص‌ترین شکل خود بدل می‌شود. (نیویورک تایمز)
• هنرمندانه و ویران‌گر... خشن و رضایت‌بخش... داستان‌های مجموعه‌ی خواب خوب بهشت، از نظر ساختار دقیق و افشاگری رازآلود، یادآور آثار چخوف هستند. (نشریه‌ی Minneapolis Star Tribune)
• احساسات پرشور، داستان‌های سام شپارد را به تجربه‌ای آشنا و ملموس تبدیل می‌کند؛ مثل چیزی که سال‌ها با آن زندگی کرده‌ایم. سبک موجز و شاعرانه‌ی شپرد درخشان است؛ در دل ناامیدی‌های شخصیت‌هایش، چیزی عمیقاً آمریکایی نهفته است. (سان‌فرانسیسکو کورنیکل)
• تکان‌دهنده... اغلب طنزآمیز... نوشته‌های سام شپرد عالی هستند. (Milwaukee Journal Sentinel)

کتاب خواب خوب بهشت برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های کوتاه دارای مضامین روان‌شناسی و فلسفی علاقه‌مند هستید.
• ادبیات آمریکا را جدی دنبال می‌کنید و از فضاسازی‌های انسانی، تلخ و گاه خشن سام شپارد لذت می‌برید.
• پس از مطالعه‌ی یک رمان بلند، می‌خواهید یک مجموعه داستان کوتاه را در دست بگیرید که در عین سادگی، مفاهیم غنی و تأمل‌برانگیزی را روایت می‌کند.

در بخشی از کتاب خواب خوب بهشت می‌خوانیم

شرمن گفت «آره، همینه که مى‌گى.» لبخندى زورکى زد و همان‌جور که مى‌رفت سمت در، براى رئیس، کلاه را از سرش برداشت و دوباره گذاشت سرش.

در راه بازگشت به خانه، در جاده‌ى خاکى طولانى، شرمن یادش نمى‌آمد دقیقا کجاست. مدتى فکر کرد شاید برگشته به آریزونا و توى طویله کار مى‌کند. بوى خون به دماغش مى‌خورد. مجبور شد سرش را بلند کند و به خط افق خیره شود که یادش بیاید کجاست ولى همچنان زمینِ آن‌جا را نشناخت. خیلى وقت بود که این‌جورى از تنهایى وحشت نکرده بود. آفتاب به اوج خودش رسیده بود و شرمن حس کرد الان است که پشت یقه‌اش راستى‌راستى آتش بگیرد. کلاهش را صاف کرد ولى بدىِ مدلش این بود که براى زیر تیغ آفتاب، لبه‌ى کوتاهى داشت. حالا انگار سرتاسر پشتش آتش گرفته بود؛ کله‌اش عینهو کترى بخار شده بود. مى‌دانست چیزى دارد تکانش مى‌دهد ولى ذهنش تمام و کمال با تنش ارتباط نمى‌گرفت. نوک چکمه‌هاش را دید که مى‌کوبید توى خاک. دست‌هاش را تماشا کرد که با ریتم مشخصى تاب مى‌خوردند ولى خودش را یک‌جورهایى بیرون این ضرباهنگ حس مى‌کرد.

همان‌طور که نزدیک خانه شد، برق آفتاب از سنجاق‌کراواتِ دین چشمش را زد. دین را دید که بیرون توى ایوان نشسته روى صندلى ننویى، رو به او. چیزى نگفت، برایش دست تکان نداد. دین هم از سر جاش تکان نخورد. همان‌جا نشسته بود بى‌حرکت، توى صندلى‌اش رو به بیرون، و ساکت. وقتى شرمن از کنارش رد شد و رفت توى خانه، دین از جاش جم نخورد؛ فقط به روبه‌رو زل زده بود. دین شنید که شرمن توى کمدِ اتاق‌خواب دنبال چیزى مى‌گردد؛ کشوها را باز مى‌کند و مى‌بندد. در هیچ‌کدام از صداهایى که شرمن درمى‌آورد اثرى از غیظ نبود یا حسى از این‌که بخواهد حرص دین را درآورد. فقط صداهایى بود که نشان مى‌داد کسى آن‌جاست و دنبال چیزى مى‌گردد یا سعى مى‌کند چیزهایى را جمع‌وجور کند. بالاخره شرمن با یک ساک بندى کرباسى پر از وسایلش از درِ تورى‌دار آمد بیرون.