کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!

کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!، تجربه‌های ارزشمند لی گون هون، نویسنده‌ی کتاب و روان‌شناس سرشناس کره‌ای را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. نویسنده، حکمتی را که از زندگی و علم روان‌شناسی در طول 90 سال زندگی اندوخته در این اثر با مخاطب به اشتراک گذاشته است. پس از مطالعه‌ی این کتاب پرفروش در کره، روش زندگی شاد به‌رغم تحمل دشواری‌ها و کهن‌سالی را خواهید آموخت.

درباره‌ی کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!

کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید! (If You Live to 100, You Might as Well Be Happy: Essays on Ordinary Joy)، منبعی سودمند برای افرادی است که می‌خواهند با پذیرش صادقانه‌ی واقعیتِ پیری و ناملایمات زندگی، خِرد لازم برای یافتن شادی درونی در سادگی‌ها، تقویت ارتباطات اجتماعی و انتخاب آگاهانه‌ی خوش‌بینی را بیاموزند. لی گون هون (Rhee Kun Hoo)، نویسنده‌ی کتاب و روان‌پزشک مشهور کره‌ی جنوبی، زندگی پرفراز و فرودی را پشت سر گذاشته است که مبنای اصلی خِرد نهفته در این کتاب را تشکیل می‌دهد. او در نزدیک به نود سال زندگی خود، تیفوئید، جنگ داخلی کره، ورشکستگی و فقر خانواده را پیش از رسیدن به سنین نوجوانی تجربه کرده است.

لی گون هون، در دوران حرفه‌ای پزشکی خود، به‌طور چشمگیری به تغییر دیدگاه کره‌ی جنوبی نسبت به سلامت روان کمک کرد و در دهه‌ی 70 زندگی‌اش، به‌عنوان یک نویسنده‌ی پرفروش شناخته شد تا در آستانه‌ی 90 سالگی ثابت کند که زندگی، داستانی است که باید تا آخرین صفحه‌ی آن را خواند.

مطالب کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!، با توضیحاتی درباره‌ی حقیقت تلخ پیر شدن، آغاز می‌شود. نویسنده در ادامه، این واقعیت را با خواننده به اشتراک می‌گذارد که کسی پیر شدن را دوست ندارد؛ با فرا رسیدن پیری، قرار نیست سالم‌تر شود و وقت آن فرا رسیده که شنونده‌ی خوبی باشد. لی گون هو در این اثر با استفاده از ضرب‌المثل کره‌ای «زندگی دو فصل زراعی دارد»، به خواننده نشان می‌دهد که باید نیمه‌ی اول عمر را به‌عنوان تجربه‌ی شتاب‌زده پذیرفت تا بتوان با تکیه بر خِرَد حاصل از آن، نیمه‌ی دوم زندگی را آگاهانه و پربار زیست.

روایت روان‌پزشک کهنسال کره‌ای از صلح با خویشتن

مطالب کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!، با این مفهوم مهم ادامه پیدا می‌کند که زندگی را نباید بدون حسرت، ترک کرد. لی گون هون، در این اثر به اهمیت گذر زمان در دوران کهن‌سالی پرداخته و خواننده را از این نکته آگاه می‌کند که با فرارسیدن پیری، باید از چرخه‌ی رقابت خارج شد و زندگی آرامی را در پیش گرفت.

نویسنده، رویکردی مثبت‌گرایانه به پیری در این اثر دارد. به گفته‌ی لی گون هون، هیچ زمانی بهتر از کهن‌سالی برای نزدیک شدن به خانواده وجود ندارد. مطالب کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!، با توضیحاتی درباره‌ی چگونه از همین امروز شاد باشید، هر روز ساده‌تر زندگی کنید، مداومت و پشتکار و هیچ وقت شادی‌های ساده‌ی زندگی را دست کم نگیرید، خاتمه پیدا می‌کند. کتاب حاضر، پادزهری است برای وسواس جامعه‌ی مدرن در جستجوی خوشبختی‌های بزرگ. لی گون هون، با تأکید بر قدرت ترمیم‌کننده‌ی حفظ سادگی در زندگی، به خواننده نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با خروج از مسابقه‌ی رقابت، کهنسالی را به عنوانِ پرخِرَدترین فصل زندگی، به ارزشمندترین بخش آن تبدیل کرد.

کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید! را انتشارات دانش آفرین، با ترجمه‌ی الهام بصیرت، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

در نکوداشت کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!

• این کتاب را بسیار دوست داشتم. چقدر دل‌نشین است که اثری را از کسی بخوانید که صرفاً یک نویسنده در حوزه‌ی خودیاری نیست، بلکه فردی است که زندگی کرده و تجربیاتش را در قالب داستان به اشتراک گذاشته. بسیار بسیار خوشحالم که این کتاب را خریدم. (سارا، کاربر گودریدز)

کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید! برای شما مناسب است اگر

• به دنبال خِرد و راهکارهای عملی از یک روان‌پزشک باتجربه‌ی کره‌‌ای هستید تا زندگی در کهنسالی را باکیفیت و شاد بگذرانید.
• می‌خواهید با خروج از چرخه‌ی رقابت، ارزش واقعی زندگی را در شادی‌های کوچک و معمولی جستجو کنید، نه در مفاهیم انتزاعی و دست‌نیافتنی.
• در حوزه‌ی مشاوره‌ی کهنسالان فعالیت می‌کنید و به دنبال گسترش دامنه‌ی اطلاعات خود هستید.

در بخشی از کتاب اگر قرار است 100 سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید! می‌خوانیم

نسل های جوان امروزی با مشکلاتی کاملاً متفاوت از زمان ما مواجه هستند و هیچ کدام از مراحل زندگی مثل تحصیل، کار، ازدواج یا تربیت فرزند برایشان بدون چالش نیست. احساسات انسانی و عزت نفس آن ها به خاطر رقابت های شدید دنیای پرپیچ و خم مدرن آسیب دیده است. آن ها قرار است با وجود تمام تلاش هایشان، امنیت و ثبات مالی کمتری نسبت به ما داشته باشند و این پیش بینی دردناکی است. پس شاید آن ها به جای معلم، یک شنونده نیاز دارند.

از بچگی با مادربزرگم خیلی خوب کنار می آمدم. او یک زن خوش اخلاق بود که ذهنش خیلی فراتر از دوران مردسالار جامعه ی آن زمان بود. حتی در دوران دانشجویی هم دوست داشتم در مورد مسائل دنیا با مادربزرگم صحبت کنم. من او را به خاطر افکار مترقی اش تحسین می کردم و می خواستم وقتی بزرگتر شدم مثل او باشم. اما وقتی به گذشته نگاه می کنم، متوجه می شوم که دلیل واقعی لذت بردن من از گفت وگو با مادربزرگم این بود که او واقعاً به حرف های من گوش می داد. همیشه با لبخند مهربانش من را تشویق به حرف زدن می کرد و در جواب حرف هایم سر تکان می داد. بنابراین، من مثل یک پرنده ی کوچک به حرف زدن ادامه می دادم.

زمان دقیقش را یادم نیست، اما از وقتی که سنم بالا رفت، مجری بعد از کنفرانس یواشکی به من نزدیک می شد و می گفت: «پروفسور، حتماً امروز خیلی خسته شدین.»

یک کنفرانس علمی معمولاً یک روز کامل ادامه دارد، بنابراین تا عصر همه خسته می شوند. اما در عین حال، همه مشتاقانه منتظر دورهمی بعد از کنفرانس هستند. بنابراین، قطعاً دلم نمی خواست این فرصت را از دست بدهم. هروقت مجری چنین حرفی می زد، می گفتم: «نه، اصلاً خسته نیستم.»