کتاب کافه تورونکا

معرفی کتاب کافه تورونکا

در گوشه‌ای دنج از توکیو، کافه‌ای هست که عطر قهوه‌اشْ زخم‌های پنهان انسان‌ها را آرام‌آرام ترمیم می‌کند. کتاب کافه تورونکا شما را به این کافه می‌برد تا از نزدیک ببینید که چگونه آدم‌های معمولی از دل ساده‌ترین لحظه‌ها به عمیق‌ترین معنای زندگی می‌رسند. ساتوشی یاگیساوا، با قلمی لطیف از دل ناگفته‌ها، قصه‌هایی دلنشین ساخته است. سه داستان به‌هم‌پیوسته را در این کتاب برگزیده‌ی ویراستاران آمازون می‌خوانید که بوی قهوه و اندوهی عمیق در آن‌ها جریان دارد.

درباره‌ی کتاب کافه تورونکا

کتاب کافه تورونکا (Days at the Torunka Café)، مجموعه‌ای از سه داستان امیدبخش، صمیمی و به‌هم‌پیوسته است. ساتوشی یاگیساوا (Satoshi Yagisawa)، با نثری لطیف و کم‌ادعا، عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را از دل روزمره‌ترین لحظه‌های آدم‌های کافه بیرون کشیده است. این داستان ژاپنی به شما یادآوری می‌کند که پشت هر سکوت، قصه‌ای نهفته که ارزش شنیدن دارد.

در نخستین داستان کتاب، روایت آشنایی مردی با زنی مرموز را می‌خوانید. این آشنایی در کافه تورونکا شکل می‌گیرد. ساتوشی یاگیساوا در این داستان به مفهوم هویت شخصی پرداخته و نشان داده که چگونه زخم‌های گذشته می‌توانند ارزش فرد را در نظر خودش کم جلوه دهند. گاهی آن‌قدر خود را سربار دیگران می‌بینیم و نالایق عشق احساس می‌کنیم که از پذیرش امکان‌های تازه و تغییر بازمی‌مانیم.

روایت تلخ و شیرین حسرت از زبان ساتوشی یاگیساوا

حسرت، موضوع اصلی داستان دوم کتاب کافه تورونکا است. در این روایت، ماجرای آشنایی مردی میانسال با دختری جوان را می‌خوانید. این دختر جوان، فرزند زنی است که مرد میانسال سال‌ها پیش با او رابطه داشته. کاراکتر اصلی این داستان همواره در حال جستجوی تکه‌ای از گذشته است. این جستجو گاهی مانند جرقه‌ای از امید در زندگیِ فعلیِ او پدیدار می‌شود و گاهی فرصتی برای یادآوری روزهای خوش گذشته است.

شیزوکو، دخترِ جوان صاحب کافه، در سومین داستان کتاب کافه تورونکا با پسری روبه‌رو می‌شود که خواهر مرحومش عاشق او بوده است. شش سال از از مرگ خواهر می‌گذرد و شیزوکو هنوز در تلاش است تا بدون او به زندگی ادامه دهد. سوگِ خواهر، شیزوکو را به کارهایی وا می‌دارد که در شرایط عادی هرگز انجام نمی‌دهد.

کافه تورونکا؛ پناهگاه آدم‌های زخم‌خورده

با در دست داشتن کتاب کافه تورونکا، شرایطی برای شما مهیا می‌شود تا سری به کافه‌ای دنج و خلوت در کوچه‌پس‌کوچه‌های توکیو بزنید و با ماجراهای آدم‌های زخم‌خورده‌ی این کافه همراه شوید. در مسیر این همراهی، خواهید دید که التیام همیشه در اتفاق‌های بزرگ خلاصه نمی‌شود؛ گاهی یک فنجان قهوه و نگاهی ساده، تمامی چیزی است که یک دل شکسته به آن نیاز دارد.

با خرید کتاب کافه تورونکا، سه داستان به هم پیوسته را به قفسه‌ی کتابخانه‌ی دیجیتال خود اضافه می‌کنید که بوی قهوه و آرامش می‌دهند و به شما یادآوری می‌کنند که زندگی حتی در غمگین‌ترین لحظه‌ها، ارزش زیستن دارد. انتشارات دانش آفرین، چاپ و انتشار این داستان خواندنی از ادبیات معاصر ژاپن را انجام داده است. نگین فراشیانی، مترجم کتاب، لحن دلنشین ساتوشی یاگیساوا را با زبانی روان به فارسی برگردانده است.

نکوداشت‌های کتاب کافه تورونکا

• ساتوشی یاگیساوا، همان‌گونه که در مجموعه‌ی کتابفروشی موریساکی به‌خوبی نشان داد، بار دیگر پناهگاهی آرام‌بخش خلق کرده است که در آن، روح‌های گم‌شده یکدیگر را می‌یابند. (بوک‌لیست)
• داستانی آرام و دلنشین. واقعاً این کتاب را دوست داشتم. ژاپنی‌ها در نوشتن رمان‌هایی که هیچ چیز جنجالی یا ناراحت‌کننده‌ای ندارد، استاد هستند. کتاب کافه تورونکا، راهی برای فرار از شلوغی و آشفتگی دنیا است. واقعاً می‌توانم در داستان غرق شوم. آفرین بر ساتوشی یاگیساوا. از این کتاب‌ها سیر نمی‌شوم. (کاربر آمازون)
• از این کتاب خیلی لذت بردم. فضایی گرم و دنج داشت، ماجراهایش بی‌حاشیه و ساده بودند و شخصیت‌ها عالی پرداخته شده‌اند. (کاربر آمازون)

کتاب کافه تورونکا برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات معاصر ژاپن علاقه دارید و می‌خواهید داستانی امیدبخش مطالعه کنید.
• از مطالعه‌ی داستان‌هایی لذت می‌برید که ماجراهای آن در کافه‌ای دنج جریان دارد.
• درباره‌ی سبک داستان‌نویسی دلنشین ساتوشی یاگیساوا تعریف‌های زیادی شنیده‌اید و قصد مطالعه‌ی یکی از معروف‌ترین کتاب‌های این نویسنده‌ی سرشناس ژاپنی را دارید.
• کتاب روزها در کتاب‌فروشی موریساکی را خوانده‌اید و می‌خواهید داستان دیگری از نویسنده‌ی این کتاب پرفروش مطالعه نمایید.

در بخشی از کتاب کافه تورونکا می‌خوانیم

حمله ای که این بار سراغم آمد، در مقایسه با آنچه جلوی گل فروشی رخ داده بود، هیچ بود.

شب، زیر دوش بودم که اتفاق افتاد. بی هشدار، دردی تیز در سینه ام پیچید. تحمل ناپذیر بود؛ همان لحظه نقش زمین شدم و پشت سرم محکم به کف سخت حمام خورد. زیر آب داغی که روی سرم می ریخت، کاملاً برهنه، سعی کردم خودم را بیرون بکشم و به سمت تخت بروم؛ تمام تنم خیس و لرزان بود.

نمی دانم چطور خودم را به تلفن اتاق رساندم. هیچ خاطره ای از حرف هایی که به گوشی زدم، که مستقیم به پذیرش وصل می شد، ندارم، اما لابد چند کلمه ای گفته بودم. آن لحظه کاملاً از هوش و عقل رفته بودم.

نمی دانم بعد از آن چقدر گذشت. نیمه هوشیار بودم و فقط صدای کوبیده شدن پی درپی کسی به در را می شنیدم. وقتی دوباره چشمانم را باز کردم، روی تخت بیمارستان دراز کشیده بودم.

به گفته ی دکتر، بیش از یک روز بیهوش بوده ام. وقتی مرا به آمبولانس رسانده اند، وضعیت واقعاً وخیم بوده. سرم را با باند سفید بسته بودند، لابد از همان جایی که در حمام به زمین خورده بودم.

وقتی به هوش آمدم، تمام بدنم می لرزید. نه از ضربه ی سقوط، بلکه از رفتارم وقتی آن حمله دوباره سر رسید. چهاردست وپا خودم را تا تلفن کنار تخت کشانده بودم، فقط برای اینکه بتوانم به هر شکلی کمک بگیرم. راستش را بخواهید، آنقدرها هم از مردن نمی ترسیدم. دکتر همیشه با عصبانیت می گفت: «تو انگار واقعاً می خوای بمیری، نه؟»

فهرست مطالب کتاب

بخش اول: بالرین های یکشنبه
بخش دوم: جایی که دوباره همدیگر را ملاقات می کنیم
بخش سوم: قطره ای از عشق
سخن مترجم انگلیسی
درباره نویسنده