کتاب گربه‌ای به نام می اثر مایومی اینابا؛ چرا زندگی با گربه‌ها متفاوت است؟

میومیو می‌کند، شیر می‌خورد، بازی می‌کند و محبوب‌ترین موجود خانه است. کتاب گربه‌ای به نام می خاطرات مایومی اینابا از بیست سال زندگی با گربه‌ی بامزه و پشمالویش است. مایومی این گربه را در یک شب زمستانی، بی‌پناه و تنها پیدا می‌کند؛ گربه‌ای که به مهم‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین موجود زندگی سرپرستش تبدیل می‌شود.

درباره‌ی کتاب گربه‌ای به نام می

هم‌وزن یک کیک فنجانی است. گوش‌های تیز و صورتش اندازه‌ی یک تکه مارشمالو است. خودش هم به نرمی یک مارشمالو است. چشم‌هایش به نسبت صورت خیلی کوچکش، بزرگ و درخشان هستند.

با تمام قدرت نه‌چندان زیادش به نرده‌ی مدرسه‌ی راهنمایی چسبیده و مدام خود را پف می‌دهد تا به پایین پرتاب نشود. تازه به دنیا آمده و میومیوهایش جیغ‌مانند است؛ همان جیغ‌هایی که باعث می‌شوند مایومی اینابا (Mayumi Inaba) او را پیدا کند و به یکی از اعضای خانواده‌ی خود تبدیل کند. کتاب گربه‌ای به نام می (Mornings Without MII)، ما را با خاطرات بیست سال زندگی مایومی و گربه‌ی دوست‌داشتنی‌اش شریک می‌کند.

گربه‌ای به نام می که در این کتاب خاطرات با او آشنا می‌شوید، در یک شب زمستانی و در سال 1977 پیدا شده است. خوشبختانه در آن شب نسیم ملایمی می‌وزید و از نظر مایومی اینابا، همین نسیم صدای می را به او رساند. شاید تصور کنید این مایومی بود که زندگی می را نجات داد - همه‌ی افراد اول همین فکر را می‌کنند - اما در واقع این می بود که زندگی یکنواخت و کسالت‌بار مایومی را زیبا و پر از رنگ و زیبایی کرد. همه‌ی گربه‌ها با زندگی سرپرست‌های خود همین کار را می‌کنند.

می و میومیوهایش، فرشته‌ی نجات زندگی مایومی اینابا

می‌توان گفت این کتاب درباره حیوانات خانگی است، اما در واقع موضوع کتاب گربه‌ای به نام می، راجع به عشق است؛ عشق به حیوانات و به‌خصوص گربه‌ها که بدون شک بامزه‌ترین موجودات جهان هستند و باید بابت حضورشان در شهرهای ماشینی و خاکستری‌مان خوشحال و راضی باشیم.

می اولین گربه‌ای نیست که زندگی سرپرست خود را از تاریکی و غم نجات داده است. سال‌ها پیش مایومی با شیرو آشنا شده بود؛ گربه‌ای که به سونه، عمه‌ی مادربزرگش، تعلق داشت. سونه دو بار در طول زندگی خود ازدواج کرده بود و هر دو ازدواج نیز با شکست خاتمه یافته بود. او زنی تنها، غمگین و منزوی بود که هیچ‌چیز خوشحالش نمی‌کرد، به‌جز حضور شیرو. کتاب گربه‌ای به نام می اثر مایومی اینابا ما را به گذشته می‌برد و با گربه‌هایی که راوی در طول زندگی خود با آن‌ها آشنا شده، مواجه می‌کند.

گربه‌ها، شخصیت اصلی در ادبیات ژاپن

درست است که گربه‌ها جز میومیو چیزی نمی‌گویند، اما انگار که هر کدام شخصیت و خصوصیات منحصربه‌فرد خود را دارند. گربه‌ها می‌توانند برای سرپرست‌های خود به اعضای خانواده تبدیل شوند و جای تمام نداشته‌های آدم‌ها را پر کنند. گربه‌ها می‌توانند با چند ساعت ناپدید شدن خود، زندگی انسان‌هایی که دوستشان دارند را تا زمانی که پیدا نشده‌اند، مختل کنند؛ مانند کاری که شیرو هر روز با عمه سونه می‌کرد و مایومی اینابا حالا نگران است که نکند می هم یک روز ناپدید شود!

می اصلاً شبیه شیرو نیست. شیرو گربه‌ی رویایی مایومی است و در تمام این سال‌ها نتوانسته فراموش کند. می برخلاف شیرو که در مزرعه گردش می‌کرد و به کمک هیچ‌کس نیاز داشت، به مایومی وابسته است. می انگشت‌های مایومی را بو می‌کشد تا شاید بتواند رد و نشانی از شیر و غذا پیدا کند. او معصوم و مظلوم است و تفریحش بازی کردن با وسیله‌هایی است که به انتهایشان نخ وصل است. کتاب گربه‌ای به نام می ترجمه‌ی نگین فراشیانی، تک‌تک لحظات و شیطنت‌های می را توصیف کرده است.

کتاب گربه‌ای به نام می؛ قصه‌ای گرم از زندگی با یک گربه

تصور کنید یک بچه‌گربه‌ی سفید با خط‌های کمرنگ سیاه و حنایی روی میز آشپزخانه دراز کشیده و شیشه شیری بزرگ‌تر از خود را در آغوش گرفته و ناخواسته از دهانش صدای «فوگیاااا فوگیاااا» بیرون می‌آید. این صحنه بسیار شبیه به تحقق خوشبختی است. می هر قالیچه و هر چیزی که جلوی دستش باشد را مثل خمیر نانوایی ورز می‌دهد. مایومی اینابا در کتاب خاطرات گربه‌ای به نام می انتشارات دانش آفرین، ما را با دوران بزرگسالی می نیز آشنا می‌کند؛ زمانی که با دقت تمام خانه را لیس می‌زند و با نگاه قضاوت‌گر گربه‌ای‌اش، همه‌چیز را از زیر نظر می‌گذارد.

با خرید کتاب گربه‌ای به نام می، به اندازه‌ی طول مدت خواندن این کتاب، با یک گربه‌ی بسیار ناز و نرم و پشمالو همراه خواهید بود و این فرصت را خواهید داشت که شرح بازی کردن، غذا خوردن و رفتارهای گربه‌ای او را بخوانید. در کنار این گربه، سرپرست او نیز حضور دارد که در جریان زندگی او نیز قرار می‌گیرید.

نکوداشت‌های کتاب گربه‌ای به نام می اثر مایومی اینابا

• این کتاب فراموش‌نشدنی، شیرین و ماندگار است. مایومی اینابا روایتی عمیق از همراهی و مراقبت از موجودی عزیز در تمام مسیر زندگی‌اش را برای ما شرح می‌دهد؛ روایتی پر از مهر و علاقه درباره‌ی عشق، مسئولیت و موهبتی که در این پیوند نهفته است. (آنی بوستروم، نویسنده و منتقد)
• مایومی اینابا روایت‌های دلنشین از زندگی با گربه‌اش را در کتاب گربه‌ای به نام می به تصویر می‌کشد؛ از پیاده‌روی‌های عصرگاهی خود و گربه‌اش، روزهای سختی و بیماری، تماشای شهر توکیو و سفرهایی که با همدیگر رفته‌اند. این کتاب جذاب برای دوستداران حیوانات خانگی که آمادگی تجربه‌ی یک داستان عاطفی را دارند جالب است. (Publishers Weekly)

کتاب گربه‌ای به نام می برای شما مناسب است اگر

• به خواندن کتاب‌های خاطرات آدم‌های عادی که زندگی روزمره و گذشته‌ی خود را بازگو کرده‌اند، علاقه دارید.
• به رمان‌های ژاپنی که بیشترین تعداد گربه‌ها در ادبیات را به خود اختصاص داده‌اند، علاقه‌مندید و می‌خواهید با اثری مواجه شوید که شما را با بیست سال زندگی شیرین یک گربه‌ی خانگی همراه می‌کند.

در بخشی از کتاب گربه‌ای به نام می می‌خوانیم

می یک شبه همه ی آنچه را که جزئی از زندگی روزمره اش بود، از دست داده بود. در آپارتمان جدید نگاهی به اطراف انداخت، گویی در حال بررسی سرزمین ناشناخته ای باشد، سپس سرش را بالا گرفت و به من چشم دوخت. نخستین واکنشش، بو کشیدن چیزهایی بود که در آن فضای غریبه و پر از کارتن های هنوز بازنشده دیده می شد.

او تمام آن شب را با دماغی چسبانده به زمین گذراند و آرام در اطراف می خزید، در جستجوی چیزی که بوی آشنای خودش را داشته باشد. کفپوش تیره سرامیکی، کاشی های آبی حمام، پنجره های دوجداره ی محکم که صدای بیرون را خفه می کردند، کتاب هایی که تازه در قفسه ها چیده بودم، و زیرانداز آشپزخانه، همه را یکی یکی بو کشید. تا اینکه سرانجام به همان زیراندازی رسید که هنوز بوی او را در خود داشت. با احتیاط و دقت، سراسرش را بویید.

در میان وسایل خانه، یک چیز دیگر هم بود که برای می‌آشنا به نظر می رسید: صندلی ای با روکش بژ. او عاشق گودی نرم نشیمنگاهش بود. هروقت از لم دادن روی ایوان یا درپوش وان خسته می شد، بی درنگ روی آن صندلی می پرید و همان جا به خواب می رفت. عروسک پلنگ محبوبش را هم برایش روی صندلی گذاشتم، همان عروسکی که اندکی پس از اسباب کشی مان به کوکوبونجی به عنوان هدیه ی تبلیغاتی گرفته بودم، و از همان روزها به تنها همدم می‌در ساعت هایی که خانه نبودم، تبدیل شد.