کتاب شاعران زمان عسرت: گزیده شعر آلمانی پس از دو جنگ جهانی

اگرچه جنگ سراسر ویرانی است و پدیدآور زمان عسرت؛ اما شاعران قهرمانان این زمانه‌‌اند. کتاب شاعران زمان عسرت که توسط مهدی زمانیان گردآوری و ترجمه شده، مجموعه‌ای از شعرهای شاعران آلمانی در زمان جنگ‌های جهانی اول و دوم و پس از آن‌ را در بر می‌گیرد. علاوه بر این، معرفی زندگی و آثار شاعران را در این کتاب خواهید یافت. این اثر، جلد اول از مجموعه کتاب «شعر جهان» به همت نشر افکار جدید است.

درباره‌ی کتاب شاعران زمان عسرت

در زمان جنگ‌های جهانی اول و دوم، بسیاری از کشورهای اروپایی تا مرز ویرانی پیش رفتند. تصویر واقعی جنگ نه‌تنها با آرمان‌های دور و دراز حاکمان تفاوت بسیاری داشت؛ بلکه بیش از آنچه انتظار می‌رفت به خرابی و تلفات انجامید. در این دوران سخت، که می‌توان آن را زمان عسرت نامید، شاعران همچنان قهرمانانی بودند که توانستند مرهمی بر انسان باشند.

مهدی زمانیان در کتاب شاعران زمان عسرت به گردآوری اشعار آن دسته از شاعران آلمانی پرداخته است که در زمان جنگ‌های اول و دوم و دوران پساجنگ می‌زیستند. این شاعران، اگرچه در دوره‌ای پر از آشوب و تباهی می‌زیستند، هرگز رسالت خود را که مبارزه با جنگ و پیامدهای آن بود از خاطر نبردند و اشعار آنان عاملی شد تا ارزش‌های انسانی دوباره سربرآورند.

این کتاب شاعران گوناگونی را در کنار هم جمع کرده به زندگی و شعر آن‌ها پرداخته است؛ کسانی چون گئورک تراکل، کورت هاینیکه، یوهانس بشر، برتولت برشت، گونتر گراس، پل سلان، ولفگانگ بشلر، گونتر آیش و شاعران دیگری که در این برهه از تاریخ آلمان می‌زیستند. همچنین بخشی از کتاب به معرفی زندگی و شعر سیروس آتابای، شاعر آلمانی ایرانی‌تبار، اختصاص دارد.

زندگی و شعر این شاعران، اگرچه تفاوت‌های بسیاری با هم داشتند، مشابهتی دارد که جان‌مایه‌ی کتاب شاعران زمان عسرت است: این واقعیت که چهره‌ی جنگ، چه اندازه کریه و وحشتناک است.

کتاب شاعران زمان عسرت مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به شعر جهان کتاب شاعران زمان عسرت را جذاب خواهند یافت.

در بخشی از کتاب شاعران زمان عسرت می‌خوانیم

ماه را نظاره کردم و جبروت بیش از اندازۀ
دریای بی‌رحم اژه را.
کوره‌راه‌های پیش رویم با تاریکی پیکار می‌کردند.
لیک هفت مشعل مرا رهنمون بودند،
نورافشان از میان ابرها، آمادۀ چیرگی.
آیا اجازه دارم تسلیم هیچی شوم، بگذارم
باد کینه‌توز شهرها، شهرهای دور، مرا بیازارد؟
زیرا روزهای ملال‌آور زندگی را در هم شکسته‌ام!
ای سفرهای بی نام و نشان! پیروزی‌هایتان
دیر زمانی ست کسل‌کننده شده‌اند.
آوخ، نی‌لبک‌های خوش‌نوا و ویولون‌ها بیهوده
درد و رنج مرا پژواک می‌دهند.