کتاب دکان نانوایی

کتاب دکان نانوایی آخرین نمایشنامه‌ی برتولت برشت است که پس از مرگ او، در قالب مجموعه آثارش در سال 1979 منتشر شد. این نمایشنامه همانطور که از نامش نیز برمی‌آید مضمونی عدالتخواهانه دارد و در نقد استثمار فرودستان است. گفتنی‌ست این اثر برای اولین بار به فارسی ترجمه شده.

کتاب دکان نانوایی مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی و آثار برشت، از کتاب دکان نانوایی (Der Brotladen: ein Stück fragment) لذت خواهند برد.

برتولت برشت را بیشتر بشناسیم

نام کامل او یوگن برتولت فردریش برشت است و یکی از سرشناس‌ترین و برجسته‌ترین چهره‌های ادبی قرن بیستم کشور آلمان و جهان محسوب می‌شود. وی بیش از هرچیزی به دلیل نمایش‌نامه‌های واقع‌گرایانه‌ی خود شهرت دارد. او سال 1898 در آگسبرگ ایالت بایرن در آلمان به دنیا آمد و در جوانی تصمیم گرفت در رشته‌ی پزشکی تحصیل کند اما چیزی نگذشت که جنگ جهانی اول آغاز شد و او هم در سال 1918 به سربازی رفت. همین تجربه و حضور در جنگ منبع الهام او برای نوشتن آثار متعددی شدند. برشت نمایشنامه‌ی طبل‌های شبانه را با الهام از تجربیات خود در این دوران نوشت.

برتولت برشت (Bertolt Brecht) تا روی کار آمدن نازی‌ها در آلمان دوران خوبی را داشت و به عنوان یک نمایشنامه‌نویس و شاعر موفق مطرح شد اما با ظهور نازی‌ها دیگر آلمان کشور مناسبی برای این هنرمند کمونیست نبود. او مجبور شد از این کشور فرار کند و تمامی آثارش هم در آلمان ممنوع شد. برشت به ناچار مجبور به مهاجرت شد و به آمریکا رفت اما در آنجا هم نتوانست ماندگار شود، چرا که برشت گرایشات آشکار کمونیستی داشت و در آن دوران فضا کاملاً برعهده او بود و کمونیست‌ها در آمریکا هم جایی نداشتند. بنابراین به سوئیس رفت جایی که اکثر کمونیست‌های از آمریکا رانده شده می‌رفتند. برشت 15 سال در این تبعید به سر برد اما سرانجام به آلمان شرقی بازگشت و در سال 1955 درگذشت.

در بخشی از کتاب دکان نانوایی می‌خوانیم

مایر: ‌ای پیرسگ‌! حالا می‌دانم چه‌کار کنم. باید حقه سوار کنم. ‌ آن جا یک سطل آشغال می‌بینم. راه نجات همین است. جای امید، طناب، جزیره و لنگرگاه. آن جا دشمنم ایستاده، دشمنی که قصد هلاک مرا دارد. نشانش می‌دهم هر کس جای من بود، روزنامه‌ها را در دیدرس این پیرزن می‌گذاشت. اما من پیکر خود را جلو چشمانش به نمایش خواهم گذاشت، چون که می‌دانم من از عهدۀ قبولاندن این امر به او برنخواهم آمد، حتی اگر به چشم خودش هم ببیند که پسرش پول روزنامۀ مرا نپرداخته است. او به این چیزها توجه نمی‌کند. برایش چه اهمیتی دارد که یک قروش از کف من برود.

مجبورم سرشکسته‌ام را نشانش بدهم.

(با چاقوی جیبی‌اش کف سطل را از آن جدا می‌کند.)

گروه همسرایان: اکنون واشنگتن مایر، این رجل سیاسی،
به شیوۀ سیاستمداران عمل می‌کند
و از قانونی پیروی می‌کند که در ژرفا حکم‌فرماست:
در برابر قدرت میدان را خالی کن
زیرا هر گاه قدرتمند در خلأ مشت بزند
خود را تضعیف می‌کند.