کتاب تنفس در هوای تازه

جورج اورول در کتاب تنفس در هوای تازه قصه مردی میانسال را به تصویر می‌کشد که خانواده‌اش را رها می‌کند تا به دهکدۀ کودکی خود برگردد، اما افسوس که همه‌چیز نابود شده است. نویسنده در این رمان از انسان وازدۀ امروزى دعوت می‌کند تا لحظه‌ای خود را از قید و بندهای زندگی مدرن برهاند و به آرامش گذشته بازگردد.

دربارۀ‌ کتاب تنفس در هوای تازه:

جورج بولینگ مردی میانسال و مسئولیت‌پذیر است؛ او فروشندۀ بیمه است، قسط وام خانه‌اش را سر موعد می‌پردازد و با همسر و فرزندانش رفتار خوبی دارد. اما داستان تنفس در هوای تازه (Coming Up for Air) طور دیگری پیش می‌رود؛ بولینگ برندۀ مقداری پول می‌شود و تصمیم جدیدی در زندگی‌اش می‌گیرد.

بولینگ مى‌خواهد پس از آن‌همه دوندگى و دغدغه‌هاى مادى و گرفتاری‌هاى زندگى خانوادگى به خاطرات دوران کودکى‌اش برگردد و فارغ از همۀ این‌ها، به همان آرامش و فراغت دنیاى قدیمش پناه ببرد، اما وقتى خود را از همۀ این قید و بندها رها کرده و به زادگاهش بازمى‌گردد، متوجه مى‌شود که آن دنیاى بِکر دوران کودکى‌اش هم از روند مدرنیته مستثنى نشده و چنان دستخوش تغییر شده که نه‌تنها خودش در میان ساکنان امروزی‌اش بیگانه است، بلکه همه‌چیز آنجا براى او ناآشنا و غریب است.

کتاب تنفس در هوای تازه، که حال‌وهوای لندن پیش و پس از جنگ را با هم مقایسه می‌کند، بیانیه‌ای ضد جنگ است. جورج اورول (George Orwell) که جنگ را نتیجۀ زندگی پیشرفته و مدرن ما می‌داند، در این کتاب به ستایش دنیاى قدیم می‌پردازد، زمانى که هنوز طبیعت و طراوت زندگى جاى خود را با انبوهی از ساختمان‌هاى بلند و هواپیماها و اتومبیل‌ها عوض نکرده بود و انسان گرفتار این حجم از دود و آهن نشده بود.

کتاب تنفس در هوای تازه برای چه کسانی مناسب است؟

اگر از زندگی مدرن خود خسته شده‌اید و دوست دارید دمی در هوای تازه تنفس کنید، این کتاب مناسب حال‌وهوای شماست.

با جورج اورول بیشتر آشنا شویم:

اریک آرتور بلر که با نام جورج اورول آثارش را می‌نوشت، نویسنده‌‌ی برجسته و مشهور انگلیسی و متولد 1903 میلادی بود. اورول را نویسنده‌ای سیاسی و تاثیرگذار می‌دانند و او به‌خاطر دو رمان «قلعۀ حیوانات» و «1984» شهرتی جهانی و ماندگار یافته است.

اورول در رمان تنفس در هوای تازه، همان ایده‌های پیشین خود را پی می‌گیرد و مخالف با پیشرفت، تکنولوژى و مرگ ارزش‌هاى والای انسانى قلم مى‌زند و براى از بین ‌رفتن تمامى خصایل انسانى قدیمى اظهار تأسف مى‌کند. تنفس در هوای تازه آخرین رمان او پیش از جنگ جهانی دوم است.

از دیگر آثار داستانی او می‌توان به «روزهای برمه، دختر کشیش، مفس در هوای تازه، همه جا پای پول در میان است و آس و پاس‌های در پاریس و لندن» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب تنفس در هوای تازه می‌خوانیم:

درواقع این ایده روزى به ذهنم خطور کرد که مى‌خواستم بروم دندان‌هاى مصنوعى‌ام را بگیرم.

خوب آن روز صبح را به‌خاطر دارم. حدود یک‌ربع مانده به هشت از تختخوابم بیرون آمدم و به حمام پریدم. آن روز یکى از صبح‌هاى بسیار سرد ژانویه بود و هوا ابرى و به‌رنگ زرد مایل به طوسى بود. در بیرون پنجره مربع حمام و در پایین، من قادر بودم باغچه چمنکارى چهار و نیم در نه مترى را که دیوارى از شمشاد دور آن کشیده و در وسطش راهِ رفت و آمدى داشت، ببینم. ما به آنجا باغ پشتى مى‌گفتیم. در تمام خانه‌هاى جاده السمر چنین باغ چمنکارى‌اى با دیوار شمشاد وجود دارد؛ فقط در خانه‌اى که بچه در آن نیست، راه بین چمن آن، همچنان سبز است. تلاش مى‌کردم صورتم را با یک تیغ کُند بتراشم و شیر آب هم باز بود. صورتم داشت از توى آینه به من نگاه مى‌کرد و پایین آن، توى یک قفسه کوچک روى روشویى دندان‌هاى آن صورت در یک لیوان آب غوطه‌ور بود. دندانپزشکم، آقاى وارنر آن‌ها را به‌صورت موقت تا وقتى دندان‌هاى مصنوعى‌ام آماده شوند به من داده بود والا من چنین صورت وارفته‌اى نداشتم. صورتم از همان صورت‌هاى گل‌انداخته قرمزى بود که به‌رنگ بورِ موها و چشم‌هاى آبى کم‌رنگم مى‌آمد. خدا را سپاس که موهایم هنوز نه ریخته و نه سفید شده است و شاید وقتى دندان‌هاى مصنوعى‌ام را گذاشتم، جوان‌تر از چهل و پنج سال به‌نظر بیایم.