کتاب لذت خیانت

کتاب لذت خیانت در بردارنده چند مقاله در زمینه‌های مختلف از سه متفکر معاصر، موریس بلانشو، پل دومان و جودیت باتلر است. محوریت اصلی و نقطه اتصال همه مقالات، بر ترجمه صحیح و ابتکار داشتن مترجم تاکید می‌کند که از کتاب «رسالت مترجم» اثر والتر بنیامین تاثیر گرفته‌اند.

درباره کتاب لذت خیانت (Betrayal's felicity):

این کتاب در ارتباط با مفهوم و هنر ترجمه این نتیجه‌گیری را بیان می‌کند که طی فرایند ترجمه ممکن است مترجم از هدف و منظور اصلی نویسنده‌ی اثر دور شود و در مفاهیم کلی آن تغییر ایجاد کند. از طرف دیگر به طور کلی در هر زبان و فرهنگی ترجمه‌ی یک اثر با تفسیری از متن آن همراه خواهد بود تا فهم آن را آسان‌تر و ملموس‌تر کند، پس از این نظر باید قدردان کار مترجمان بود.

درباره موریس بلانشو (Maurice Blanchot) نویسنده نخستین مقاله‌ی کتاب لذت خیانت:

این نویسنده، نظریه پرداز و فیلسوف فرانسوی در سال 1907 در شهر کن متولد شد. او بعد از دوره متوسطه برای ادامه تحصیل در رشته فلسفه به آلمان رفت و بعد از پایان تحصیل در پاریس به روزنامه‌نگاری مشغول شد و با چند نشریه همکاری کرد. بلانشو پس از اشغال فرانسه توسط نازی‌ها روزنامه‌نگاری را رها کرد و به نوشتن نقد کتاب روی آورد و مطالبی درباره ادیبان و نویسندگان بزرگ نوشت. با پایان جنگ جهانی دوم، او پاریس را ترک و تا پایان عمر در جنوب فرانسه در منطقه‌ای آرام زندگی کرد و به نوشتن پرداخت.

جودیت باتلر (Judith Butler‌) نویسنده مقاله‌ی لذت خیانت را بیشتر بشناسیم:

این فیلسوف و منتقد آمریکایی متولد سال 1956، در زمینه‌های مختلفی مانند فمینیسم، فلسفه سیاسی و علم اخلاق نظریه پردازی کرده است. باتلر در رشته فلسفه در کالج بنینگتون درس خوان و مدرک دکترایش در رشته فلسفه را از دانشگاه ییل دریافت کرد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به تدریس در دانشگاه‌های جان هاپکینز، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در آمریکا و دانشگاه آمستردام اشاره کرد. جودیت باتلر برنده جایزه تئودور آدورنو در سال 2004 و عضو منتخب مجمع فیلسوفان آمریکا در سال 2007 شد.

با پل دومان (Paul de Man) بیشتر آشنا شویم:

او منتقد ادبی و نظریه پرداز بلژیکی است و مدرک دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و در دانشگاه‌های کورنل، جان هاپکینز، زورخ و ییل تدریس کرده است. او به عضوی از گروه ساختارشکنان دانشگاه ییل شهرت دارد.

مطالعه کتاب لذت خیانت مناسب به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب مناسب علاقه‌مندان به مطالعه تخصصی در زمینه ترجمه و ادبیات است.

در بخشی از کتاب لذت خیانت می‌خوانیم:

به گفته‌ی جانسن، دست یافتن به زبان خدا نه امری امکان ناپذیر، که امری ممنوع است. اگر دست یابی به آن زبان ممنوع باشد، بی‌شک نوعی تخطی امکان‌پذیر خواهد بود. مفهوم شعر با این تخطی ممزوج است، به‌طوری‌که «شعر جبران کننده‌ی نارسایی‌ای در زبان‌ها است که به موجب تکثر زبان‌ها به وجود آمده است» (یا به عبارت دیگر تلاشی است برای تکمیل این نارسایی).

ارتباط میان شعر و زبانِ مصطلح چیست؟ این‌گونه به نظر می‌رسد که شعر تلاشی است در درون زبان مصطلح برای غلبه بر زبان مصطلح، برای نزدیک‌شدن به زبان قدسی و در عین حال، تلاشی است که بی‌شک به شکست منتهی خواهد شد. به نوشته‌ی سافو، «گرچه این‌ها / تنها دَم‌اند، تنها واژه‌اند / که من در اختیار دارم / این واژه‌ها جاودانی‌اند.» او در این عبارات نامیرایی واژه‌ها را تصدیق نمی‌کند، بلکه میلی شاعرانه را برای رسیدن به این نامیرایی بیان می‌کند. برای مالارمه، بیش از تصدیق قاطعانه‌ی جاودانگیِ واژگانی که به سخن قدسی نزدیک می‌شوند، خیالِ یگانگی آوا و معنا اهمیت دارد. با این حال، جانسن می‌گوید حتی خودِ مفهوم هارمونی تفاوت موجود میان آوا و معنا را مسلم می‌گیرد و در نهایت نخواهیم توانست به یگانگی‌ای اصیل [بین آوا و معنا] دست یابیم.

مالارمه شکست در رسیدن به امر قدسی به واسطه‌ی شعر را به تماسی سرخورده تشبیه می‌کند. این سرخوردگی خصوصاً از حیث «یگانگیِ» میان واژه و چیز است. به قول او، این یگانگی از سر «لجاجت» ناتمام باقی می‌ماند. به آن می‌ماند که گویی در شیئی که واژه برای تماس به آن نزدیک می‌شود چیزی تمسخرآمیز هست. ولی در عین حال نزدیکی این دو ممنوع هم هست. این ناکامی‌ای است که تا ابد دوام خواهد داشت و شایسته‌ی نام لجاجت است. و اگر این نزدیکی همواره برقرار شود، این فاصله‌ی اندک برای همیشه از میان می‌رود.