معرفی و دانلود جنوب مرز، غرب خورشید

معرفی جنوب مرز، غرب خورشید

روایتی عاشقانه و موسیقایی از زندگی پرفراز و نشیب تک‌فرزندان: کتاب جنوب مرز، غرب خورشید اثر نویسنده‌ی نامدار ژاپنی هاروکی موراکامی، یکی از شاخص‌ترین و ماندگارترین آثار اوست که شاید بیش از سایر داستان‌هایش برگرفته از زندگی شخصی موراکامی باشد. قهرمان اصلی داستان هاجیمه، یک تک‌فرزند است که زندگی خود را از دوران کودکی و نوجوانی تا بزرگسالی روایت می‌کند. ماجرا با عشق پرشور او به دختری به نام شیماموتو آغاز می‌شود که او نیز خواهر و برادری ندارد، اما دست روزگار آن‌ها را از هم جدا می‌سازد تا سال‌ها بعد، در شرایطی دشوار و غیرقابل تصور، با یکدیگر روبه‌رو شوند.

درباره‌ی کتاب جنوب مرز، غرب خورشید

فقط یک قلب برای عشق ورزیدن، فقط یک تن برای دوست داشتن، در روزگاری که عشق هنوز حرمت داشت... شاید در دنیای پرشتاب و افسارگسیخته‌ی کنونی، تک‌فرزند بودن مانند دهه‌های گذشته پدیده‌ی چندان عجیبی نباشد، اما روزگاری که هاروکی موراکامی (Haruki Murakami) نویسنده‌ی مشهور ژاپنی در کتاب جنوب مرز، غرب خورشید (South of the Border West of the Sun) از آن سخن می‌گوید، اغلب بچه‌ها خواهر و برادر داشتند و تک‌فرزندی پدیده‌ای نسبتاً نوظهور بود.

در میان کتابخوان‌های حرفه‌ای در سرتاسر دنیا، کمتر کسی است که نام هاروکی موراکامی نویسنده‌ی برجسته‌ی سبک رئالیسم جادویی را نشنیده باشد. آنچه که کتاب جنوب مرز غرب خورشید را از سایر کتب این نویسنده‌ی توانمند و خلاق متمایز می‌سازد، شباهت داستان کتاب به زندگی شخصی نویسنده است، زیرا موراکامی نیز به جرگه‌ی تک‌فرزندان تعلق دارد و در برهه‌ای از زندگی، یک کلوپ جاز داشت که بسیار هم در آن شغل موفق بود. علاقه‌ی شخصی وی به موسیقی جاز و شناخت جامعی که نسبت به موزیسین‌های این سبک دارد، به خوبی در کتاب جنوب مرز غرب خورشید خودنمایی می‌کند و خواننده از همان بخش آغازین کتاب، مسحور نوای موسیقی و قطعات مورد اشاره در کتاب می‌شود. حتی نام کتاب نیز برگرفته از ترانه‌ای به همین نام با خوانندگی نت کینگ کول (Nat King Cole) خواننده‌ی سیاهپوست است.

قهرمان اصلی داستان پسری به نام هاجیمه است که از همان اولین سال‌های بلوغ، درگیر عشق دختری به نام شیماموتو می‌شود که همکلاسی اوست. آنها خارج از مدرسه ساعت‌های زیادی را با هم سپری می‌کنند و به موسیقی گوش می‌دهند. هر دو تک‌فرزند هستند و نقاط مشترک زیادی با هم دارند و به عبارت دیگر حرف هم را خیلی خوب می‌فهمند.

با این حال پدر شیماموتو به شهری دیگر منتقل می‌شود و دست سرنوشت آن دو را از یکدیگر جدا می‌کند. هاجیمه که پسری پرشور است، زندگی عشقی پرفراز و نشیبی را از سر می‌گذراند و سرانجام با دختری از یک خانواده‌ی ثروتمند ازدواج می‌کند. او در شغل خود بسیار موفق است و آوازه‌ی کلوپ جازش در سرتاسر شهر پیچیده. مصاحبه‌ای که یک مجله با او انجام می‌دهد، سرآغاز سلسله وقایعی است که خودش نیز باور نمی‌کند با چنان سرعتی زندگی به ظاهر آرام و مرفه او را زیرورو کنند. آتش نهفته زیر خاکستر دوباره شعله‌ور می‌شود و مشکلات فروخورده‌ای که در تمام آن سال‌ها سعی می‌کرد به دست فراموشی بسپرد، یک بار دیگر نمایان می‌شوند.

کتاب جنوب مرز، غرب خورشید نیز همچون سایر آثار موراکامی، زیرلایه‌های متعددی دارد که خواننده را در ژرفای عمیق خود غرق می‌کند. مهارت موراکامی در پرداختن به جزئیات صحنه‌پردازی‌ داستان به گونه‌ای‌ست که گویی وقایع کتاب مانند فیلمی از جلوی چشمان خواننده عبور می‌کنند. او حتی موسیقی این کتاب-فیلم را نیز از قلم نینداخته و نوای موسیقی جاز و خوانندگان و آهنگسازان، در صحنه‌های مختلف به گوش می‌رسند تا هیچ چیز کم نباشد.

کتاب جنوب مرز غرب خورشید اولین بار در سال 1992 به زبان اصلی انتشار یافت و ترجمه‌ی انگلیسی آن در سال 1999 در اختیار علاقه‌مندان به آثار هاروکی موراکامی قرار گرفت. ترجمه‌ی فارسی این داستان جذاب توسط غزال رمضانی از طریق کتابراه در دسترس علاقه‌مندان به داستان‌های عاشقانه قرار گرفته است.

نکوداشت‌های کتاب جنوب مرز، غرب خورشید

• کتاب جنوب مرز غرب خورشید با زبانی سیال و روان به تصویر کشیده شده که از یک داستان محلی به روایتی به غایت شعرگونه بدل می‌شود. (سن فرانسیسکو اگزمینر)
• کتاب جنوب مرز غرب خورشید، اثری بسیار خردمندانه و زیباست (نیویورک تایمز)
• اثری دوست‌داشتنی که به طرزی فریبنده ساده است. داستانی از یک عاشقانه‌ی اگزیستانسیالیستی. (سن فرانسیسکو کرونیکال)
• عمیق‌ترین اثر تکان‌دهنده‌ی موراکامی (بوستون گلوب)

کتاب جنوب مرز، غرب خورشید مناسب چه کسانی است؟

خواندن کتاب جنوب مرز غرب خورشید، به دوستداران داستان‌های عاشقانه و سبک رئالیسم جادویی، علی‌الخصوص تک‌فرزندان توصیه می‌شود.

در بخشی از جنوب مرز، غرب خورشید می‌خوانیم

در منزل شیماموتو یک گرامافون استریوی آخرین مدل در اتاق نشیمن وجود داشت و من به خانه‌ی آن‌ها می‌رفتم تا با هم موسیقی گوش کنیم. آن گرامافون بسیار خوب بود، اما کلکسیون معدود پدرش حق آن گرامافون بی‌نظیر را ادا نمی‌کرد. تمام آنچه که او داشت، پانزده صفحه بود که عمدتاً موسیقی کلاسیک سبک بود. ما هزاران بار به آن پانزده صفحه گوش کردیم و حتی امروز هم می‌توانم آن موسیقی‌ها را به خاطر بیاورم. تک‌تک نت‌هایشان را...

شیماموتو مسئول صفحات گرامافون بود. او هر کدام از آنها را از جلدشان بیرون می‌آورد، با دقت و بدون اینکه انگشتش به شیارهای صفحه بخورد آن را روی گرام می‌گذاشت و پس از اینکه سوزن را با یک برس کوچک تمیز می‌کرد تا مطمئن شود هیچ گرد و خاکی ندارد، آن را به آرامی روی صفحه قرار می‌داد. هنگامی‌که موسیقی تمام می‌شد، صفحه را اسپری می‌کرد و با یک پارچه‌ی نرم تمیز می‌نمود. نهایتاً آن را در جلدش می‌گذاشت و در جای مناسبی در قفسه قرار می‌داد. پدرش این فرآیند را به او آموزش داده بود و او هم دستوراتش را با نگاهی بسیار جدی دنبال می‌کرد. چشم‌هایش باریک می‌شدند، نفسش در سینه حبس می‌شد و من درحالیکه روی مبل نشسته بودم، حرکات او را تماشا می‌کردم. سپس هنگامی‌که صفحه در جای امن خود قرار می‌گرفت، به سویم می‌چرخید و لبخند کوچکی به من می‌زد. هر بار این فکر مرا تکان می‌داد که او با یک صفحه‌ی گرامافون سروکار ندارد، بلکه روحی شکننده را در یک بطری شیشه‌ای قرار می‌دهد...

فهرست مطالب کتاب

قبل از خواندن کتاب بخوانید
سفری به غرب خورشید
فصل اول - پانزدهم
توضیحات