کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش

کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش رمان فانتزی تخیلی هاروکی موراکامی و نامزد جایزهٔ ادبی دوبلین، ماجرای عجیب‌ترین شهری است که هر انسانی می‌تواند به آن قدم بگذارد. شاید شما هم روزی از دیوارهای دمدمی‌مزاج این شهر عبور کنید اما به طور قطع سایه‌تان قادر به انجام این کار نخواهد بود. آیا حاضر هستید سایه‌ی خود را پشت این حصار مرموز تنها بگذارید؟ شخصیت اصلی این داستان سورئال، جرئت چنین کاری را به خود خواهد داد.

درباره‌ی کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش

کتابخانه‌ها داستان‌های زیادی را در خود جای داده‌اند، هر کتاب، یک داستان منحصر‌به‌فرد. داستانی که هاروکی موراکامی (Haruki Murakami) در کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش (The City and Its Uncertain Walls) روایت می‌کند، بر مرز باریک خیال و واقعیت پیش می‌رود. در یک سوی این خط نازک، مرد پابه‌سن‌گذاشته‌ای قرار دارد که سال‌ها از فراق معشوق گمشده‌ی خود می‌سوزد و سوی دیگر ماجرا با شهری بزرگ احاطه شده است، نه یک شهر معمولی بلکه دیاری که در آن نمی‌توان به دیوارها اعتماد کرد.

تصور کنید پس از سال‌ها دلتنگی و مشقت، عاقبت دست تقدیر با شما یار شود و بتوانید معشوقی که سال‌ها او را گم کرده بودید، از دوباره پیدا کنید. اما در همین لحظه‌ی جادویی است که واقعیت تلخ مثل پتکی بر شور و شوق شما فرود می‌آید. محبوب روزگار قدیم دیگر شما را نمی‌شناسد. او چندان شباهتی با دخترک روزهای 16 سالگی ندارد.

رمان هاروکی موراکامی؛ تجربه‌ای برای عاشقان ادبیات سورئالیسم

داستان‌های موراکامی به پیچ‌وتاب انتزاعی و غلتیدن میان عالم خواب و رویا معروف‌اند. شخصیت این رمان فلسفی نیز گرچه در ابتدا مردی ساده به نظر می‌رسد و تا آخر داستان هم نام او آشکار نمی‌شود، اما در ادامه زوایای تازه‌ای از سرگذشت پرماجرا و ذهن خیال‌آلود خود به ما نشان خواهد داد و از تمام این‌ها مهم‌تر: شخصیت اصلی کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش انتشارات بامداد سیام به‌زودی به شهری قدم خواهد گذاشت که بیرون آمدن از آن چندان هم راحت نیست.

خواننده‌ای که با چنین داستانی همراه می‌شود باید خود را برای رویارو شدن با روایت غیرخطی و شناور شدن میان زمان‌های مختلف آماده کند. او قرار نیست همچون ناظری جداافتاده بیرون از دیوارهای شهر به تماشای وقایع بنشیند. تجربه‌ی خرید کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش انتشارات بامداد سیام، یعنی پیوندی تمام‌قد با تاروپود یک داستان رئالیسم جادویی، پیوندی که در انتها ممکن است دیوارهای منطق خشک آدمی را نیز جابه‌جا کند.

این رمان تخیلی با تلاش انتشارات بامداد سیام به دست شما می‌رسد و ترجمه‌ی خوب آن کاری از مریم حسین‌نژاد است.

جوایز و افتخارات کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش هاروکی موراکامی

• نامزد جایزه‌ی روستر (2025)
• فهرست بهترین کتاب‌های سال به انتخاب نشریه‌ی نیویورکر سال 2024
• از آثار پرفروش ساندی تایمز و نیویورک تایمز
• فهرست بهترین کتاب سال به انتخاب Kirkus Reviews سال 2024
• لیست آثار برتر مجله‌ی Real Simple، سال 2024
• نامزد جایزهٔ ادبی دوبلین 2026 (Dublin Literary Award 2026)

کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش برای شما مناسب است اگر

• از خوانندگان ادبیات مدرن ژاپن هستید و به طور ویژه آثار نویسندگان صاحب‌نام شرق آسیا را مطالعه می‌کنید.
• از غوطه‌ور شدن در یک ماجرای جادویی و خیال‌انگیز لذت می‌برید و به دنبال وقفه‌ای کوتاه از جهان واقعیت هستید.
• از روایت‌های داستانی که با مضامین فلسفی و مفاهیم عمیق زندگی تلفیق شده‌اند استقبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب شهر و دیوارهای نامشخصش می‌خوانیم

من و تو هرگز خانۀ یکدیگر را ندیدیم. هرگز خانواده‌های یکدیگر را ملاقات نکردیم، هرگز دوستانمان را به هم معرفی نکردیم. نمی‌خواستیم کسی در این دنیا مزاحممان شود. ما از جهانی فقط مختص خود راضی بودیم و نمی‌خواستیم کسی دیگر بخشی از رابطه‌مان باشد. در عمل هم زمانی برای تلف کردن نداشتیم. همان‌طور که قبلاً اشاره کردم، ما چیزهای زیادی برای گفت‌وگو داشتیم و زمانمان برای این کار محدود بود.

تو تقریباً هیچ‌چیز دربارۀ خانواده‌ات نگفتی. فقط چند جزئیات کوچک را می‌دانستم. پدرت کارمند محلی بود، اما وقتی یازده‌ساله بودی، به‌دلیل برخی ناهنجاری‌ها مجبور به استعفا شد و سپس در دفتر یک مدرسۀ خصوصی کار می‌کرد. نمی‌دانستم این ناهنجاری چه بود، اما به نظر می‌رسید چیزی است که نمی‌خواهی درباره‌اش صحبت کنی. وقتی سه‌ساله بودی، مادر بیولوژیکی‌ات به‌دلیل سرطان فوت کرد و تو تقریباً هیچ خاطره‌ای از او نداشتی. حتی نمی‌توانستی به یاد بیاوری که او چه شکلی بود. وقتی پنج‌ساله بودی، پدرت دوباره ازدواج کرد و سال بعد خواهرت به دنیا آمد. بنابراین، مادر فعلی‌ات در واقع نامادری‌ات بود، اگرچه یک بار به‌طور اتفاقی گفتی که حس می‌کنی به نامادری‌ات کمی نزدیک‌تری تا پدرت. جمله‌ای تصادفی در گوشه‌ای از صفحۀ کتاب. دربارۀ خواهرت که شش سال از تو کوچک‌تر بود، کم گفتی، فقط گفتی: «او به موی گربه حساسیت دارد، بنابراین ما گربه‌ نداریم.» همین.